Eric Bibb - Global Griot


Eric Bibb is een sociaal betrokken en vredelievend mens, wat nog eens bleek op zijn uitstekende laatste album Migration Blues. Zijn geëngageerdheid kreeg hij mee van zijn vader Leon, activist, acteur en folkzanger. Ook op zijn nieuwste album Global Griot, “preekt” hij zijn pacifistische boodschap, maar wel met gevoel voor realiteit. In het fraaie Human River zingt hij dan ook “The work is not yet done”. Vooral eigen composities, allen geschreven met anderen, zijn te vinden op dit ambitieuze dubbelalbum. Daarnaast ook vier traditionals en twee covers, waaronder het helaas nog steeds zeer actuele Black, Brown and White van Big Bill Broonzy en het overbekende Michael, Row Da Boat Ashore. Muzikaal gezien is het repertoire nogal gevarieerd, naast de gebruikelijke blues liedjes, uitstapjes naar West-Afrika, soul tot aan reggae. Regelmatig zingt hij duetten, zoals met de Canadese blues en soulzanger Harrison Kennedy. Het resultaat is het heerlijk relaxte soulnummer Listen to the Spirit. De opnames voor dit album vonden plaats in maar liefst zeven verschillende landen. Niet de minsten werkten er aan mee, zoals rocksteady legende Ken Boothe, Big Daddy Wilson, Michael Jerome Browne en Linda Tillery. Daarnaast ook nog twee grootheden uit Afrika, Habib Koité en  Solo Cissokho. Ondanks zijn vorderende leeftijd zit er nog steeds geen spatje sleet op zijn stem en het elan waarmee hij zijn liedjes brengt. Het vele samenwerken en samen componeren heeft duidelijk het beste bij Eric (en zijn meewerkende collega’s) naar boven gehaald. Hierdoor kan Global Griot gerekend worden tot de allermooiste werkstukken uit zijn omvangrijke oeuvre.    
Theo Volk  
Releasedatum: 26 oktober 2018 DixieFrog

Mary-Elaine Jenkins - Hold Still


Mary-Elaine Jenkins werd geboren in het broeierige kustplaatsje Hilton Head Island in South Carolina. Zij is daarmee de 13e generatie, die daar haar wortels heeft. Vervolgens woonde ze in Washington DC, Spanje en nu in Brooklyn, NY. Haar oma van moeders kant was een klassieke getrainde sopraan en haar andere oma actrice. Haar sterke wil erfde ze van haar moeder, die haar in haar eentje opvoedde. Ze had precies voor ogen wat wilde ze voor haar debuutalbum Hold Still, Thom Beemer moest de producer en geluidsman worden en wilde ze graag dat Cat Popper (Ryan Adams), Lawson White (My Brightest Diamond, Tony Trischka), JJ Appleton en Dave Hassell erop mee zouden gaan spelen. Twee jaar geleden begonnen ze eraan te werken. Haar stem is rauw en heeft een heerlijk hees randje, bovendien heeft ze een laidback manier van zingen, die natuurlijk hoort bij iemand, die geboren is in het zuiden van de Verenigde Staten. Op Hold Still zijn zowel eigen nummers als covers te vinden. Zelfs een afgekloven traditional als St James Infirmary,ooit bekend geworden dankzij Louis Armstrong, weet ze volledig eigen te maken. Waarschijnlijk zou Tom Waits het zo gecoverd hebben ten tijde van Swordfishtrombones. Overigens een niet al te vrolijk lied, de titel is afgeleid van St James Hospital in Londen, waar tot 1532 leprapatiënten werden behandeld. Ook de opener The Rooster wordt gekenmerkt door opvallende percussie. Daarnaast covert ze Devil van Skip James, Good Man van Bessie Smith en Dog in My Backyard van Lightin' Hopkins. Het aanbod is heel gevarieerd, van country, folk, blues, wordt de titelsong opgesierd door prachtige violen, tot aan rockinvloeden in het grappige en zeer aanstekelijke Iggy (“Iggy I wanna be your sweet sixteen, even though I’m almost twenty nine”), wat over Iggy Pop gaat. Het album werd me overigens getipt door muziekvrienden Gerard en Koen, waarvoor nogmaals dank. Hold Still is een gevarieerd debuutalbum, dat op alle fronten overtuigd, van Mary-Elaine Jenkins gaan we nog veel horen.   
Theo Volk
Releasedatum: 28 september 2018 Good Child Music

De Raad van Toezicht - 84


Toeval of niet, op het moment dat afgelopen zaterdag Nederland in de Arena tegen Duitsland voetbalde presenteerde de Nederlands-Duitse band De Raad van Toezicht hun tweede album 84 in Luxor, Arnhem. De titel is een verwijzing naar de klassieker van George Orwell, 1984. Op hun goed ontvangen debuutalbum De Raad was nog plaats voor latin invloeden, die nu ingeruild zijn voor wat popinvloeden. Uiteraard vormt jazz en funk nog steeds de basis van hun composities. Er is bijzonder goed nagedacht over hoe men optimaal de mogelijkheden van de twaalfkoppige band kon benutten. Dat het echt een collectief is bewijst het feit, dat diverse bandleden composities aandragen. Veel ervan bezitten een heerlijke groove en weten bijzonder snel te overtuigen. Meer ingetogen is Colours. In Mirror is de stem van gastzanger Daniel Stoyanov te horen. Het werd geschreven door bassist Teun Creemers en is een hommage aan zijn overleden opa. Het is een geslaagde cross-over geworden met klassieke muziek. Andere inspiratiebronnen vormen Laura Mvula with Metropole Orkest voor Mirror en Salif Keita voor Solarium. Het album werd opgenomen in de legendarische Wisseloord Studios. Door hun spetterende liveshows en hun swingende instrumentale composities wisten ze al vele harten te veroveren, zowel bij jazz- als popliefhebbers. 84 laat een duidelijke groei van dit geweldige collectief horen en zal ongetwijfeld hun populariteit nog verder vergroten.
Theo Volk
Releasedatum: 12 oktober 2018 Eigen beheer
De Raad van Toezicht live:

20-10 LAGE VUURSCHE: Koos Vorrinkhuis
27-10 HOUTEN: Cultuurnacht
10-11 ROTTERDAM: Lantarenvenster
17-11 HAARLEM: Philharmonie
19-11 MÜHLHEIM A.D. RUHR (DE): Sol Kulturbar
24-11 HILVARENBEEK: Hilverjazz
23-12 TILBURG: Paradox - Stranger Than Paranoia
24-12 NIJMEGEN: Brebl - Stranger Than Paranoia
29-12 AMSTERDAM: Bimhuis
26-01  Den Haag: Paard

Replay: Marianne Faithfull – Broken English


In de loop der jaren heeft Marianne Faithfull een indrukwekkend oeuvre opgebouwd, met daaronder haar laatste fraaie album Give My Love to London. Mocht ik ooit maar een album van haar mee mogen nemen naar een onbewoond eiland, dan zou dat Broken English worden. De release ervan in 1979 herinner ik me nog als de dag van gisteren. Tot dat moment kende ik Faithfull alleen als de onschuldig ogende, liefelijke zangeres van de single As Tears Go By. Het was wennen aan haar door drank en drugs geteisterde stem. De helft van de nummers waren mede van de hand van Barry Reynolds. Verder vertolkt ze Working Class Hero van John Lennon, maar ook het schitterende The Ballad of Lucy Jordan van maestro Shel Silverstein. Onbetwiste hoogtepunt is het samen met Reynolds geschreven Why’d Ya Do It, een in zowel muzikaal als tekstueel opzicht bijzonder rauw nummer. Een van de beste liedjes, die Faitfull ooit schreef, samen met Sister Morphine, wat overigens niet over drugsgebruik gaat. Over enkele weken zal haar nieuwe album Negative Capability verschijnen, ongetwijfeld wederom een prachtplaat, gezien de grote namen, die eraan meewerken. Geproduceerd door Nick Cave. De levende legende zal wederom bedolven worden onder een groot aantal recensies. Reden voor mij om nog eens aandacht te schenken aan klassieker Broken English.
Theo Volk
Why’d Ya Do It:

When I stole a twig from our little nest
And gave it to a bird with nothing in her beak,
I had my balls and my brains put into a vice
And twisted around for a whole fucking week.
Why’d ya do it, she said, why’d you let that trash
Get a hold of your cock, get stoned on my hash?

Why’d ya do it she said, why’d you let her suck your cock ?
Oh, do me a favour, don’t put me in the dark.

Why’d ya do it, she said, they’re mine all your jewels,
You just tied me to the mast of the ship of fools.

Why’d ya do it, she said, when you know it makes me sore,
’cause she had cobwebs up her fanny and I believe in giving to the poor.

Why’d ya do it, she said, why’d you spit on my snatch ?
Are we out of love now, is this just a bad patch ?

Why’d ya do it, she said, why’d you do what you did ?
You drove my ego to a really bad skid.

Why’d you do it, she said, ain’t nothing to laugh,
You just tore all our kisses right in half!

Why’d ya do it, she said, why’d ya do what you did,
Betray my little oyster for such a low bitch.

Why’d ya do it, she said, why’d you do what you did ?
You drove my ego to a really bad skid.

Why’d ya do it, she screamed, after all we’ve said
Every time I see your dick I see her cunt in my bed.

The whole room was swirling,
Her lips were still curling.

Why’d ya do it, she said, why’d you do what you did
Why’d ya do it, she said, why’d you do what you did
Why’d ya do it, she said, why’d ya do it, she said,
Why’d you do what you did ?
Oh, big grey mother, I love you forever
With your barbed wire pussy and your good and bad weather.
Why’d ya do it, she said, why’d you do what you did …

Ah, I feel better now.


Mirja Klippel - River of Silver


Mijn aandacht voor River of Silver werd niet op de gebruikelijke manier getrokken. Enige tijd geleden kreeg ik met een andere, te recenseren cd een paar fascinerende zwart-wit ansichtkaarten, die betrekking hebben op het album van Mirja Klippel, meegestuurd. Het maakte me uiteraard direct nieuwsgierig naar de muziek van Mirja. Na het horen van de titeltrack was ik al overtuigd van de kwaliteiten van de oorspronkelijk uit Finland afkomstige, maar sinds vier jaar in Kopenhagen wonende singer-songwriter. Twee jaar geleden werd ze al verkozen tot beste singer-songwriter van Denemarken op basis van haar eerste EP Lift Your Lion. Mirja wist trouwens al op haar twaalfde was ze wilde worden, ofwel zangeres of trainer van jonge paarden. Als verlegen opgroeiende tiener bracht ze haar gedachten onder woorden door middel van gedichten. Ze was overigens te verlegen om ze aan iemand te laten lezen. Het schitterende Jar is gebaseerd op een van haar vroege gedichten. De titelsong is geïnspireerd door twee boeken, “The Heraldry” van Emile Gevaert en “Symbolism of Place” van John Fraim. Overigens een nogal droevig liedje, dat ingetogen River of Silver, getuige de regel “It’s a long, long painful fall down”. Favoriete song is voor mij Superior vanwege het inventieve gitaarspel, maar de rest doet daar absoluut niet voor onder. Haar zang is af en toe ijl in haar breekbare liedjes. De inkleuring van de liedjes is zeer sober, Mirja speelt Spaanse gitaar en waldzither en haar partner Alex Jønsson de elektrische gitaren. Slechts sporadisch worden ze bijgestaan door Gustaf Ljunggren op mandocello, klarinet en elektrisch bas en door Jens Mikkel Madsen op staande bas. Toch weet men zonder enkele moeite de aandacht van de luisteraar vast te houden. De rol van partner Jønsson is belangrijk, regelmatig siert hij de liedjes op met inventief gitaarspel, maar regelmatig ook met zijn bijzonder fraaie tweede stem. Eind 2016 verzorgden Mirja en Alex al eens een optreden in Nederland voor een enthousiast publiek, hoog tijd voor een tweede keer. River of Silver is ondanks de sobere inkleding een imponerend debuut.   
Theo Volk
Releasedatum: 19 oktober 2018 Stargaze Records

Malford Milligan & The Southern Aces - Life Will Humble You


Mijn verwachtingen waren hoog gespannen na de voortreffelijke voorganger Over Yonder. De lead zang is deze keer niet handen van voormalig Shiner Twin Jack Hustinx, maar van zijn goede vriend Malford Milligan. Milligan had al de hoofdrol op Life Will Humble You en het fantastische I Won’t Surrender op het vorige album, deze liedjes zijn ook op dit nieuwe album terug te vinden. Deze keer is het aantal muzikanten minder uitgebreid, wat de homogeniteit ten goede is gekomen. Helaas ontbreekt deze keer de geweldige zangeres Sheree Smith, enige nieuwe gezicht is Eric van Dijsseldonk. Het vorige album was wat uitbundiger en kende bijvoorbeeld een heerlijk uitstapje naar de texmex. Deze keer is de focus iets meer komen te liggen op ingetogen stukken en op de mogelijkheden van de fantastische soulstem van Malford. Jack en Malford kennen elkaar al sinds 2002 en schrijven sinds die tijd ook regelmatig samen. Beiden zijn intussen zestigers en beschikken dus over bakken levenservaring, wat je terug hoort in de teksten, maar ook in de titel van het album.  Zo’n titel verzin je alleen als je al een leven met de nodige ups & downs achter de rug hebt. Dat levert dan een aantal hartverscheurend mooie liedjes op, zes om precies te zijn. Daarnaast zeven goed gekozen covers, zoals het ingetogen Getting Over You van Stephen Bruton, met schitterend, warm accordeonspel van Roel Spanjers. Overigens een muzikant waar ik al vele jaren letterlijk en figuurlijk tegen op kijk. Daarnaast ook een fraaie vertolking van Slow Train van de helaas in Nederland vrij onbekende soulzanger William Bell. De geweldige afsluiter Feel Like Going Home van Charlie Rich zal bij menig luisteraar beter bekend zijn. Het is trouwens een fantastisch duet tussen Malford en Jan Willem Roy. Naast  eerder genoemde muzikanten schittert ook nog het ritmeduo Roelof Klijn en de veelzijdige drummer Nicky Hustinx (Marlene Bakker, Katie Melua). Helaas zie ik nog geen concerten vermeld staan op de website, maar die zullen ongetwijfeld snel volgen. Life Will Humble You is the real deal!       
Theo Volk
Releasedatum: 16 oktober 2018 Stagger Lee Records/Royal Family Records

Samuel Cajal - Une Issue


Op 1 oktober verloor Frankrijk een van zijn grote iconen, Charles Aznavour. Opvallend hoe weinig Franse muziek bekend raakt in Nederland. Zo af en toe druppelt er wat door, Benjamin Biolay, Zaz en bijvoorbeeld Melody Gardot. Laatstgenoemde is wel logisch, omdat die in het Engels zingt. Frans vormt voor ons Nederlanders toch vaak een struikelblok. Jammer is dat wel, want dan loop je mooie albums mis als Permafrost van Nesles, toevallig een goede vriend van Samuel Cajal. Cajal is vooral bekend als de spil van de furieuze punkband Zissis the Beast, maar ook van 3 Minutes Sur Mer, een groep, die vergeleken wordt met Radiohead en Timber Timbre. Cajal omschrijft zichzelf als een man van paradoxen, een rustige man, maar met een onrustige ziel. Tot op heden componeerde en trad hij op met anderen, Une Issue is zijn solodebuut. Hij noemde het album niet alleen zo, omdat het een belangrijke song voor hem is, maar ook vanwege de dualiteit van het woord issue. In het Engels betekent het probleem en in het Frans oplossing. Het album kenmerkt zich vooral door onderhuidse spanning. Cajal voelde de noodzaak om alle emotie, die allang in zijn onderbewustzijn borrelde, eindelijk vorm te geven in persoonlijke en minder persoonlijke liedjes. Het levert een fascinerend indie en alternatief album, waar ook ruimte is voor experiment , zoals het vervreemdend klinkende Think. Cajal maakt naast piano en gitaar ook veel gebruik van synthesizers, maar dan wel op een manier, dat het organisch blijft klinken. Een goed voorbeeld van de kenmerkende onderhuidse spanning is het ritmische Fou Dehors. Ook zijn rockkant blijft niet onderbelicht, zoals in een van de hoogtepunten, Plus de Place Pour le Silence, waarin hij heerlijk los gaat op elektrische gitaar. Meest inventieve liedje is Cœur noir, waarin ook Wilfried Hildebrandt te horen is. Het goed in het gehoor liggende Tu Mords, waarin hij geassisteerd wordt door Nelly Lavergne, ging de release reeds vooraf. Cajal beschikt trouwens over een bijzonder aangename stem, dus een ontwikkeling naar een echte chansonnier lijkt me dan ook niet uitgesloten. Une Issue is een zeer overtuigend bewijs, dat ook in de Franstalige muziek interessante ontwikkelingen gaande zijn.  
Theo Volk
Releasedatum: 19 oktober 2018 Lacouveuse

Ben Reel - Land of Escape


Op zijn achtste album Land of Escape wijkt de Ierse singer-songwriter Brendan Gerard Reel af van het meer elektrische geluid van de uitstekende voorganger 7th. Het nieuwe album is minder rootsy dan de voorganger en dat bevalt me uitermate goed. Het repertoire is meer ingetogen en geeft de veelzijdige stem van Ben nog meer de ruimte te excelleren. De liedjes zijn zonder uitzondering prachtig gearrangeerd, met dank aan toetsenist John McCullough. Ben is een uitstekende songsmid, die heel af en toe met anderen schrijft en dan niet de minsten, zoals bijvoorbeeld David Olney. Voor Misty Morning Rain sloeg hij de handen ineen met onze Michael Prins. Het duet wordt prachtig gezongen met vrouwlief Julieanne, die in bijna alle overige liedjes de achtergrondzang verzorgd. Er zijn trouwens nog meer lijntjes met Nederland, singer-songwriter Jimmy Bakker speelt bijna alle slidepartijen op het album. Hans Heidt levert substantiële bijdragen aan opener Landscapes (fluit) en I See Paradise (sopraan sax). Laatstgenoemde song had ook geschreven kunnen zijn door de Belfast Cowboy. Ben schreef het ooit in Noorwegen en de inspiratie voor het nummer vond hij vooral bij een jong meisje met een oude ziel, die een album van hem kocht en de mooiste blauwe ogen had, die hij ooit gezien had. Zwakke broeders zijn er niet te vinden op dit uitstekende album. Sterker nog, het is zijn meest geslaagde album tot nu toe, vraag blijft, wanneer breekt hij nu eindelijk eens door bij het grote publiek. Hij verdient dat namelijk al jaren.    
Theo Volk
Releasedatum : 30 maart 2018 Eigen beheer
Ben Reel live:

01-11 GRONINGEN: O'Ceallaghs, solo
02-11 DELFT: Tierney's Irish Pub, Ben Reel & Ronald de Jong
03-11 SCHAGEN: De Kleine Beurs, Ben Reel & The Haarlem Boys
04-11 HAARLEM: Café 't Kantoor, Ben Reel & Ronald de Jong
07-11 GEEL(BE): Café De Sport, solo
08-11 GENT(BE): Muzikantenhuis, solo
09-11 WIJK AAN ZEE: Sonnevanck, Ben Reel & Ronald de Jong
10-11 LUTTEN: Meer Muziek In Lutten, Ben Reel & The Haarlem Boys
11-11 HAARLEM: Café Stiels, Ben Reel & The Haarlem Boys 10:30 uur
11-11 HAARLEM: Café Studio, Ben Reel & The Haarlem Boys 17:00 uur
12-11 AMSTERDAM: Café Monumentje, solo
13-11 HAARLEM: Lokaal - Dutch Beer Bar, solo
14-11 HEERHUGOWAARD: Huisconcert, solo
15-11 HAARLEM: Wolfhound, solo
16-11 HARDERWIJK: Catharinakapel, Ben Reel & Ronald de Jong
17-11 TUITJENHORN: Café De Vriendschap, Ben Reel & The Haarlem Boys
18-11 OOSTERHOUT: Café De Apotheek, Ben Reel & The Haarlem Boys
 
Voor meer gedetailleerde informatie over de optredens, zie zijn website.

Jaimee Harris - Red rescue


De betreurde Jimmy LaFave onderkende al jaren geleden zowel het zang- als schrijverstalent van de achtentwintigjarige Jaimee Harris. Ondanks haar jonge leeftijd beschikt ze al over de nodige levenservaring. Ze wist al vroeg dat ze muzikant wilde worden, vooral nadat ze onder anderen Patty Griffin had zien optreden op het Austin City Limits Festival. Echter bij de eerste stappen van haar muziekcarrière liep het mis, want haar talent werd, zoals ze verwacht had, niet direct onderkend. Ze kwam door de drank en drugs in de goot terecht. Diepte- en keerpunt werd de korte tijd dat ze in de gevangenis belandde, ze besefte dat het roer radicaal om moest. Eerder genoemde LaFave en BettySoo werden haar mentoren bij het schrijven van liedjes. Ze werkte mee aan de laatste twee albums van LaFave. Als tegenprestatie zou hij als een van zijn laatste krachtinspanningen het duet op de titelsong van haar debuut Red Rescue inzingen. Het is een gevarieerd album geworden met voornamelijk rock-, folk- en countryliedjes, waarbij ze ook alle facetten van haar zangstem kan etaleren. Ze kan krachtig zingen, maar net zo goed klein en intiem. Ik vind persoonlijk haar stem het best tot zijn recht komen in de ingetogen stukken. Ze weet me daar ook het meest te raken. De liedjes wisten mij zeer snel te overtuigen, hoogtepunt vormt voor mij afsluiter Where Are You Now. En niet alleen mij, want legende Mary Gauthier besloot Harris onder haar vleugels te nemen. Overigens begrijpt Gauthier als geen ander het verleden van Harris. Ondanks haar levenservaring is het op dit moment een spannende tijd voor Jaimee, want voor het eerst in haar leven, komt ze buiten de Verenigde Staten, voor optredens in Italië en Nederland. Hopelijk gaat U een van de optredens bezoeken, het is niet alleen twee vliegen in een klap, maar Jaimee Harris is ook nog eens een revelatie.
Theo Volk
Releasedatum: 5 oktober 2018 Eigen beheer
Mary Gauthier en Jaimee Harris live: 

16 oktober in Parkstad Limburg Theaters, Heerlen
17 oktober in De Vorstin, Hilversum
18 oktober in Schouwburg De Meerse, Hoofddorp
19 oktober in Podium onder de Toren, Grootschermer
20 oktober in De Harmonie, Leeuwarden
21 oktober in Dorpshuis De Schalm, Westwoud
21 oktober in de Waalse Kerk, Amsterdam
23 oktober in De Goudse Schouwburg, Gouda
24 oktober in Lux, Nijmegen
25 oktober in Theater Hof 88, Almelo
26 oktober in Theaters Tilburg, Tilburg
27 oktober in Muziekgebouw Eindhoven, Eindhoven
28 oktober in TivoliVredenburg, Utrecht

Laura Gibson - Goners


Bij het zien van de fraaie hoes had ik direct een goed voorgevoel over Goners. De prachtige foto is van de hand van de Letse fotografe Katrina Kepule en maakt deel uit van de reeks Sit Silently. Goners is intussen het vijfde album van singer-songwriter en multi-instrumentalist Gibson. Het album is vernoemd naar de eerste regel, die ze begin 2017 op een gure dag schreef : “If we’re already goners, why wait any longer, for something to crack open”. Het werd een soort mantra voor haar. Onlangs haalde Gibson een “Master of Fine Arts in Writing”. Die opgedane ervaring stelde haar in staat meer beeldend en levendig te schrijven. Ze wilde een soort fabel schrijven, met onderwerpen als spookachtige zaken, rare geesten in kindervermomming en  littekens die beginnen te leven en heeft ze de teksten opgesierd met stekels, naalden, klauwen en vlijmscherpe tanden. Tekstueel gezien is het duidelijk haar meest vreemde album geworden. Het album werd andermaal mede geproduceerd door haar vriend John Askew en andermaal werd ze omringd door de uitstekende muzikanten Dave Depper (Death Cab for Cutie), Dan Hunt (Neko Case) en Nate Query (the Decemberists). Samen met Kelly Pratt (St. Vincent and David Byrne, Father John Misty) scheef ze de wonderschone (houten) blaasarrangementen en de strijkersarrangementen samen met Kyleen King (Stephen Malkmus, Case/Lang/Veirs). Die arrangementen tillen de songs naar een nog hoger niveau. Regelmatig levert het tijdloze songs op, waar ik vooral Marjory, Thomas, Slow Joke Grin en Performers toe reken. Het zijn vooral deze liedjes, die de luisteraar diep raken. Live zal Laura te bewonderen zijn op 15 november in de Tolhuistuin. Goners kan gerekend worden tot de allermooiste releases van dit jaar.  
Theo Volk
Releasedatum: 26 oktober 2018 City Slang / De Konkurrent
Abonneren op: Posts (Atom)