Stef Kamil Carlens - Making Sense of ∞



In de opener en gloednieuwe single Back on the Road van Making Sense of ∞ zingt Carlens toepasselijk en vol overgave “I’m back on the road, ain’t nobody gonna tell me what to do”. Na het succesvolle avontuur in “Liefde Voor Muziek”, met geslaagde covers van o.a. Kommil Foo, Bart Kaël en Ilse DeLange, is het terug tijd voor eigen nummers. Vorige maand was Carlens al te zien op Once in a Blue Moon Festival om zijn tweede solo album voor te stellen. Een bijzonder geslaagd en gelaagd album. In de eerste twee nummers valt dat misschien niet direct op, omdat die meteen bij de luisteraar op een prettige manier blijven hangen, vooral Painted Glass. Veel spannender van opbouw vind ik het meer uitgesponnen The Government Is No Game, vooral door de heerlijke toetsenpartij en soulvolle koortje. Hetzelfde geldt voor het wat mysterieus aandoende J'Suis Dans le Vent, waarin vooral de zang opvalt. Lament on General Smedley D. Butler heeft een heel hoog Bowie gehalte door de manier van zingen. Het is een klaagzang voor de beroemde Generaal Smedley D. Butler, die op het einde van z'n carrière een vurig anti-oorlogsmanifest schreef. De saxofoon is hier trouwens de kers op de reeds mooie taart. Een liedje wat heel dicht bij hemzelf staat is het ritmische Making Butter, Baking Bread, geschreven voor zijn zoon. In andere songs liet hij zich inspireren door documentaires of boeken. Zo is er bijvoorbeeld een ode aan de futurist Jacque Fresco, die zijn hele leven werkte aan een gedetailleerd plan voor een betere wereld. Het geluid van het nieuwe album ligt in het verlengde van de voorganger, zij het ritmischer met af en toe funky elementen. Karlens werkte de afgelopen twee jaar keihard aan het door hemzelf geproduceerde en gemixte album in zijn eigen Rabbit Field Studio. Voor zijn komende liveoptredens kijk hier, die overigens erg in trek zijn, enkele zijn reeds uitverkocht. Zoals ik al aangaf is Making Sense of ∞, alternatieve titel Making Sense of Infinity, een geslaagd en gelaagd album, met een lange houdbaarheidsdatum. 

Theo Volk   
                                                
Releasedatum: 20 september 2019 PIAS

Website: https://stefkamilcarlens.be/

Samantha Fish - Kill or Be Kind



De dertigjarige blueszangeres Samanta Fish bracht reeds met stijgend succes vijf albums uit op Ruf Records. Niet alleen haar succes steeg, maar ook haar kwaliteiten als gitarist, zangeres en performer. Haar zesde album Kill or Be Kind is haar debuut op Rounder Records. Haar doel voor dit album : “Really set these songs up so that they have a life of their own” en “Strong messages from the heart – that’s what I really set out for.”. Haar grootste progressie die ze volgens mij in de loop der jaren boekte is, dat ze steeds meer in staat is om een goede melodie te schrijven (een uitstekend voorbeeld is Fair-Weather). Daarvoor kreeg ze op dit album overigens hulp van Jim McCormack, Eric McFadden, Parker Millsap, Katie Pearlman en Patrick Sweany, die meeschreven aan het repertoire. Het bevat elf eigen nummers, variërend van de Mississippi sound van Bulletproof tot de zoete Memphis R&B van Trying Not To Fall in Love With You. Met haar door Luther Dickinson geproduceerde albums Wild Heart en Belle of the West bewees Fish al ruimschoots uit het goede hout te zijn gesneden en is inmiddels uitgegroeid tot een gevestigde naam in de blues. Het door drievoudig Grammy-winnaar Scott Billington geproduceerde en door tweevoudig Grammy-winnaar Steve Reynolds gemixte album verstevigd nog eens die status.   

Theo Volk

Releasedatum: 20 september 2019 Rounder Records

Website: https://www.samanthafish.com/


Samantha Fish live:

11-03 LEUVEN: Depot
12-03 UTRECHT: De Helling
13-03 ARNHEM: Luxor Live
14-03 TILBURG: 013

North Mississippi Allstars - Up and Rolling


In 2017 vond Wyatt McSpadden een oud, totaal vergeten filmrolletje uit 1996 met foto’s van de leden van North Mississippi Allstars. Hij zocht contact met Cody en Luther om die foto’s te delen. Deze mooie foto’s riepen een hoop herinneringen bij hen op en vormden de inspiratie voor hun nieuwste album Up and Rolling. Niet alleen herinneringen, maar riep ook vragen op als hoe klonk de muziek die avond in 1996? Maar ook hoe klonk de muziek op de radio uit die tijd? De songs handelen over vier families van muzikanten uit Mississippi over de periode van drie generaties. Voor het opnemen van de liedjes werd alles uit de kast gehaald. Men deed een beroep op een aantal grote namen, waaronder Charles Hodges (Hammond), Mavis Staples (zang), Otha Turner (zang), Cedric Burnside (zang en gitaar), Duane Betts (gitaar) en Jason Isbell (zang en gitaar). Het album bevat een combinatie van eigen songs en uitgekiende covers. Onder die covers gedreven vertolkingen van What You Gonna Do? van Pops Staples, Mean Old World van Walter Jacobs (AKA Little Walter), Peaches en Out on the Road van RL Burnside en Lonesome in My Home van Junior Kimbrough. De laatst genoemde twee werden overigens al eens geëerd op hun de klassieker World Boogie Is Coming. Opener Call That Gone had overigens vanwege de nadrukkelijk aanwezige fluit niet misstaan op dat album. Een Allman Brothers tintje krijgt Mean Old World door de gitaar van Duane Betts, zoon van Dickey. Up and Rolling is moderne blues, rock en gospel, diep geworteld in de muziek van zuiden van de Verenigde Staten en vormt een nieuw hoogtepunt in hun oeuvre.  
   
Theo Volk

Releasedatum: 4 oktober 2019 New West Records

Website: http://www.nmallstars.com/


North Mississippi Allstars live:

19-10 UTRECHT: Ramblin Roots Festival

Wouter Planteijdt - Bullhorn



In het voorjaar van 2016, na de tour rond het 10de Sjako! album the 10th, “lazerden de liedjes voor Bullhorn uit het plafond van mijn werkkamer”, aldus zanger/gitarist Wouter Planteijdt. Die nieuwe liedjes vroegen om een andere invulling dan het complexe Sjako! geluid. Samen met drummer Mischa Porte (oa Pitou, Luwten en Björn van der Doelen) en contrabassist Gerco Aerts (oa Space Age Travellers en Jelka van Houten) ging hij met succes op zoek naar een open en akoestisch geluid. De creatieve explosie leverde maar liefst een vijftiental uitstekende songs op, die allemaal zonder dubs, live zijn opgenomen. Leidraad op het album is de ongemakkelijke keuze tussen de barricades (Bullhorn) en het isolement van de werkkamer (Monastery). Maar ook  wordt de vrouw in alle toonaarden in de nodige liedjes bezongen. Tussen de heren onderling is er een duidelijke chemie en blijkt maar weer eens dat je ook met een sobere bezetting toch een album lang kunnen blijven boeien. Het is een album dat langzaam maar heel zeker onder de huid kruipt, vooral redelijk ingetogen liedjes als  Aftermath of You. Maar er staan ook catchy liedjes op als Woman, met overigens fantastisch gitaarspel. Bij het album zit een keurig verzorgd tekstboekje, met de nodige fraaie foto’s. Op een ervan staat zijn moeder afgebeeld, Ank Planteijdt-van Gogh, aan wie het album is opgedragen. Album presentatie is op 8 oktober aanstaande in de Kleine Komedie, Amsterdam. Bullhorn is bijzonder prettig geprijsd. Het is een groot cliché, maar deze heren bewijzen op Bullhorn overduidelijk dat less more is. 

Theo Volk 
                                                     
Releasedatum: 20 september 2019 Zip Records

Website: https://planteijdt.nl/

Borka Balogh - Borka Balogh



“Befriend your darker side” staat er te lezen op een van de zijden van de klaphoes van debuutalbum Borka Balogh. In tegenstelling tot haar debuutep Traces of You kiest de van oorsprong Hongaarse singer-songwriter deze keer voor een indie bandgeluid. Opener Gone was het eerste, nieuwe liedje wat ze schreef, waarbij ze nog geen totaalbeeld voor het hele album had. Naarmate ze meer nummers componeerde begon ze steeds meer een patroon te ontdekken van een donker spectrum van emoties en gebeurtenissen. Die overigens verklaarbaar waren. Twee jaar geleden besloot Balogh haar toenmalige geliefde naar Nederland achterna te reizen, geïnspireerd door de in West-Europa aanwezige, bloeiende indie-muziekscene. Helaas hield de relatie geen stand en ging gepaard met veel liefdesverdriet. Balogh licht de achterliggende gedachte van het album als volgt toe : “Pijn, depressie, familietragedies, verknoeide levensroutes, hartzeer; al die dingen die ik heb meegemaakt waarvan ik besefte dat veel mensen er ook doorheen gaan. Ik heb het gevoel dat mensen erg bang zijn om over deze dingen te praten. In de wereld waarin we leven, lijkt alleen plek te zijn voor de gelukkige momenten. Terwijl de negatieve aspecten die ook bij het leven horen, in diskrediet worden gebracht. Ik wil dat mijn luisteraars het gevoel hebben dat ze er met hun zorgen niet alleen voor staan. Het is ook gewoon prima om de moeilijke momenten te delen.”. Muzikaal gezien word Balogh geïnspireerd door hedendaagse artiesten als AURORA en Alice Phoebe Lou. De laatste vooral omdat die haar huidige succes volledig op eigen kracht heeft bereikt, iets dat Balogh ook wil. Maar ook Janis Joplin en Mariska Veres, zangeressen die zongen over persoonlijke sores, hebben haar beïnvloed. De voorliefde voor Veres ligt overigens voor de hand, zij was de dochter van de Hongaarse violist en orkestleider Lajos Veres. Het liedje Trust Me stond overigens ook al op haar debuutep. Op maandag 30 september vind de cd-releaseshow plaats in Cinetol in Amsterdam, met FOSS in het voorprogramma. Borka Balogh bevat geen vrolijke songs, maar zijn wel troostrijk.  


Theo Volk

Releasedatum: 20 september 2019 Eigen Beheer

Website: http://www.borkabalogh.com/


Singlepremière Rise Above It All van Jane Willow + optreden

Still by Dave Keegan


Vanaf vandaag is de nieuwe single Rise Above It All van Jane Willow op Spotify te beluisteren. Op eenentwintigjarige leeftijd vertrok de Bredase singer-songwriter Janneke van Nijnanten naar Dublin om daar haar muzikale dromen waar te maken. Dat is intussen aardig gelukt, want ze treedt daar tegenwoordig op de bekende podia, zoals bijvoorbeeld 27 september in Whelan’s. Eind vorig jaar verraste ze met de fraaie EP Onward Still, die ze vlak erna kwam voorstellen in de Bredase Mezz. Binnenkort is ze weer terug in haar geboortestad:

Jane Willow + Band Show
Poppodium Phoenix, Breda
Zaterdag 2 November
20 uur. 10 euro online, 12 euro bij de deur

Meer informatie over dit optreden is hier te vinden :  https://www.janewillow.com/tourdates

Theo Volk

Singlepremière Hunter Moon van The Lasses



Bij folk minnend Nederland heeft het Amsterdamse duo The Lasses, oftewel Sophie Janna en Margot Merah, allang geen introductie meer nodig. Sinds 2012 brachten ze drie albums uit, waaronder een live-album. Ook in het buitenland genieten ze de nodige bekendheid, gisteren eindigde hun Engelse toer. Ooit werden ze uitgenodigd door de bekende Ierse zanger Luka Bloom om in Ierland te komen optreden. Maar ze toerden ook in Duitsland, Amerika en Japan. Volgende maand verschijnt hun nieuwe, meest ambitieuze album Undone. De releaseshow zal zondagmiddag 27 oktober in Paradiso Noord, Tolhuistuin plaatsvinden. Zoals tegenwoordig heel gebruikelijk komt het album via crowdfunding tot stand, die op het moment hier pas begonnen is. De tweede, fraaie single heet Hunter Moon en is van de hand van Margot. Op piano is Janos Koolen te horen, die het album ook produceerde. De dames vonden het erg fijn om met Koolen te werken, omdat hij erg veel ideeën aandroeg en meteen zorgde voor het juiste geluid. Vandaag dus reeds op hun Soundcloud te beluisteren vanaf morgen op de bekende streamingsdiensten.  Voor optredens de komende tijd, raadpleeg daarvoor hier hun website.     


Boo Hewerdine - Before



Al vele jaren heb ik een zwak voor de muziek van de Britse singer-songwriter Marcus Hewerdine vanwege de rustgevende uitwerking die het op mij heeft. Op zijn nieuwste album Before trakteert Hewerdine de luisteraar op achttien fraaie miniatuurtjes. Een ervan, Starlight, kwam reeds terecht op Cavalier, het vorig jaar verschenen album van Eddi Reader. Hewerdine schrijft veel voor anderen, zijn samenwerking met Reader is de bekendste en de meest langdurige. Before werd in de eerste weken van 2019 opgenomen samen met de Deense multi-instrumentalist Gustaf Ljunggren, die vaak voor de ongebruikelijke instrumentatie zorg droeg. Zo is bijvoorbeeld een dulcitone te horen, het geluid is vergelijkbaar met dat van de celesta. Maar bijvoorbeeld ook een harmonium uit India. De samenwerking met Ljunggren dateert alweer van het album Anon uit 2002 en liet Hewerdine dus met een gerust hart de instrumentatie aan hem over. Het is de gevarieerdheid  en de subtiliteit van het album zeker ten goede gekomen. De modern aandoende hoes is het achttiende eeuwse schilderij “Cracked Ice” van de Japanner Maruyama Okyo. Met Before voegt Hewerdine weer een prachtig album toe aan zijn oeuvre. Gezien zijn geringe bekendheid in Nederland zal het hier helaas weinig nieuwe zieltjes winnen en dat is jammer.  

Theo Volk

Releasedatum: 6 september 2019 Reveal Records

Website: http://boohewerdine.net/

Mercy John – Cruel love (EP)



“This Ain’t New York is een prachtig Americana album met liedjes die een eerlijk inkijkje geven in de diepere zielenroerselen van de maker.” zo eindigde ik in januari 2017 mijn recensie over het prachtige debuutalbum van Brabander John Verhoeven. De zanger met zijn karakteristieke stem wist mij toen op alle fronten te overtuigen. En niet alleen mij, John werd meteen door zowel pers als publiek omarmd. Het album opende vele deuren, hij was te zien op grote festivals en toerde heel succesvol met JW Roy en Danny Vera. Begin dit jaar werd het succes nog verstevigd met de prachtige opvolger Let It Go Easy. Nu vond hij het tijd worden voor een album in zijn meest pure vorm. “Tijdens een solo show hoor ik vaak weer de essentie van een liedje, soms heeft een liedje in al zijn eenvoud met zang en akoestische gitaar zelfs nog meer kracht. Dat gevoel wilde ik op Cruel Love vastleggen”, aldus John. Dat neerzetten van dat gevoel is uitermate goed gelukt. Slechts met behulp van zang, akoestische gitaar en mondharmonica blijven de liedjes fier overeind. Sterker nog, zijn doorleefde stem komt nog beter tot zijn recht. Op Cruel Love hoor je een zestal liedjes afkomstig van beide albums. Het album verschijnt digitaal en gelimiteerde oplage van slechts 200 stuks op 10- inch clear & solid red mixed vinyl. De komende tijd zal John weer geregeld op de Nederlandse podia te zien zijn.

Theo Volk

Releasedatum: 30 september 2019 Butler Records

Website: https://www.mercyjohn.com/


Mercy John live:

15-09 Bergeijk, De Nood Een Deugd Festival
20-09 Weert, De Bosuil
26-09 Venlo, De Speelplaats
05-10 Hengelo, Metropool
12-10 Oss, Galerie Bernheze
13-10 Bolsward, Muzykkafee DeVille
18-10 Den Haag, Paard
20-10 Zaandam, De Flux
25-10 Veldhoven, De Schalm
26-10 Groningen, Oosterpoort
01-11 Alkmaar, Victorie
10-11 Vorden, Ludgerus
15-11 Apeldoorn, Gigant
17-11 Zoetermeer, Stadstheater
21-11 Utrecht, TivoliVredenburg
04-01 Amsterdam, Paradiso





Huiskamerconcert Jordi Baizan 8 september 2019





Up Close & Personal Sessions had de primeur van het eerste huiskamerconcert van de Texaanse singer-songwriter Jordi Baizan in Nederland. De afgelopen week was Jordi in Nederland ter promotie van zijn prachtige, nieuwe album Free and Fine. Hij verzorgde enkele optredens in den lande en was te gast in enkele radioshows. Zijn nieuwe album is geproduceerd door Walt Wilkins en Ron Flynt. Jordi leerde  Walt Wilkins kennen dankzij een andere geweldige Texaanse singer-songwriter Terry Klein. Walt Wilkins werkt geregeld samen met de Nederlandse toetsenist/accordeonist Bart de Win (oa Tip Jar, Matthews Southern Comfort, Gerard van Maasakkers en Izaline Callister), die een à twee keer per jaar de oversteek naar Amerika maakt. Bart speelt accordeon op Free and Fine, maar leerde Jordi nog niet persoonlijk kennen. Dat gebeurde vandaag vlak voor aanvang van het optreden. Het bleek een voortreffelijke idee van Jordi om samen te gaan optreden, want er ontstond direct een klik. Het ontlokte na een paar nummers Jordi de grappige opmerking “heel fijn dat U naar onze repetitie wilde komen”. De chemie werd naarmate het optreden vorderde steeds groter en de heren kregen er zichtbaar steeds meer plezier in. De regelmatig behoorlijk autobiografische liedjes werden op een vakkundige en grappige wijze door Jordi aan elkaar gepraat. Wie meer over de achtergrond van die liedjes wil weten, verwijs ik naar mijn recensie, die ik over het album schreef. Hij speelde ook twee liedjes van zijn debuutep Like the First Time, naast de titelsong het liedje Lazy. Enige keren wist hij de aanwezigen te overreden om mee te zingen. In het publiek was zijn oude jeugdvriendin Michelle aanwezig, die hij tweeëndertig jaar niet gezien had. Maar naast hereniging met zijn oude jeugdvriendin maakte de extraverte Jordi ook een aantal nieuwe vrienden, waaronder zelfs een uit het verre Sint-Niklaas. Dat is het mooie aan muziek, dat het mensen verbindt. Naast zijn eigen uitstekende songs sloten de heren af met een klassieker van een grote held van Jordi, James Taylor, How sweet it is (to be loved by you). Het enige nummer waarin Bart meezong. Verder speelde Bart met verve toetsen, accordeon en mondorgel en  bewees maar weer eens op overtuigende wijze, waarom ik hem reken tot mijn favoriete Nederlandse muzikanten. Eind volgend jaar komt Jordi terug naar Nederland, een absolute aanrader.     

Theo Volk