Helge - Polar



De interesse in muziek startte al heel vroeg bij Helge Slikker. Zijn vader speelde gitaar en zijn moeder zong en al snel mocht hij hen begeleiden op tamboerijn of koeienbel. Daarna ontdekte hij samen met zijn broer de magie van het liveoptreden. Tegelijkertijd ontwikkelde hij een passie voor het theater. Hij behaalde een acteerdiploma in Antwerpen. Hierna keerde hij terug naar Nederland en combineerde beide interesses. Sinds 2012 componeert hij filmscores voor zowel nationale als internationale films. Als zanger, gitarist en liedjesschrijver vormt Helge daarnaast samen met zangeres Marlijn van Weerdenburg jarenlang het duo Miss Molly & Me. Samen brachten ze drie albums uit en toerden ze over de hele wereld. Hij begint steeds meer verhalende liedjes te schrijven en start hij een solocarrière, zijn eerste album Days of Young Petty Davis verschijnt in 2017. Een fraai album, wat gezien kan worden als een eerbetoon aan zijn jeugdhelden, bij wie hij de mosterd haalde. Zijn nieuwe album Polar werd opgenomen op IJsland, over het waarom zegt Helge het volgende :  ''Polar moest daar opgenomen worden, omdat ik na veel singer-songwriter projecten mijn manier van werken wilde verweven met mijn passie voor IJsland en het filmische aspect dat daar ook in de popmuziek wordt gebruikt. Het concert “Takk” van Sigur Rós heeft ooit mijn ogen geopend. Hun muziek staat voor mij voor verbeelding en Polar moest dat zelfde realiseren. Om dit DNA te vangen ben ik met Dave Menkehorst naar IJsland gegaan om in de Studio van Sigur Rós (Sundlaugin) met IJslandse musici de plaat op te gaan nemen.''. Het album is verdeeld in drie hoofdstukken:  

Hoofdstuk 1: 'The Encounter (Fundurinn)' - Dit deel staat in het teken van een eerste ontmoeting met IJsland en het afscheid nemen van een vorig leven. In de muziek zit een soort lichtheid en een open blik naar wat komen gaat.

Hoofdstuk 2: 'The Fight (Baráttan)' - Hier komt de spirituele impact van het IJslandse landschap naar voren en het effect daarvan op de geest. Hoe de leegte de zintuigen prikkelt en er voor zorgt dat je na gaat denken en dingen gaat voelen die je eerder niet constateerde.

Hoofdstuk 3: 'The Mirror (Spegelinn)' - In dit deel komt de magische reis tot een einde. De nummers voelen als een afgerond geheel en brengt de ervaren geest tot rust
.
De rust van IJsland heeft bij Helge duidelijk het beste naar boven gehaald, ver weg van de Nederlandse hectiek, legde hij zijn indie-folk op Polar vast. Naast op cd is het album ook leverbaar op wit vinyl.  
  
Theo Volk

Releasedatum: 8 november 2019 V2

Website: https://www.helgemusic.com/

Headland - What Rough Beast



De naam van het Australische collectief Headland is ontleend aan een bepaald Australisch merk surfboard uit de zeventiger jaren. Niet zo verwonderlijk, want de leider van het collectief, Murray Paterson, heeft een verleden als surfer. Ook de titel van het album komt niet uit de lucht vallen, want hij was ooit leraar kunsteducatie. Het verwijst naar de laatste twee regels van het gedicht The Second Coming van W.B. Yeats : 

And what rough beast, its hour come round at last,
Slouches towards Bethlehem to be born?

Met dank overigens aan René van Schendelen, die me hierop wees. What Rough Beast is na de soundtrack Nordurland de tweede release dit jaar. Het collectief staat bekend om het schrijven van muziek voor surf films. Hun muziek heeft dan ook vaak een filmisch karakter. Over het algemeen neemt Paterson op bij Les Dorahy, die hij nog kent uit de tijd dat hij leraar was. Dorahy bezit een kleine opnamestudio gevestigd in een oude Booyong winkel, toepasselijk gesitueerd ergens in het Byron Bay achterland. De meeste, meestal instrumentale, composities schreef Paterson alleen of samen met anderen. Twee covers, afsluiter Darlin’ Be Home Soon is van de hand van John Sebastian, ooit de oprichter van The Lovin' Spoonful. De andere, opvallende keuze is Deaf Forever van Motörhead. Sommige liedjes hebben opmerkelijke onderwerpen als het installeren van een vaatwasser, een voetbal gevuld met bloed en eentje over een drone met de naam Face in the sky. Door de platenmaatschappij worden referenties als Alex Chilton, Nick Drake en Daniel Lanois gegeven. Voor mij is vooral prachtige, rustgevende muziek, waarvan de basis de gitaar is. Maar de inkleuring is redelijk gevarieerd, onder andere pedal steel, accordeon, viool, cello, klokkenspel, mellotron en wurlitzer. Hij wordt omringd door uitstekende muzikanten, waaronder Amanda Brown van The Go-Betweens en zanger Joel Silbersher. Door het rustgevende karakter van de muziek is What Rough Beast een ideale zondagmorgenplaat.   

Theo Volk

Releasedatum: 15 november 2019 Agitated/De Konkurrent

Website: https://headland.bandcamp.com/

Arlan Feiles - What Kind of World?



Zo’n vijfentwintig jaar geleden leek het dat de Amerikaanse singer-songwriter Arlan Feiles zou gaan doorbreken.  Hij werd in een club in Miami ontdekt door arrangeur, geluidstechnicus en producer Tom Dowd. Zowel als geluidstechnicus (vooral jaren 50 en 60) en producer werkte hij samen met grote namen van diverse pluimage, waaronder Aretha Franklin, Dusty Springfield, John Coltrane, Charles Mingus, Cream en Solomon Burke. Dowd werd Arlan’s mentor en producer. In 1994 namen ze samen in de legendarische Criteria Studios in Miami een album op voor het Island label, wat helaas nooit het levenslicht zag. Een serieuze doorstart volgde precies een decennium later toen hij voor het label Y & T Music uit Miami het album Razing a Nation: The Ballad of a New Lone Ranger uitbracht. En sinds 2008 verschijnen zijn albums op het label Not-Pop Records. Intussen is het beter gesteld met zijn bekendheid, zo werden zijn liedjes in de nodige tv-programma’s en in de film “Dallas Buyers Club” gebruikt. Op de vertederende hoes van zijn nieuwste album What Kind of World? staat zijn jongste telg, nu veertien maanden oud, Noah Song afgebeeld. Voor hem schreef hij het (slaap)liedje I Know a Song, in de titel zit een subtiele verwijzing naar zijn voornaam. In eerste plaats is Arlan een familieman en koos daarom zo’n tien jaar geleden voor financiële zekerheid door pianostemmer te worden. Een beroep wat volgens Arlan minder saai is dan het lijkt. Twee jaar terug mocht hij de pianostemmen voor de grootschalige Broadway show van Bruce Springsteen.

Arlan en The Boss tijdens voorbereiding van een van diens Broadway shows


Hierbij nam Springsteen in de zaal plaats en vroeg Arlan om iets te spelen. Hij zong heel toepasselijk 50 Miles over de mars op Selma in 1965 . Een liedje wat ook zijn Joodse afkomst raakt. Bij die bewuste mars liep namelijk de eenbenige  Jood Jim Letherer mee. Arlan is een vierde generatie Amerikaan wiens Joodse overgrootvader oorspronkelijk uit Oostenrijk kwam, met vertakkingen over heel Oost-Europa. Naast voor zijn zoontje schreef hij ook liedjes voor zijn twee dochters. Voor zijn oudste dochter Tessa schreef hij This Broken Heart en voor Layla schreef hij Layla. Tevens een eerbetoon aan zijn overleden mentor Tom Dowd, die producer was van de klassieker Layla and Other Assorted Love Songs. Als vader van drie jonge kinderen denkt hij natuurlijk geregeld na over hun toekomst, het is een belangrijk thema op het album, vooral in opener, titel song en sleutelsong What Kind of World? Daarnaast kaart hij thema’s als politieke verdeeldheid, leven in vrijheid, vreemdelingenhaat, mediacensuur, corruptie en klimaatproblemen aan. Zo wordt in 50 Years of Kavanaugh de zeer omstreden benoeming door Trump van opperrechter Brett Kavanaugh op de korrel genomen. Muzikaal gezien is Arlan niet voor een gat te vangen, het varieert van gospel,soul, blues, folk tot aan singer-songwriter. Op een na schreef hij alle liedjes zelf, de fraaie afsluiter Room to Grow schreef hij samen met Elias Elena, eerder muziek uitbrengend onder de naam Elìas Krell. Hoe hun samenwerking tot stand kwam en waar het liedje volgens Arlan over gaat :” I met Eli at a songwriter retreat, NY 2017 and fell in love with her music. Her past album is terrific. We didn’t get a chance to write together at the retreat so afterwards we met up in the garden of the Brooklyn children's museum and wrote this sweet song together. I think it’s about dealing with loss and struggle. When we have a loss there is a space. A void in our lives and we wanted to express that loss can be an opportunity to fill the space with love, hope and dreams. Always room to grow.”. What Kind of World? is niet alleen een fraai album, maar geeft ook een duidelijke inkijk in wie Arlan is, maar ook waar hij voor staat. Vorige maand toerde hij nog door Nederland, maar die toer moest helaas abrupt afgebroken worden door droevige omstandigheden. Arlan hoopt spoedig terug te komen. Nederland heeft overigens de primeur met de release van What Kind of World?, want in thuisland Amerika staat de release pas voor volgend jaar gepland. Het is nu alleen bij Lucky Dice verkrijgbaar.  


Theo Volk    
                                                                                          
Europese releasedatum: 1 oktober 2019 Lucky Dice

Website: http://www.arlanfeilesmusic.com/

Justine Vandergrift - Stay



Justine Vandergrift is een in Calgary woonachtige singer-songwriter. Haar achternaam en woonplaats associeerde ik meteen met schaatsen. Calgary staat natuurlijk bekend om diens wonderbaan en Henk van der Grift was wereldkampioen schaatsen in 1961. Niet verbazend dus dat Justine, zowel van vaders als moeders kant, Nederlandse roots blijkt te hebben. Justine groeide op in centraal Alberta en met de muziek uit die regio, hymnes en folk songs. Ze vermengd die samen met country soul en roots muziek tot iets eigens. Stay is intussen haar vierde album en mijn eerste kennismaking met haar muziek. Meteen bij horen van opener en titelsong werd ik volledig gegrepen door haar warme stem met een klein hees randje. Blijkbaar ben ik niet de enige, Justine mag de bekende Canadese singer-songwriter Stephen Fearing tot haar fans rekenen. "Justine Vandergrift is an emerging artist with that most precious and rare gift - an original voice. It's hard to capture such things in words but hearing is believing. ", aldus Stephen Fearing. Ook muzikaal wist Justine me snel te overtuigen, niet in de laatste plaats door de geweldige muzikanten die haar omringen. De bekendste daarvan is Joey Landreth met wie ze het fraaie duet Oh, Sister zingt. Op het ingetogen prijsnummer Anymore steelt Mitch Jay de show. Maar ook de gitaristen Russel Broom en Brady Enslen krijgen ruimschoots de kans om op de voorgrond te treden. Voor een stevig fundament zorgt regelmatig de ritmesectie bestaande uit Corbett Frasz en Chris Byrne. Tot slot worden de uitstekende toetsenbijdrages verzorgd door Brendan Waters en Janie Thai (in Crazy Enough). Stay is een album met authentieke liedjes gezongen door een zangeres gezegend met een warme stem. Ter promotie van Stay zal Justine over twee weken Nederland aandoen en zal bij enkele optredens bijgestaan worden door haar moeders neef Dim LeBatter.

Theo Volk

Officiële releasedatum: 7 februari 2020 Eigen beheer

Website: https://www.justinevandergrift.com/


Justine Vandergrift live:

21-11 GRONINGEN: Bar Smoke
22-11 LEKKERKERK: Bar Double D
23-11 DEN HAAG: De Stamboom
27-11 Taste Of Music, Omroep Zuidplas
01-12 HOOFDPLAAT: Deuzonschole
03-12 AMSTERDAM: De Nieuwe Anita

Brainstory - Buck



De broers Kevin en Tony Martin groeiden op in Rialto, gelegen in de San Bernardino Valley, California. Een plaats waar totaal niets te beleven viel. Ze doden er de tijd met skateboarden en punkrock spelen. Daarnaast bezochten ze regelmatig een gospelkerk en snuffelden ze graag met meer dan gewone belangstelling door de platencollectie van hun grootouders. Deze collectie bestaat voornamelijk uit soul- en jazzmuziek. In 2012 ontmoetten ze geestverwant drummer Erik Hagstrom, eveneens uit Rialto afkomstig. De soul- en jazzmuziek had de interesse van de broers intussen volledig opgeslokt. Buck bevat dus geheel eigen soulmuziek met een vleugje (psychedelische) jazz- en popinvloeden. Bovendien heeft de muziek een heerlijke, lome vibe. Grote meerwaarde is de sublieme falset van Kevin. De heren krijgen assistentie van Leon Michels (orgel, toetsen, fluit en percussie), trompettist Taylor Spiliotis en een aantal achtergrondvocalisten. Speciale gast is Big Tone, de vader van Kevin en Tony, die de lead zang op Peter Pan voor zijn rekening neemt. De voortreffelijke productie was in handen van Leon Michels. Buck wist mij bijzonder snel te overtuigen en behoort voor mij tot een van de meest aangename verrassingen van dit jaar.
   
Theo Volk

Releasedatum: 15 november 2019 Big Brown Records/De Konkurrent

Website: http://www.brainstorymusic.com/

The Niro - The Complete Jeff Buckley & Gary Lucas Songbook



De tragische verdrinkingsdood van Jeff Buckley op 29 mei 1997 was voor veel muziekliefhebbers een grote schok. De melding ervan bij het NOS Acht Uur Journaal staat me zoveel jaar na dato nog op het netvlies. Dayna Kurtz verwerkte de grote schok door het prachtige Somebody Leave the Light On te schrijven en vast te leggen met haar mentor Ritchie Havens. Buckley, zoon van legende Tim Buckley en een eveneens muzikale moeder, bracht tijdens zijn leven slechts een album uit, de klassieker Grace. Postuum zou nog onder auspiciën van zijn moeder Sketches for My Sweetheart the Drunk verschijnen. Voordat Buckley zijn solocarrière startte was hij de leadzanger van God and Monsters, de band van meester gitarist Gary Lucas. In een intense periode van tien maanden, ergens in de periode 1991-1992 schreven Lucas en Buckley samen twaalf composities, waarvan Mojo Pin en Grace op Buckley’s klassieker terecht kwamen. Allen kwamen op dezelfde wijze tot stand; Lucas creëerde eerst het  gitaar instrumentale gedeelte, compleet met de riffs en harmonische structuur, waarna Buckley de vocale melodie en tekst toevoegde. Van het album The Complete Jeff Buckley & Gary Lucas Songbook verschenen tracks zeven tot en met elf reeds in 2002 op Songs to No One. Op The Complete Jeff Buckley & Gary Lucas Songbook werkt Lucas samen met de Italiaanse groep The Niro, rondom de ervaren frontman Davide Combusti. De ooit als drummer begonnen Combusti verdiende al ruimschoots zijn sporen. Hij deelde onder andere het podium met Deep Purple, Amy Winehouse, Okkervil River en  Isobel Campbell. Met zijn uitstekende groep The Niro brengt hij sinds 2008 albums uit. Voor de Buckley adepten zullen de teksten uiteraard buitengewoon interessant zijn. Buiten dat zijn de (onuitgebrachte) songs ook meer dan de moeite waard, mede door het fantastische gitaarspel van Lucas en dito zang van Combusti. Je zou het als een respectvol eerbetoon kunnen zien voor de overleden zanger. Op 13 en 14 december zal Lucas deel uitmaken van de cast, die in Nederland en België een eerbetoon zullen brengen aan de klassieker Grace, ter gelegenheid van het vijfentwintigjarig jubileum ervan. Hier is eventueel meer informatie te lezen. De cd-release is aanstaande vrijdag, de vinylrelease met twee extra nummers op 13 december.  

 Releasedatum: 8 november 2019 Esordisc

Websites: http://theniro.com/ en http://www.garylucas.com/


Gary Lucas live 25 Years of “Grace”:

13-12 GENK: C-Mine
14-12 EINDHOVEN: Muziekgebouw

Het Zesde Metaal - Skepsels



Begin dit jaar verscheen Dit is De Bedoeling van het trio Wannes Cappelle, broeder Dieleman en Frank Grapperhaus, waarop broederlijk twee verschillende streektalen te horen zijn. Het is dan ook de grote kracht van de groep rondom Wannes Cappelle, Het Zesde Metaal, zingen in de streektaal. Al zijn liedjes zingt hij met een West-Vlaams accent. Vaak zijn ze voorzien van ontroerende teksten. Nummers van eerdere albums als Ge Zwiegt en Ip Min Knieën bezorgen me ook nu nog steevast kippenvel. Het vijfde album Skepsels is na voorgangers Calais en Nie Voe Kinders een persoonlijker album geworden. Geregeld zit er de nodige dualiteit in de teksten en soms zijn ze o zo herkenbaar, zoals de zwakte van de mens in Andere Mens :   

“de maandag last van ons geweten
we eten kilo's groen en fruit
de dinsdag zijn we het al weer vergeten
de woensdag kunnen we er echt niet onderuit
de donderdag is het laat
want het is vrijdag op het gemak
de zaterdag van elf uur al
zondag de rest van de bak”

Ook tref je die dualiteit aan in het romantische Reden genoeg :

“we samen blijven voor de troost
 voor het verleden dat we gemaakt hebben
en voor de toekomst van de kroost”

Veruit het donkerste liedje is Slaven van het leven:

“Ik zei: nu stop ik met denken
ik heb mijn deel gedacht
ik doe met gist de stilte rijzen
in mijn hoofd is het eeuwig nacht”

Zijn regels waar je niet vrolijk van wordt.

Voor het eerst zingt Wannes een duet en wel met Stefanie Callebaut in De Onvolledigen. Een zangeres, die ook het West-Vlaams machtig is. Ook muzikaal is het dik in orde, zo blijft het refrein van Stempel meteen hangen. Ondanks het feit dat Wannes een sabbatjaar had met Het Zesde Metaal had hij toch het gevoel nooit zo weinig tijd gehad te hebben, vooral voor zijn kinderen. Door zijn schuldgevoel daarover schreef hij A Je Mie Mist. “En toen ik het hen liet horen, waren ze na twee strofen weg om te gaan spelen. Om maar te zeggen hoe relatief het soms allemaal is.”, aldus Wannes. Persoonlijke favoriet is het ingetogen Reden Genoeg. Met Skepsels voegt Het Zesde Metaal andermaal een album toe aan hun oeuvre, wat me dierbaar is. Ook zijn populariteit in Nederland is intussen gelukkig redelijk groot, niet in de laatste plaats te danken aan het feit dat hij ooit in de Amsterdamse band Roosbeef speelde.

Theo Volk

Releasedatum: 8 november 2019 Unday Records

Website: https://www.hetzesdemetaal.be/

Het Zesde Metaal live:

14-02-20 : DIKSMUIDE, 4AD (Uitverkocht)
15-02-20 : DIKSMUIDE, 4AD (Uitverkocht)
20-02-20 : UTRECHT, EKKO
21-02-20 : NIJMEGEN, Merleyn
22-02-20 : AMSTERDAM, Bitterzoet
24-02-20 : Sint-Niklaas, De Casino
27-02-20 : KORTRIJK, De Kreun (Uitverkocht)
28-02-20 : KORTRIJK, De Kreun (Uitverkocht)
29-02-20 :  GENT, Handelsbeurs (Uitverkocht)
01-03-20 : GENT, Handelsbeurs
06-03-20 : LEUVEN, Het Depot
07-03-20 : HASSELT, Muziekodroom
11-03-20 : ANTWERPEN, De Studio
13-03-20 : Cactus, Brugge


Warmduscher - Tainted Lunch



De Londense band Warmduscher startte in 2014 als post-punk band, maar is intussen veelzijdiger dan dat. Al bij de titel van het nieuwste album Tainted Lunch wordt de luisteraar op het verkeerde been gezet. De geserveerde lunch is allesbehalve dan bedorven, wel uiterst gevarieerd. Een passendere titel voor het album was volgens mij “Roller coaster” geweest. Veelal is het hollen, maar af en toe ook bijna stilstaan. Zelf prijzen ze hun album gekscherend als volgt aan : “We’ve been cooking. Michelin stars. The finest ingredients money can buy: Kool Keith and Iggy Pop. Funk, punk, hiphop and lounge rock. “. Maar genoemde genres dekt niet de hele lading. Zo hoor je onder andere onvervalste discoritmes in Disco Peanuts. Een rocksteady vibe heeft mijn persoonlijke favoriet Precious Things, door de jaren zestig achtige Heptones zang. En in de soulvolle afsluiter Tiny Letters waan ik mij op de dansvloer in de jaren vijftig, waar een schuifelnummer gespeeld wordt. In opener Rules of the Game is Iggy Pop te horen, die ook meeschreef aan het nummer. In het lome, groovende Burner horen we een andere gastzanger, Kool Keith. Ik zou zeggen, stap in, sluit wel je veiligheidsbeugel goed af, zodat je tijdens de avontuurlijke rit niet uit het voertuig geslingerd kunt worden.  

Theo Volk

Releasedatum: 1 november 2019 Leaf/De Konkurrent

Website: https://warmduscher.co.uk/

Souad Massi - Oumniya



De Algerijnse singer-songwriter Souad Massi brak in 2003 zowel in de Arabische als Westerse wereld door met haar album Deb. De tegenwoordig in Parijs wonende zangeres behoort allang tot de grootste Noord-Afrikaanse sterren. Ze heeft het hart op de goede plaats, want ze is maatschappelijk betrokken en zingt regelmatig over de onderdrukten op onze aarde. Met haar warme, passionele stem zingt ze in diverse varianten van het Arabisch, Frans en af en toe in het Engels. Daarnaast is ze een virtuoos gitariste, die zich uitleeft in genres als folk, rock, fado, raï, Afrikaanse blues en zelfs Franse chansons (waaronder het schitterende Passe Le Temps op het album Deb). De titel van haar nieuwste album Oumniya betekent in het Nederlands “mijn wens”. Het is een eerbetoon geworden aan vrouwen, daarnaast een pleidooi voor mensenrechten en voor het recht op waardigheid voor iedereen. Het zijn onderwerpen die Massi raken en waarvoor ze met hart en ziel voor wil strijden. Muzikaal zweeft ze op Oumniya ergens tussen chaabi (Noord-Afrikaanse folk) en Westerse folk. Voor wie zowel niet met haar muziek bekend is als met Arabische muziek, zou ik aanraden eerst de afsluiter te beluisteren, het Franse chanson Je Chante. 5 december zal Massi het prachtige Oumniya samen met Rabah Khalfa (darboeka), Mehdi Dalil (mandoline, gitaar), Mokrane Aldani (viool, altviool) en Adriano Tenorio (percussie) voor komen stellen in TivoliVredenburg.

Theo Volk

Releasedatum: 11 oktober 2019 Naïve

Souad Massi live:

5-12 UTRECHT: TivoliVredenburg

Half Moon Run - A Blemish in the Great Light



De vriendengroep Half Moon Run is een Canadese indie rockband uit Montreal, die in 2010 opgericht werd. De band bestaat uit Devon Portielje (zang, gitaar, percussie), Conner Molander (gitaar, keyboard, mondharmonica, zang), Dylan Philips (drums, keyboard, zang) en Isaac Symonds (mandoline, gitaar, keyboard, percussie, zang). Hun debuutalbum Dark Eyes bracht hen, mede door de single Full Circle, meteen commercieel succes door middel van een platina plaat. Ook in Nederland bleef men niet onopgemerkt, in 2013 stond de groep op Lowlands en werd volop op de radio gedraaid. Opvolger Sun Leads Me On bestendigde hun commerciële succes. Waarschijnlijk heb ik het laatste decennium onder een steen geleefd, want hun derde album A Blemish in the Great Light was pas mijn eerste kennismaking met hun muziek. Het duurde bij mij een keer of vijf luisteren voordat het kwartje pas echt viel. Niet zo heel vreemd, want onder andere The Guardian en Exclaim noemden de muziek van deze klassiek getrainde muzikanten niet voor niets complex. In een hokje plaatsen was voor de critici ook moeilijk, men beschreef hen als “dreamy alt-pop”, “bucolic alt-folk” tot “psychedelic indie rock”. Niet alle nummers zitten complex in elkaar, Black Diamond wist mij bijvoorbeeld direct te pakken. De grote kracht van hun muziek vind ik hun fraaie meerstemmige zang. Het lijkt me dat A Blemish in the Great Light hun huidige fans niet zal gaan tegenvallen. Half Moon Run zal de komende tijd toeren door Europa, waarbij ook Nederland en België aangedaan worden. Voor deze shows zal als speciale gast Leiff Vollebekk zijn opwachting maken, die op dezelfde dag  als Half Moon Run een album zal uitbrengen. Mijn Johnny’s Garden collega Rein schreef reeds een recensie over het uitstekende album New Ways.  

Theo Volk

Releasedatum: 1 november 2019 Glassnote/AWAL

Website: https://www.halfmoonrun.com/

Half Moon Run live:

13-11 AMSTERDAM: Paradiso, speciale gast Leif Vollebekk (Uitverkocht)
14-11 AMSTERDAM: Paradiso, speciale gast Leif Vollebekk
27-11 BRUSSEL: AB, speciale gast Leiff Vollebekk