Matt Haeck - Late Bloomer


“My name is Matt Haeck, and I am a late bloomer” is de enige, summiere informatie die de binnenhoes vermeldt. Zelfs de credits ontbreken, op de vermelding van producer David Mayfield na. Gelukkig bood het internet uitkomst. Hij werd geboren op Barbados als zoon van een missionarisechtpaar. De eerste muziek waarmee hij in aanraking kwam waren kerkelijke gezangen. Aanvankelijk wilde Haeck pastor worden, maar besloot uiteindelijk toch voor de muziek te kiezen. Helaas raakte hij verslaafd aan pillen, cocaïne en alcohol. Het zou vier jaar duren, voordat hij weerstand kon bieden aan zijn verslavingen. Hij verhuisde naar Indianapolis en begon yoga te praktiseren. In diezelfde periode zou hij ook beginnen te schrijven aan de songs voor Late Bloomer. Veel van die liedjes hebben niet de meest prettige onderwerpen : echtscheiding, depressies, demonen en zonden. Een aantal ervan gaan over hemzelf, maar sommige zijn ook fictief. Gelukkig is de muziek niet zo bedrukt, behoorlijk uitbundig zelfs is 28 years. Een zeer aanstekelijke liedje, waarin hoofdrollen zijn weggelegd voor dobro, fiddle en accordeon. Haeck wordt omringd door uitstekende muzikanten zoals Paul Defiglia (The Avett Brothers) en Aaron Lee Tasjan. Van laatstgenoemde recenseerde Rein van den Berg onlangs de voortreffelijke cd Silver Tears. Haeck zingt een fraai duet in Cotton Dress met de geweldige zangeres Caitlin Rose. Ook Haeck is een begenadigd zanger, die met opvallend gemak zingt. Vooral in de meer ingetogen liedjes komt zijn fraaie warme stem erg goed tot zijn recht. Misschien wel het mooiste nummer is het liefdesliedje Lovin’ Off My Mind, wat ondanks alleen zang en akoestische gitaar veel indruk maakt. Niet alle liedjes schreef hijzelf, Belt werd geschreven door Ben Douglas. Ook is er nog een cover te vinden van Ramlin’ Man van Hank Williams. Dit debuutalbum verscheen al juni vorig jaar in Amerika en kreeg onder anderen een zeer lovende recensie van No Depression. Volgens mij terecht dat 3 maart een Nederlandse release volgt. Het zou mooi zijn als hij binnenkort naar Nederland zou komen voor concerten, want hij behoort tot de beste zangers in zijn genre.       
Theo Volk

Releasedatum: 3 maart 2017 Blaster Records
Website: http://www.matthaeck.com/

Levi Cuss - Night Thief


Tussen Levi Cuss en Nessi Gomes bestaat een opmerkelijke parallel. Beiden vonden stabiliteit in hun leven in Costa Rica. Het levenspad van Levi Cuss is er niet bepaald eentje van rozengeur en maneschijn. Hij werd alleen opgevoed door zijn moeder, doordat zijn vader overleed toen hij vijf was. Zijn moeder werkte hard, maar had daarnaast ook een druk sociaal leven waardoor ze veel op feestjes rondhing. Niet bepaald de ideale gezinssituatie dus. Cuss ontspoorde reeds op jonge leeftijd, raakte verslaafd aan drank en drugs. Ook kwam hij in het criminele circuit terecht en spendeerde hierdoor een periode achter tralies. Dit verblijf had gelukkig het gewenste effect op hem en bracht hem op het rechte pad. Hij trouwde en verhuisde met zijn vrouw naar Costa Rica. Daar onderging hij een therapie om zijn agressie te onderdrukken en begon yoga te beoefenen. Helaas hield het huwelijk niet stand en verhuisde hij weer naar Canada en vond troost in het schrijven van liedjes. Night Thief is inmiddels zijn tweede album en reeds in oktober 2014 uitgekomen, maar krijgt in Engeland in maart een heruitgave vanwege zijn komende toer daar. Cuss wist Steve Dawson te overtuigen om het album te produceren, een uitermate goede keuze. De cd werd opgenomen in de Hen House studio van Dawson. Dawson is niet alleen de producer maar neemt ook een groot aantal instrumenten voor zijn rekening. Met name zijn bijdragen op gitaar zijn bijzonder fraai en tillen het toch al hoge niveau nog verder de hoogte in. Zelf omschrijft Cuss zijn songs als “an honest look at struggle”. Het zijn eerlijke observaties van zijn eigen leven. Zo gaat Divide over zijn dominante en egoïstische ex-vrouw. Het ontroerende Grandma is een ode aan zijn oma. Hij had een zeer goede band met haar en bezocht haar trouw iedere zondag met zijn kinderen. Hij schreef dit liedje op het moment dat zijn oma aan longkanker leed. Gelukkig had hij het een week voor haar dood af en heeft ze het nog kunnen horen. Met deze wetenschap hakt de regel “Grandma don’t say goodbye just wanna visit one more time” er behoorlijk in. Het is overigens een bijzonder aanstekelijk liedje. Alle songs zijn van eigen hand, op de spetterende cover na van Bringing It Back van JJ Cale, een van zijn helden naast Townes van Zandt en Jason Isbell. Zijn debuut It’s War en de opvolger zijn rechtstreeks te koop bij hemzelf via mail : levicuss@gmail.com. Het wordt hoog tijd dat Levi Cuss naar Nederland komt voor concerten, want Night Thief is eerlijke en openhartige Canamericana van de bovenste plank.    
Theo Volk
Website: http://www.levicuss.com

Martin Harley & Daniel Kimbro - Static in the Wires


De reputatie van Martin Harley zit duidelijk in de lift. Afkomstig uit het zuidoosten van Engeland, maar leerde slidegitaar spelen in de periode dat hij in Australië woonde. Hij is een trouwe volgeling van de bluesmuziek uit de Mississippi delta maar is ook beïnvloed door andere rootsmuziek. Hij vormt op Static in the Wires een duo met Daniel Kimbro, een meer dan uitstekende bassist. Hij bespeelt zowel de staande als de elektrische bas. Op de cd krijgen ze hulp van Jerry Douglas (Ray Charles, Eric Clapton, Dolly Parton), Derek Mixon (Chris Stapleton, Sam Lewis)en Micah Hulscher (Alabama Shakes). Reeds een maand luister ik met grote regelmaat naar dit album, wat mij direct vanaf de eerste beluistering van de eerste tot de laatste noot aansprak. Dat overkomt mij maar zelden. Vooral de heerlijke stem van Martin Harley is daar debet aan, maar ook de relaxte sfeer die de songs meekregen. Het pianospel van Micah Hulscher speelt in een aantal songs een belangrijke, sfeerbepalende rol. Maar het belangrijkste ingrediënt is zondermeer het bijzonder fraaie gitaarspel van Harley. De gitaarloopjes aan het begin van Dancing on the Rocks zijn om van te smullen, evenals het gitaarspel in I Need a Friend. In eerste instantie dacht ik dat tweede helft van de songs de meest fraaie waren, maar intussen doet de andere helft daar niet voor onder. Alle, ijzersterke liedjes zijn van de hand van Harley. We zijn amper een week onderweg in 2017, maar dat Static in the Wire hoge ogen zou kunnen gaan gooien in mijn eindlijst is nu al zonneklaar. Het goede nieuws is dat dit duo in april live te aanschouwen is in Nederland. Het slechte nieuws is dat het slechts om één optreden gaat en wel in Café de Amer in Amen op 21 april.      

Theo Volk

Releasedatum: 10 februari 2017 Del Mundo Records




Gjermund Larsen Trio - Salmeklang


Met Salmeklang is het Noorse Gjermund Larsen Trio toe aan hun vierde album in hun tienjarige bestaan. Gjermund Larsen is de violist van dit trio, die verder bestaat uit Sondre Meisfjord (staande bas) en Andreas Utnem (vleugel en harmonium). De heren spelen al sinds de oprichting samen en dat is zeker te horen in de geweldige wisselwerking onderling. De traditionele folk die ze brengen wordt vermengd met elementen uit de jazz, bluegrass, barok en andere hedendaagse muziek. Veelal is de muziek bedachtzaam en ingetogen, wat al blijkt in opener Trøstesang. Alle composities zijn van de hand van Gjermund Larsen. Hij schreef Trøstesang overigens om zijn regelmatig huilende eenjarige tweeling te kunnen kalmeren. Zoals hij wel vaker familieaangelegenheden gebruikt in zijn composities. Søstervals schreef hij voor zijn zus mocht ze ooit een huwelijksdans nodig hebben. Ter gelegenheid van de zeventigste verjaardag van zijn vader schreef hij Fars låt. De inspiratie hiervoor vond hij in Senpolska van Kristina Moberg, een werkstuk was zijn vader vaak speelde. Het was een van de vroegste muzikale herinneringen van Larsen. Maar Larsen schrijft ook regelmatig in opdracht. Hymne en Salmeklang schreef hij in 2015 voor het Internasjonale Kirkemusikkfestival. Hij wordt hier bijgestaan door het geweldige trio Nordic op Swedish keyed harp, madoline en cello. Ze zijn ook nog te horen in Vals Assai en Kind of Polska. Op Salmeklang is uitsluitend instrumentale muziek te vinden, maar dat mag geen probleem vormen. De muziek is afwisselend genoeg. Het sterkst vind ik de composities waarin de lichtvoetige piano voor het voetlicht mag treden. Het duurde bij mij wel een keer of vier luisteren, voordat ik een echte klik met de muziek kreeg. Salmeklang is luistermuziek, waar je echt voor moet gaan zitten.       
Theo Volk
Nederlandse releasedatum: 3 februari 2017 Heilo / Play It Again Sam
Website: http://www.gjermundlarsen.com/

Valkyrien - Prøv å si noe til meg nå


De voorgaande vier albums verschenen onder de naam Valkyrien Allstars, voor album nummer vijf is de naam van deze Noorse folkgroep veranderd in Valkyrien. Wellicht heeft dit te maken met een wat gewijzigde muzikale koers. De muziek is wat avontuurlijker en gevarieerder geworden. De groep was direct succesvol in eigen land met hun eponieme debuutalbum, dat binnen zes maanden de gouden status bereikte. Ze werden tot drie keer toe gekozen in Noorwegen tot Folk Music Artist Of The Year. Op hun nieuwste album Prøv å si noe til meg nå is hun oude, traditionele sound nog steeds aanwezig, maar is er ook ruimte voor akoestische pop en soms zelfs ruimte voor alternatieve rock, waarin synthesizers domineren. Hun muziek is moeilijk te vergelijken met andere, bestaande acts. De songs hebben wel even tijd nodig om in te dalen. Veel zinnigs kan ik verder niet over het album zeggen, omdat de teksten in het Noors zijn. Voor wie de Noorse taal toevallig wel machtig is, een tekstboekje wordt meegeleverd.  Maar een ding is zeker, het is bijzonder interessante muziek. Het album is in oktober reeds in eigen land uitgekomen en krijgt nu een Nederlandse release.
Theo Volk

Releasedatum: 13 januari 2017 Heilo / Play It Again Sam

Website: http://www.valkyrienallstars.com/


Aurelio - Darandi


Het afgelopen jaar ben ik meer gevarieerd gaan luisteren. Meer verschillende genres, waaronder neoklassiek. Dat is me uitstekend bevallen en ben voornemens dat in 2017 ook te gaan doen. Darandi van Aurelio past goed bij dit voornemen. Aurelio Martínez is de vaandeldrager van de Garifuna muziek. Garifuna zijn mensen met een Indiaanse en West Afrikaanse achtergrond, die leven langs de kust van Belize, Guatemala, Honduras en Nicaragua. Martínez is zelf afkomstig uit Honduras. Naast muzikant was hij ook congreslid. Dit jaar viert hij het feit dat hij dertig jaar muzikant is. Hij wordt door collega’s zeer gerespecteerd. Zo werkte hij bijvoorbeeld samen met een andere grootheid uit de Garifuna muziek, Andy Palacio. Ze maakten samen het schitterende album Wátina onder de naam Andy Palacio & the Garlfuna Collective. Ze veroverden er de prestigieuze NOMEX Award mee. Ook iemand als Youssou N’Dour maakte gebruik van zijn diensten. Zijn laatste album Landini kreeg in 2014 uitermate positieve kritieken. Ter gelegenheid van zijn dertigjarige jubileum verschijnt nu Darandi. Hierop is een selectie van zijn favoriete liedjes te horen, waarbij getracht is zoveel het livegeluid te benaderen. Martínez is een uitstekend zanger met een zeer flexibele stem. Ook zijn gitaarspel is om je vingers bij af te likken. Op een song als Laru Beya is dat goed te horen. Deze song verraadt ook invloeden van Centraal Afrikaanse en West-Afrikaanse (pop)muziek. Dit liedje roept bij mij herinneringen op aan de verzamelalbums Sound D’Afrique delen 1 en 2, begin jaren tachtig uitgebracht. Als ik me niet vergis op het Island-label. Darandi is gevuld met uiterst dansbare muziek, maar waarnaar het ook gewoon heerlijk luisteren is. Stilzitten is echter onmogelijk. Het is een mooie dwarsdoorsnede van zijn repertoire. De cd wordt geleverd met een prachtig, 24 pagina’s tellend boekje met veel informatie en foto’s. Het zou overigens ook eens hoog tijd worden dat Aurelio een keer live te bewonderen zal zijn op de Antilliaanse Feesten in Hoogstraten. Dit is het grootste festival in Europa op het gebied van muziek uit het Caribisch gebied. Darandi vormt een uitstekende kennismaking met zijn muziek.       
Theo Volk
Releasedatum: 20 januari 2016 Stonetree Records / Real World Records
Website: http://www.aureliomusic.net/  

Orit Shimoni - Soft Like Snow


Tot voor kort kende ik Orit Shimoni, ook bekend als Little Birdie, alleen van naam. Ik had in het verleden op twee pagina’s van Facebookvrienden een video van haar voorbij zien komen en mij voorgenomen om haar muziek te gaan beluisteren. Helaas toen niets van gekomen, totdat ik onlangs een enthousiaste recensie over Soft Like Snow las op de website van Rootstime. De livevideo van Farmers Daughter opgenomen in Rotterdam, die daar tevens te bekijken was, maakte erg veel indruk. Dit nummer staat overigens niet op de nieuwe schijf. Eerder bracht ze al vijf cd’s en een EP uit. Haar naam klonk Japans in mijn oren, maar ze is een Israëlisch-Canadese singer-songwriter, die in Nederland al de nodige fanatieke fans schijnt te hebben. En dat verbaast me helemaal niets. Soft Like Snow werd opgenomen in Berlijn en geproduceerd door Gogo. Hij speelde een bijzonder belangrijke rol in het geheel. Hij bespeelde niet alleen diverse instrumenten, maar was ook de geluidstechnicus, mixte hij de cd en maakte hij de master en werd de cd op zijn label uitgebracht. Daarnaast regelde hij het meespelen van gastmuzikanten  klarinettist Francesco Tonial en percussionist Earl Harvin. Eerstgenoemde muzikant schittert in opener Time’s Up. Shimoni speelt zoals gebruikelijk gitaar, maar is ook voor de eerste keer op piano te horen. Dat levert direct succes op, want zondermeer de fraaiste song op het album is Room to Myself. Ze begeleidt zichzelf hier alleen op piano. De eenzaamheid druipt van deze song af. Ook bijzonder fraai is het liefdesliedje Will There Be Love, waar de hoofdrol voor de gitaar is. Melancholiek is het titelnummer. In Those Things zingt ze een duet met Gogo, een liedje waarin je het spelplezier terug hoort. Ik krijg zelfs het idee, dat ze tijdens de opname bijna twee keer in de lach schiet. Het zijn persoonlijke, klein gehouden liedjes geworden. Het intieme album had bij mij wat tijd nodig om te groeien, maar is intussen een dierbaar kleinood geworden.            
Theo Volk
Releasedatum: 6 oktober 2016 MW Music
Website: http://www.oritshimoni.com/

Orit Shimoni live:
16-5 ROTTERDAM: Matrix
19-5 DEVENTER: Ziniz
20-5 GROOTEGAST: Warempel Art & Design
21-5 STEENDIJK: De Afblazerij
23-5 NIJMEGEN: Ramble on Tuesday
2-6 STEENDAM: Podiumcafé Peter & Leni

Interview met Silke en Ed De Smul




Mijn meest gedraaide én favoriete album van 2016 is Strange van Silke Catteeuw De Smul. 2016 was voor haar op diverse vlakken een bijzonder leerrijk jaar. Haar vader Eddy speelde een belangrijke rol in de muzikale ontwikkeling van Silke. Binnenkort verschijnt ook van hem een nieuw album. Voldoende reden om beiden eens aan de tand te voelen over het afgelopen jaar.

Vragen voor Silke:

Hoe kwam je eigenlijk op het idee om je cd en boek via crowdfunding te financieren?

Ries De Vuyst deed dat ook en dat bracht mij op het idee.

Wat is je favoriete song van Strange en waarom?

Where do I belong? Klinkt heel goed en sfeervol. We hebben er tijdens de opnames nog meer kunnen uithalen. En misschien ook omdat het zo actueel is (met de vluchtelingstroom).

Tot nu was ik vergeten te vragen wat je geïnspireerd heeft tot het schrijven van de titelsong. Was dat soms de vrolijke muziek van Zaz?

Ja! Gek dat je dat kan raden. Ik luisterde heel vaak naar haar CD in die periode. Ik werd ook een paar keer vergeleken met Joni Mitchell. Toen ben ik naar haar muziek beginnen luisteren en dat beviel me heel erg. Vanaf toen ben ik ook door haar geïnspireerd maar dat is maar één van de duizenden. Ik denk dat ik maar de helft van mijn inspiratiebronnen ken. Je neemt zoveel onbewust op.

Wat waren nog meer inspiratiebronnen voor het album?

Ik word geïnspireerd door mijn omgeving zowel voor mijn teksten, beeldend werk als voor mijn muziek.

Uit sommige songs blijkt je sociale betrokkenheid, komt die voornamelijk vanuit jezelf?

Ja, dat denk ik wel. Muziek is ook een fantastisch medium om een problematiek over te brengen naar een groter publiek op een toegankelijke manier. Voor Where do I belong?  speelde het ook een rol dat mama verhalen meebrengt van op haar werk (Nederlandse les aan anderstaligen).
En anderzijds ben ik misschien ook een tikkeltje idealistisch omdat ik graag met o.a. muziek de wereld (een beetje) wil veranderen.

Ik krijg het idee dat je bijna altijd met creatieve dingen bezig bent. Tot hoever gaat die creatieve drang?  

Ik ben inderdaad meestal bezig. Creëren is mijn hoofdactiviteit J. Soms dwingt Eddy me om TV te kijken om ‘mijn motor eens stil te leggen’. Het zijn vooral veel verschillende dingen die me bezig houden: van handwerk tot het organiseren van manifestaties. Virtuositeit zit er bij mij daarom niet in. Helaas heb ik te weinig geduld om me toe te spitsen op een ding. Soms is dat jammer.

Onlangs vertelde je me dat je ook een paar Nederlandstalige songs had geschreven. Ga je daar mee door?

Ja, zeker! Het is heel leuk om te doen. Ik wou het al langer doen maar het Nederlands staat veel dichter bij mij en is daardoor veel meer confronterend. Zowel voor mij als voor het publiek. Door een tijdje meer naar kleinkunst te luisteren werd de drang groter. Ik was ook bang dat er een kleiner publiek voor is, maar tot mijn verbazing krijg ik er precies meer belangstelling voor dan voor mijn Engelse repertoire. Het krijgt het publiek beter stil. Laatst kreeg ik toch de opmerking van een mevrouw dat ze meer van m’n Engelse werk houd omdat het minder ‘braaf’ is. Dat begrijp ik, dus misschien moet ik daar eens iets mee doen.

In welk opzicht was Ed het meest belangrijk voor je muzikale ontwikkeling?

Vooral dat ik alles heb geleerd van hem op technisch vlak. Maar zeker ook dat ik van kleins af aan onbewust zo veel heb meegekregen door altijd omringd te zijn met muziek.

Speelden andere familieleden daar ook nog een rol in?

De genen van mijn biologische vader, Oswin Catteeuw, denk ik.

Je vertelde me onlangs dat je op zoek was naar een violist om mee samen te werken, is het intussen gelukt om er een te vinden of heb je het idee laten varen en zijn de plannen veranderd?

We zijn er mee bezig.

Tijdens je vakantie in Indonesië heb je een paar keren met lokale musici gewerkt, hoe was dat?

Heel leuk. Mensen zijn er veel opener om mensen (vreemden zelfs) in hun act te betrekken en je krijgt er zo veel respect, 0% jaloezie. Daar kunnen wij Europeanen iets van leren!

Je cd-releaseshow had niet aan belangstelling te klagen, was je extra zenuwachtig voor dat optreden en wat is het meeste bijgebleven van dat optreden?

De zenuwen vielen mee, ik ben van nature niet zo zenuwachtig (godzijdank) en ik was extra voorbereid. Maar bijna iedereen die er was kende ik en dat maakt het extra spannend. Ik herinner me vooral dat er heel veel volk was J en ook de feedback die ik kreeg: dat is belangrijk en daar probeer ik meestal toch rekening mee te houden.

Wordt het volgende album weer in eigen beheer opgenomen of ga je misschien toch op zoek naar een label?

Ik denk weer in eigen beheer.

Je vorige album was uitermate gevarieerd, wat kunnen we verwachten van het volgende album?

Ik wil nog gevarieerder gaan zelfs! Ik hou niet van dat in hokjes denken. Ik ben toch van plan om met dat Nederlands verder te gaan en wil er misschien ook een theatrale sfeer in brengen. (dat denk ik aan trombones, … maar dat zijn natuurlijke wilde fantasieën)

Ga je deze keer werken met een producer? 

Geen idee. Voorlopig is Eddy een prima producer!

Hoe bevalt je nieuwe opleiding?

Super! Ik kan helemaal mijn ding doen en wil graag de combinatie tekst, muziek en beeld (zoals in mijn vorige project) verder gaan ontwikkelen.

Wanneer verwacht je dat het tweede album klaar zal zijn?

Over een jaar ga ik me misschien toch weer voorbereiden op een nieuw album. De opbrengst van het album nu is volledig voor de nieuwe CD zodat ik het nog wat professioneler/meer afgewerkt kan aanpakken.

Wie zullen er zeker op gaan meespelen?

Eddy en ik sowieso. En waarschijnlijk ook de twee bandleden van nu: Johan Guidée en Stefan Boret
De rest zien we nog wel.

Wat zijn je plannen voor 2017?

Zo veel mogelijk creatieve projecten doen en vooral zoveel mogelijk combineren! Ik denk eraan om volgend schooljaar het keuzevak drama te nemen. Én ik ben van plan om meer blues te zingen, ik heb ontdekt dat dat heel plezant is.




Vragen voor Ed:

Hoe lang ben je al professioneel actief in de muziek?
Ik begon op te treden op mijn 15de en sedert dan zo verder gedaan, nooit echt volledig professioneel muzikant geweest (wel geprobeerd,  maar in mijn genre is dat niet evident in België)
Al die tijd als bluesartiest of ook in andere genres?
Ik begon als singer-songwriter op mijn 15de sedert dan heb al een beetje van alles gedaan  Punk, rock, enz… Maar vooral bij de blues en americana blijven steken toen ik de harmonica begon te spelen.
Silke vertelde me dat je erg belangrijk geweest bent voor haar ontwikkeling. Ben je verbaasd dat het zo snel met haar ontwikkeling gegaan is?
Verbaasd was ik toen ze interesse toonde voor gitaar, ze was al altijd heel muzikaal en ze maakte altijd liedjes. Was wel onder de indruk toen ik voor het eerst een echte song van haar hoorde, hoop dat ze zo verder blijft ontwikkelen en verder doet, want ooit kom je op een dood punt en kan het even tegenzitten. dan komt het er op aan van door te zetten, heb ik ook meerdere malen mee gemaakt.
Hoe motiverend is het voor jou om zo'n talentvolle dochter te hebben?
Haar talenten  heeft mij  ook een boost gegeven en brengt ook het beste in mij naar boven, ik leer ook van haar, zoals kalm blijven ;-).
Hoe is dat eigenlijk om als familie samen te werken? 
Samen werken is heel plezant op deze moment, Silke weet heel goed wat ze wil en ik vul haar daar bij aan.
Helpen jullie elkaar soms met het uitwerken van songs?
Ik help Silke enkel met gitaarwerk, meestal gaat het om akkoorden en hier en daar een brugje te verzinnen, ik zou wel willen samen teksten schrijven in de toekomst voor mijn project .
Gaan jullie in de toekomst misschien ook samen liedjes schrijven?
Misschien wel…
Je bent zelf volop bezig met een nieuw album. Als ik goed begrepen had, wordt het deze keer meer een rootsalbum, toch?
Na jaren blues te spelen had ik zin om een iets anders te doen,  dus stapte ik terug naar waar ik ben begonnen.
Wie gaan erop meespelen?
De muzikanten voor dit project zijn Stefan Boret op bas , hij speelt ook bij Ed And The Gators en we spelen ook samen met James Hinkle uit Texas, af en toe gaan we ook daar op toer. Karel(Kay) Vandekasteele bespeeld de drums en Tom De Poorten Gitaar/Banjo enz.
Wie wordt de producer?
Dat doe ik zelf met de rest van de band.
Wanneer verwacht je dat het album klaar is?
Rond februari of maart, beetje later dan verwacht.
Wat zijn je plannen voor 2017?
Eerst vooral trachten de nieuwe cd promoten en verder doen met mijn bluesband. Ook Silke helpen met van alles. Dit zal al voldoende werk zijn voor 2017.  


Travis Green - A Little Too Late


A Little Too Late heet het debuutalbum van de zevenentwintigjarige Texaanse zanger en liedjesschrijver Travis Green. Het is tevens de titel van het gelijknamige openingsnummer. Dit nummer roept direct herinneringen op aan lang vervlogen tijden, met name aan de jaren vijftig en zestig. Ook uit de andere liedjes blijkt dat Green erg geïnspireerd is door de muziek uit die tijd. Van ouderwetse rock ‘n’ roll, texmex, tot blues georiënteerde muziek komt er voorbij. Het is duidelijk dat Green eigenlijk “a little too late” geboren is. Veel van de liedjes gaan over de liefde, sommige over de ongelukkige versie, zoals Everybody knows. Een veelzeggende regel hieruit is “Everybody knows that you are a bitch at heart”. Veel van de liedjes zijn erg aanstekelijk, waarbij het onmogelijk is om stil te zitten. Een goed voorbeeld is Keep You Off My Mind, geloof me, zelfs de grootste stijve hark gaat hierop swingen. Het wordt opgesierd met een orgeltje dat de luisteraar niet loslaat. Caroline wordt naar grote hoogtes gestuwd door een scheurende sax. Green wordt omringd door uitstekende musici, waaronder de geweldige gitarist Kid Andersen. Naast een prima liedjesschrijver is hij ook een uitstekend zanger. A Little Too Late is een heerlijk debuutalbum, waarbij de jaren vijftig en zestig herleven, met name de swingende muziek uit die tijd.   
Theo Volk
Releasedatum: 8 juli 2016 Eigen beheer
Website: http://travisgreenmusic.com/

House of Wolves - House of Wolves


Discolexique is een piepklein Frans label, waarvoor ik het laatste jaar de nodige sympathie heb gekregen. Vorig jaar recenseerde ik al Corrina Repp en onlangs nog het fraaie Orwell Court van Gareth Dickson. House of Wolves is inmiddels het derde album van de Californische singer-songwriter Rey Villalobos. Zijn achternaam is vertaald in het Engels house of wolves. Zijn vorige, Daughter of the Sea, was verschenen op het eveneens Franse kwaliteitslabel Microcultures. Zij gaven vorig jaar nog het schitterende No Song, No Spell, No Madrigal van The Apartments uit. Niet zo vreemd dat Villalobos woonachtig is in Los Angeles, gezien zijn Mexicaans-Italiaanse wortels. Zijn liefde voor muziek begon bij de nocturnes van Chopin, vandaar dat hij eerst klassieke piano begon te studeren, maar stapte later over op drums. De meeste nummers componeert hij echter niet op piano, maar op gitaar. House of Wolves is opgenomen in de studio van Tucker Martine in Portland, Oregon. De kwaliteit van de opnames zijn een stuk mooier dan de voorgaande twee cd’s. Het zal voor een potentiële luisteraar waarschijnlijk even wennen worden aan zijn manier van zingen, die soms wat dik aangezet is. Zo klinkt zijn stem behoorlijk getormenteerd in opener I’m Here You’re There.  Niet zo verbazingwekkend, getuige de slotregels:
I’m waiting for you to join me
On the other side
I’m here – you’re there
I swear – I’m here
Soms is de zang wat ingetogener,  zoals in Alabama en Firefly, twee van de mooiere songs op het album. In Keep all Your Lovers neemt de drums het voortouw. De meeste songs worden op fraaie wijze opgefleurd door strijkers. De strijkersarrangementen schreef hijzelf.  De cd werd wederom geproduceerd door John Morgan Askew. De prachtige, sfeervolle foto's in het tekstboekje zijn van Diana Villalobos.       

Theo Volk
Releasedatum: 30 september 2016  Discolexique
Website: http://houseofwolvesmusic.com/