Melissa Ferrick - The Truth Is

Tot voor kort had ik nog nooit van Melissa Ferrick gehoord. Eigenlijk wel vreemd, The Truth Is is reeds haar zestiende album (inclusief een paar live-albums). Haar vorige albums vallen onder het alternatieve pop/rockgenre. Ferrick werd in het verleden regelmatig vergeleken met Liz Phair.

Op dit nieuwe album The Truth Is slaat ze echter de alt country, americana-weg in. Haar carrière kreeg ooit een duwtje in de rug door Morrissey. Hij benaderde haar begin jaren negentig om in zijn voorprogramma op te treden. Die toenadering was vrij logisch omdat beiden openlijk homoseksueel zijn.

Deze openheid en directheid gelden ook voor de teksten van Melissa Ferrick die bovendien vaak autobiografisch zijn. Dit leidt echter nergens tot navelstaren. Die teksten kunnen vol woede en verdriet zitten zoals in Overboard.  In dit lied veegt een verbitterde Ferrick de vloer aan met een ontrouwe ex-geliefde. Ook zijn er de nodige ingetogen liedjes met bespiegelende teksten zoals het titelnummer The Truth Is. Tevens is er plaats voor een lichtvoetig nummer als Home. Een zeer aanstekelijk liedje over wanneer de zon schijnt in huize Ferrick.

Het moge duidelijk zijn dat het liefdesleven van Melissa Ferrick erg woelig was (is). Wat dit album muzikaal vooral zo interessant maakt zijn de geweldige gitaarpartijen. Ook de afwisselende zang maakt het luisteren naar dit album tot een waar genot. In het slotnummer Take In All The Plants is plaats voor experiment. Dit is misschien wel het meest intrigerende en beste nummer van het album.

Melissa Ferrick is in staat om liedjes te schrijven met refreinen die blijven hangen. Bovendien is ze erg veelzijdig. Zo bespeelt zij de meest uiteenlopende instrumenten en produceerde dit album zelf op een voortreffelijke manier. Op dit album is geen enkel minder nummer te vinden. Het is voor mij het mooiste album wat ik in 2013 tot nu toe hoorde.

Gastschrijver Theo Volk.

Releasedatum, 4 juni 2013 MPress Records.
Webpage, http://www.melissaferrick.com/

Alela Diane - About Farewell

Alela Diane bracht in 2003 op twintigjarige leeftijd het aardige in eigen beheer vervaardigde Forest Parade uit. Opvolger The Pirate's Gospel uitgebracht in 2006 kan in feite gezien worden als haar volwaardige debuut. Een album dat ik nog steeds koester evenals het in 2009 verschenen To Be Still.

Vervolgens bekoelde mijn voorliefde voor haar muziek behoorlijk door het in mijn ogen zeer matige Alela Diane & Wild Divine. Zonder grote verwachtingen begon ik het nieuwe album About Farewell te beluisteren.  Mijn enthousiasme begon bij de eerste maal luisteren allengs te groeien. Vooral bij de nummers Hazel Street en Black Sheep. Na een fiks aantal keren luisteren is mijn enthousiasme tot zeer grote hoogten gestegen. 

Allereerst zijn daar de prachtige verhalende teksten.  Zonder cliché's brengt zij haar gedachten onder woorden. Bij de opener Colorado Blue weet zij de luisteraar al haar wereld binnen te trekken. Normaal gesproken zijn teksten voor mij niet uiterst belangrijk maar bij Alela Diane zijn ze absoluut van een grote meerwaarde. Zozeer zelfs dat ik mijn verbeeldingskracht de vrije loop laat gaan en dat gebeurt zeer zelden bij mij. Muzikaal gezien is er in mijn ogen en oren veel te genieten. Het zijn songs die zeer snel aan kracht winnen, refreinen die in je hoofd gaan zitten, doordat Alela op een positieve manier gebruik maakt van herhaling en aparte intonatie. 

 

De arrangementen zijn ook geweldig. Vooral het gebruik van de fluit is een geweldige toevoeging. Tot slot is daar natuurlijk ook nog de prachtige, melancholische stem van Alela. Hoogtepunten noemen heeft geen zin. Wanneer  een album zo mooi is hoeft een recensie volgens mij niet lang te zijn. Gewoon gaan luisteren en laat u meevoeren door dit schitterende en zeer verslavende album!     


Theo Volk

Releasedatum : 30 juni 2013 Rusted Blue Records.