Hiss Golden Messenger - Terms of Surrender

Sinds zijn album Bad Debt zo’n decennium geleden volg ik met groot interesse de carrière van M.C. Taylor en ben ik regelmatig zijn “messenger” geweest. Hoogtepunt tot nu toe was voor mij het schitterende Haw waaraan onder andere Phil Cook essentiële bijdrages leverde. Terms of Surrender is intussen zijn achtste reguliere album, met deze keer onder andere gastbijdragen van Jenny Lewis, Aaron Dessner (The National) Matt McCaughan (Bon Iver, Lambchop). Zoals gebruikelijk vertelt Hansen zijn verhalen over hoop en liefde in donkere tijden, naast hoop stipt hij thema’s aan als ouderschap, vreugde en eenzaamheid. Wederom verpakt in smaakvolle indiefolk en groovier dan ooit en dat bevalt me uitermate goed. De ene keer is de inkleuring wat spannender (Old Enough to Wonder Why), de andere keer wat subtieler (Cat’s Eye Blue). Sommige liedjes eindigen trouwens in een ouderwetse fade-out. Bij meerdere beluistering pakken de liedjes de luisteraar onherroepelijk in. Het album werd reeds door een aantal singles vooruitgesneld, I Need a Teacher, Cat’s Eye Blue en Happy Birthday, Baby. In de loop der jaren groeide het aantal fans gestaag en zal dat na het verschijnen van dit album niet anders zijn. Half december zal hij live in De Melkweg te zien zijn, hopelijk neemt hij de geweldige zangeres Erin Rae mee, die hem een maand nadien ook zal begeleiden op zijn Australische toer. Zolang M.C. Taylor albums blijft maken van het hoge niveau als Terms of Surrender zal ik zeker zijn “messenger” blijven. 

  

Theo Volk

Releasedatum: 20 september 2019 Merge Records/De Konkurrent

Website: http://www.hissgoldenmessenger.com/

Hiss Golden Messenger live:

16-12 AMSTERDAM: De Melkweg

Laurence Jones Band - Laurence Jones Band

Bluesmuzikant Laurence Jones  vergaarde de afgelopen jaren de nodige populariteit, nadat hij was ontdekt door labelbaas Thomas Ruf. Op Ruf Records bracht hij vier goed ontvangen albums uit. Ook deed hij live de nodige ervaring op met de Ruf blues caravan. Vooral op het gebied van zang verbeterde zijn kwaliteiten de laatste jaren met grote sprongen. Dat hij dat onderdeel uitermate serieus neemt, blijkt uit het feit dat hij vocal coach Guianko Gómez in de arm genomen heeft. Intussen is Jones een gevestigde naam in de blues(rock), die al meer dan 50.000 albums verkocht. Vooral in Nederland heeft Jones, dankzij ambassadeur van de blues Johan Derksen, niet over aandacht te klagen. Begin juni kwam Jones nog zijn nieuwe single I’m Waiting op een spetterende wijze samen met de band van Danny Vera voorstellen in het tv-programma VI. Maar daar stopt de invloed van Derksen niet, hij bracht Jones ook in contact met producer Gregory Elias. Deze intrigerend, vermogende man, produceerde reeds het vorige album The Truth uit 2017 al. Overigens pas in 2018 in Nederland uitgebracht. Dit keer schreven zijn bandleden Phil Wilson (drums), Bennett Holland (keyboard) en Greg Smith (bas) maar ook producer Elias mee aan de liedjes. Naast elf eigen composities een cover van Day Tripper van The Beatles. Het was een idee van Elias om twee belangrijke invloeden van Jones hier te combineren, naast The Beatles Stevie Ray Vaughan. Elias koppelde Daytripper aan SRV’s Cross Fire. Volgens Jones werd het de grootste uitdaging van het album. Toetsenist Bennett Holland is net als Jones een groot fan van Steve Winwood. Low Down is hun eerbetoon aan diens Blind Faith-periode. Het meest persoonlijke liedje is Beautiful Place, wat hij voor zijn moeder schreef, in een periode dat ze aan depressies leed. Quite Like You schreef hij vorig jaar nadat hij Eric Clapton had zien optreden in Hyde Park. Hier wordt de achtergrondzang verzorgd door Di Reed, bekend van de groep The Jade en als achtergrondzangeres van Stevie Wonder en Rod Stewart. Ook hier is er weer een link met Johan Derksen, want Di Reed zal samen met onder andere Malford Milligan vanaf eind september in 100 theaters te zien zijn in de door Derksen gepresenteerde show The Sound of the Blues & Americana. Het album eindigt met de ballade The Love, met de meest simpele en pure tekst die hij ooit schreef. Het nieuwe album werd wederom in Florida opgenomen en verschijnt op cd, vinyl, limited deluxe paars vinyl en in verschillende limited edition fan packages. In november komt hij naar de lage landen om dit wederom uitstekende album voor te stellen. 

Theo Volk

Releasedatum: 27 september 2019 Top Stop Music

Website: https://www.laurencejonesmusic.com/

Laurence Jones Band live:

10-11 ITTER (BE):  Zik Zak

13-11 HENGELO: Hengelo

14-11 UDEN: De Pul

15-11 LEEUWARDEN: Stadsschouwburg De Harmonie

16-11 HOOGEVEEN: De Tamboer

Sofia Talvik - Paws of a Bear

Sinds 2005 brengt de nu veertigjarige Zweedse singer-songwriter Sofia Talvik albums uit en toert ze vooral in de Verenigde Staten, Europa maar ook  in Nieuw-Zeeland. Jaarlijks treedt ze meer dan 120 keer op. Een keer toerde ze zestien maanden lang door de Verenigde Staten en bezocht ze toen in haar camper met haar (geluids)man Jonas Westin maar liefst 37 staten. Ze legde hun belevenissen later vast in haar boek “Drivin' & Dreaming”. Intussen bezocht ze 47 van de 50 staten. Uiteraard heeft haar leven “on the road” zijn weerslag in haar liedjes op haar achtste album Paws of a Bear. California Snow is een liefdesliedje voor manlief over het wel en wee tijdens tournees. Soms verlangt Sofia onderweg naar haar thuisbasis, een stad aan de Zweedse westkust. Ze verwoordt haar gevoelens daarover in de fraaie opener en reeds vrijgegeven single Take Me Home. Opvallende rol is hier weggelegd voor het subtiele gitaarspel van Tim Fleming, die speciaal voor de opnames kwam overvliegen naar Duitsland. Fleming speelt dobro, pedal steel en trompet. Zijn bijdrages tillen de reeds fraaie songs naar een nog hoger niveau. Ook ouder worden vormt een thema, in Reflections zingt ze hierover en wat voor effect dat heeft op haar vrouw zijn. Bij ouder worden ligt ook terugblikken op oude liefdes voor de hand, ze doet dat in I Liked You Better. Talvik is een vrouw met een eigen mening en levensvisie, die bewust koos voor een kinderloos bestaan. Dat leverde haar in verleden een hoop verschillende reacties op, zoals uit afsluiter Die Alone blijkt. De titelsong gaat over kansen pakken, die zich tijdens hun nomadenleven voordoen. Het opvallende artwork maakte Talvik zelf. Paws of a Bear is een bij vlagen nostalgisch aandoend folk en Americana album, welk gevoel vooral versterkt wordt door het subtiele gitaarspel van Tim Fleming. 

Theo Volk

Releasedatum: 27 september 2019 Makaki Music

Website: https://sofiatalvik.com/

Anna Ternheim - A Space For Lost Time

Multi-instrumentalist en singer-songwriter Anna Ternheim uit Stockholm is al jaren een van de bekendste muzikale Zweedse exportproducten. Sinds haar prachtige debuut Somebody Outside uit 2004 groeide haar populariteit, ook buiten Zweden, gestaag. A Space For Lost Time is intussen haar zevende album, waarop ze herenigd wordt met Björn Yttling, bekend van de indieband Peter Bjorn and John. Hij produceerde Ternheims fraaie album Leaving on a Mayday, dat een Grammy wist te winnen. De helft van de liedjes schreef ze samen Yttling, de overige vijf alleen. In alle gevallen ontstond eerst de muziek en daarna pas de teksten. Het album werd gedeeltelijk in Stockholm en Los Angeles opgenomen en afgewerkt in New York. Door de jaren heen heeft Ternheim een eigen geluid ontwikkeld. Haar popmuziek bevat regelmatig elementen uit de traditionele folk en Americana, maar klinkt eigentijds en draagt een onmiskenbaar Scandinavisch stempel. De liedjes hadden wat tijd nodig om bij mij onder de huid te kruipen. Maar spoedig drongen refreinen van de nodige liedjes zich op, zoals bijvoorbeeld van You Belong With Me. Maar bijvoorbeeld ook de meeslepende violen van Everytime We Fall, welke ze zelf arrangeerde. Het liefst hoor ik haar in liedjes waar het Americanagehalte het hoogst is, zoals  When You Were Mine, hetgeen ze alleen schreef. In haar liedjes speelt de liefde overigens vaak een grote rol. Het album werd voor het overgrote deel uitstekend geproduceerd door Thom Monahan. A Space For Lost Time wordt geleverd met een verzorgd tekstboekje en fraai artwork. Ternheim bewijst andermaal op alle fronten haar vakmanschap en voegt met A Space For Lost Time een van haar fraaiste albums toe aan haar oeuvre.     

   

Theo Volk

Releasedatum: 20 september 2019 CNTCT/BMG

Website: https://www.annaternheim.com/

Anna Ternheim live:

23-11 AMSTERDAM: Zonnehuis

Ciao Lucifer - Are We Even Growing Up?

“Gewoon twee hartsgappies die met een gitaar en een drumstel in hun rode Peugeo’tje naar je stad komen. Onze nummers zijn zorgvuldig gecheckt door een strenge commissie van vriendinnen die graag dansen. Als zij het stom vinden dan gooien we het liedje weg. Wat er overblijft is vriendschap in geluidsvorm. Lo-fi powerpop die klinkt alsof Unknown Mortal Orchestra een onuitgebracht Beatles liedje speelt op de bruiloft van the Kills.”, dit is alle persinformatie die de twee heren verschafte bij hun debuutalbum Are We Even Growing Up?. Jeugdvrienden Marnix Dorrestein en Willem Wits groeiden samen met Jelte Tuinstra (Jett Rebel) op in de omgeving van Soest. Ze speelden door de jaren heen in gemengde twee- en drietallen in diverse bands en projecten. Ciao Lucifer is één van die projecten. Hun debuut is niet bepaald uit de lucht komen vallen, ruim een decennium duurde het dat Are We Even Growing Up? eindelijk het levenslicht zag. Opener Anywhere verscheen al een jaar geleden op single. De titel van het album is ontleend aan een regel van Make Me Beg. Rijmen doen de heren niet aan. Veelal zijn de liedjes catchy en uptempo, zoals het liefdesliedje 7 Little Words. Maar er is ook plaats voor een mooi, dromerig liedje als Any Blink Now. Veelal is de inkleuring erg sober, zang, gitaar en drums. Tot de fraaiste liedjes behoort Replace You vanwege het fraaie, warme klarinetspel. Coulda Woulda Shoulda is helaas onbedoeld erg actueel door de regel “We could be married, liars, horny minors, virgins, famous, Beatles, Daniel Johnston, DJ’s”. Precies een week geleden verruilde Daniel Johnston het tijdelijke voor het eeuwige. Bij het album werd een krant met foto’s en teksten meegeleverd, geen idee of die bij aankoop van de cd meegeleverd wordt. Are We Even Growing Up? is vooral bedoeld om een glimlach bij de luisteraar op het gezicht te toveren, niets meer maar ook niet minder.   

Theo Volk

Releasedatum: 20-9-2019 Eigen Beheer

Website: https://www.facebook.com/ciaolucifer/

Stef Kamil Carlens - Making Sense of ∞

In de opener en gloednieuwe single Back on the Road van Making Sense of ∞ zingt Carlens toepasselijk en vol overgave “I’m back on the road, ain’t nobody gonna tell me what to do”. Na het succesvolle avontuur in “Liefde Voor Muziek”, met geslaagde covers van o.a. Kommil Foo, Bart Kaël en Ilse DeLange, is het terug tijd voor eigen nummers. Vorige maand was Carlens al te zien op Once in a Blue Moon Festival om zijn tweede solo album voor te stellen. Een bijzonder geslaagd en gelaagd album. In de eerste twee nummers valt dat misschien niet direct op, omdat die meteen bij de luisteraar op een prettige manier blijven hangen, vooral Painted Glass. Veel spannender van opbouw vind ik het meer uitgesponnen The Government Is No Game, vooral door de heerlijke toetsenpartij en soulvolle koortje. Hetzelfde geldt voor het wat mysterieus aandoende J'Suis Dans le Vent, waarin vooral de zang opvalt. Lament on General Smedley D. Butler heeft een heel hoog Bowie gehalte door de manier van zingen. Het is een klaagzang voor de beroemde Generaal Smedley D. Butler, die op het einde van z'n carrière een vurig anti-oorlogsmanifest schreef. De saxofoon is hier trouwens de kers op de reeds mooie taart. Een liedje wat heel dicht bij hemzelf staat is het ritmische Making Butter, Baking Bread, geschreven voor zijn zoon. In andere songs liet hij zich inspireren door documentaires of boeken. Zo is er bijvoorbeeld een ode aan de futurist Jacque Fresco, die zijn hele leven werkte aan een gedetailleerd plan voor een betere wereld. Het geluid van het nieuwe album ligt in het verlengde van de voorganger, zij het ritmischer met af en toe funky elementen. Karlens werkte de afgelopen twee jaar keihard aan het door hemzelf geproduceerde en gemixte album in zijn eigen Rabbit Field Studio. Voor zijn komende liveoptredens kijk hier, die overigens erg in trek zijn, enkele zijn reeds uitverkocht. Zoals ik al aangaf is Making Sense of ∞, alternatieve titel Making Sense of Infinity, een geslaagd en gelaagd album, met een lange houdbaarheidsdatum. 

Theo Volk   

                                                

Releasedatum: 20 september 2019 PIAS

Website: https://stefkamilcarlens.be/

Samantha Fish - Kill or Be Kind

De dertigjarige blueszangeres Samanta Fish bracht reeds met stijgend succes vijf albums uit op Ruf Records. Niet alleen haar succes steeg, maar ook haar kwaliteiten als gitarist, zangeres en performer. Haar zesde album Kill or Be Kind is haar debuut op Rounder Records. Haar doel voor dit album : “Really set these songs up so that they have a life of their own” en “Strong messages from the heart – that’s what I really set out for.”. Haar grootste progressie die ze volgens mij in de loop der jaren boekte is, dat ze steeds meer in staat is om een goede melodie te schrijven (een uitstekend voorbeeld is Fair-Weather). Daarvoor kreeg ze op dit album overigens hulp van Jim McCormack, Eric McFadden, Parker Millsap, Katie Pearlman en Patrick Sweany, die meeschreven aan het repertoire. Het bevat elf eigen nummers, variërend van de Mississippi sound van Bulletproof tot de zoete Memphis R&B van Trying Not To Fall in Love With You. Met haar door Luther Dickinson geproduceerde albums Wild Heart en Belle of the West bewees Fish al ruimschoots uit het goede hout te zijn gesneden en is inmiddels uitgegroeid tot een gevestigde naam in de blues. Het door drievoudig Grammy-winnaar Scott Billington geproduceerde en door tweevoudig Grammy-winnaar Steve Reynolds gemixte album verstevigd nog eens die status.   

Theo Volk

Releasedatum: 20 september 2019 Rounder Records

Website: https://www.samanthafish.com/

Samantha Fish live:

11-03 LEUVEN: Depot

12-03 UTRECHT: De Helling

13-03 ARNHEM: Luxor Live

14-03 TILBURG: 013

North Mississippi Allstars - Up and Rolling

In 2017 vond Wyatt McSpadden een oud, totaal vergeten filmrolletje uit 1996 met foto’s van de leden van North Mississippi Allstars. Hij zocht contact met Cody en Luther om die foto’s te delen. Deze mooie foto’s riepen een hoop herinneringen bij hen op en vormden de inspiratie voor hun nieuwste album Up and Rolling. Niet alleen herinneringen, maar riep ook vragen op als hoe klonk de muziek die avond in 1996? Maar ook hoe klonk de muziek op de radio uit die tijd? De songs handelen over vier families van muzikanten uit Mississippi over de periode van drie generaties. Voor het opnemen van de liedjes werd alles uit de kast gehaald. Men deed een beroep op een aantal grote namen, waaronder Charles Hodges (Hammond), Mavis Staples (zang), Otha Turner (zang), Cedric Burnside (zang en gitaar), Duane Betts (gitaar) en Jason Isbell (zang en gitaar). Het album bevat een combinatie van eigen songs en uitgekiende covers. Onder die covers gedreven vertolkingen van What You Gonna Do? van Pops Staples, Mean Old World van Walter Jacobs (AKA Little Walter), Peaches en Out on the Road van RL Burnside en Lonesome in My Home van Junior Kimbrough. De laatst genoemde twee werden overigens al eens geëerd op hun de klassieker World Boogie Is Coming. Opener Call That Gone had overigens vanwege de nadrukkelijk aanwezige fluit niet misstaan op dat album. Een Allman Brothers tintje krijgt Mean Old World door de gitaar van Duane Betts, zoon van Dickey. Up and Rolling is moderne blues, rock en gospel, diep geworteld in de muziek van zuiden van de Verenigde Staten en vormt een nieuw hoogtepunt in hun oeuvre.  

   

Theo Volk

Releasedatum: 4 oktober 2019 New West Records

Website: http://www.nmallstars.com/

North Mississippi Allstars live:

19-10 UTRECHT: Ramblin Roots Festival

Wouter Planteijdt - Bullhorn

In het voorjaar van 2016, na de tour rond het 10de Sjako! album the 10th, “lazerden de liedjes voor Bullhorn uit het plafond van mijn werkkamer”, aldus zanger/gitarist Wouter Planteijdt. Die nieuwe liedjes vroegen om een andere invulling dan het complexe Sjako! geluid. Samen met drummer Mischa Porte (oa Pitou, Luwten en Björn van der Doelen) en contrabassist Gerco Aerts (oa Space Age Travellers en Jelka van Houten) ging hij met succes op zoek naar een open en akoestisch geluid. De creatieve explosie leverde maar liefst een vijftiental uitstekende songs op, die allemaal zonder dubs, live zijn opgenomen. Leidraad op het album is de ongemakkelijke keuze tussen de barricades (Bullhorn) en het isolement van de werkkamer (Monastery). Maar ook  wordt de vrouw in alle toonaarden in de nodige liedjes bezongen. Tussen de heren onderling is er een duidelijke chemie en blijkt maar weer eens dat je ook met een sobere bezetting toch een album lang kunnen blijven boeien. Het is een album dat langzaam maar heel zeker onder de huid kruipt, vooral redelijk ingetogen liedjes als  Aftermath of You. Maar er staan ook catchy liedjes op als Woman, met overigens fantastisch gitaarspel. Bij het album zit een keurig verzorgd tekstboekje, met de nodige fraaie foto’s. Op een ervan staat zijn moeder afgebeeld, Ank Planteijdt-van Gogh, aan wie het album is opgedragen. Album presentatie is op 8 oktober aanstaande in de Kleine Komedie, Amsterdam. Bullhorn is bijzonder prettig geprijsd. Het is een groot cliché, maar deze heren bewijzen op Bullhorn overduidelijk dat less more is. 

Theo Volk 

                                                     

Releasedatum: 20 september 2019 Zip Records

Website: https://planteijdt.nl/

Borka Balogh - Borka Balogh

“Befriend your darker side” staat er te lezen op een van de zijden van de klaphoes van debuutalbum Borka Balogh. In tegenstelling tot haar debuutep Traces of You kiest de van oorsprong Hongaarse singer-songwriter deze keer voor een indie bandgeluid. Opener Gone was het eerste, nieuwe liedje wat ze schreef, waarbij ze nog geen totaalbeeld voor het hele album had. Naarmate ze meer nummers componeerde begon ze steeds meer een patroon te ontdekken van een donker spectrum van emoties en gebeurtenissen. Die overigens verklaarbaar waren. Twee jaar geleden besloot Balogh haar toenmalige geliefde naar Nederland achterna te reizen, geïnspireerd door de in West-Europa aanwezige, bloeiende indie-muziekscene. Helaas hield de relatie geen stand en ging gepaard met veel liefdesverdriet. Balogh licht de achterliggende gedachte van het album als volgt toe : “Pijn, depressie, familietragedies, verknoeide levensroutes, hartzeer; al die dingen die ik heb meegemaakt waarvan ik besefte dat veel mensen er ook doorheen gaan. Ik heb het gevoel dat mensen erg bang zijn om over deze dingen te praten. In de wereld waarin we leven, lijkt alleen plek te zijn voor de gelukkige momenten. Terwijl de negatieve aspecten die ook bij het leven horen, in diskrediet worden gebracht. Ik wil dat mijn luisteraars het gevoel hebben dat ze er met hun zorgen niet alleen voor staan. Het is ook gewoon prima om de moeilijke momenten te delen.”. Muzikaal gezien word Balogh geïnspireerd door hedendaagse artiesten als AURORA en Alice Phoebe Lou. De laatste vooral omdat die haar huidige succes volledig op eigen kracht heeft bereikt, iets dat Balogh ook wil. Maar ook Janis Joplin en Mariska Veres, zangeressen die zongen over persoonlijke sores, hebben haar beïnvloed. De voorliefde voor Veres ligt overigens voor de hand, zij was de dochter van de Hongaarse violist en orkestleider Lajos Veres. Het liedje Trust Me stond overigens ook al op haar debuutep. Op maandag 30 september vind de cd-releaseshow plaats in Cinetol in Amsterdam, met FOSS in het voorprogramma. Borka Balogh bevat geen vrolijke songs, maar zijn wel troostrijk.  

Theo Volk

Releasedatum: 20 september 2019 Eigen Beheer

Website: http://www.borkabalogh.com/