Music that needs attention

Glenn Alexander & Shadowland - Glenn Alexander & Shadowland

Het begin van zijn muziekcarrière was er een met omwegen. Hij auditeerde op gitaar aan de Wichita State University bij jazzgitarist Jerry Hahn. Zijn vaardigheden waren op dat moment helaas te pover en werd hij tot overmaat van ramp helemaal geweigerd aan deze universiteit. Hij vergaarde echter wel een beurs aan het Hutchinson Community College om daar het jazzprogramma op altsaxofoon te volgen. Voordat hij een solocarrière aanving, speelde hij in de jazzrockgroep Stretch, die verder bestond uit Dave LaRue (bas) en Bill Elder (drums). Ze maakten begin jaren tachtig slechts een album, waarna de band ophield te bestaan. Zijn eponieme, goed ontvangen solodebuut verscheen in 1987 en bevat erg melodische fusion. Hij wist ervoor als gastmuzikant Randy Brecker op trompet te strikken. Zijn gitaarspel wordt vaak vergeleken met Allan Holdsworth (oa Soft Machine en U.K.) en Pat Metheny. Op Glenn Alexander & Shadowland is alleen nog maar in Come Back Baby oude jazz te horen. Shadowland is trouwens een verwijzing naar het eerste café waar in 1932 in Wichita, Kansas voor het eerst een elektrische gitaar gebruikt werd tijdens een optreden. Opener If Your Phone Don’t Ring had ook door Southside Johnny and the Asbury Jukes op de plaat gezet kunnen zijn. Overigens blaast Southside Johnny een deuntje mee in Get a Life. Naast met Southside Johnny werkte Glenn in het verleden ook al samen met bijvoorbeeld Elvis Costello en Bruce Springsteen en speelde hij drums (!) op Best Shots van Pat Benatar. Het is een gevarieerd album geworden, waarop naast jazz, soul, blues en rock geserveerd wordt. Naast een buitengewoon goede gitarist staat hij ook zijn mannetje als vocalist. Ook zangeres Oria beschikt over een geweldige stem. De blazers- en ritmesectie stuwen de nummers naar een nog grotere hoogte. Waarom hij tijdens optredens een cowboyhoed draagt, is me overigens een raadsel. Wellicht is het een eerbetoon aan zijn opa, die tijdens de depressie als boer moest zien te overleven en ook nog eens zes kinderen moest opvoeden. Earl Erastus is aan hem opgedragen. Het is een heerlijk album wat veelal bruist van de energie, met hier en daar een rustpunt. Zelf omschrijft hij de muziek mooi als “guitar-driven, horn-laced, in your face, soulful, blues drenched music”. Liefhebbers van swingende muziek doe er uw voordeel mee.

Theo Volk

Releasedatum: 12 juli 2016 Rainbow’s Revenge Records

Website: http://glennalexander.com/

Theo's Top 100 van 2016 : nummers 31 t/m 40

31. Daniël Lohues - AOSEM

Andermaal bewijst Lohues zijn klasse. Hier is meer info te vinden.

32. Rianto Delrue - Riding for a Fall

Bijzonder fraai debuut. Voor meer info, lees de recensie.

33. Mike Meijer - Fremdkörper

Relaxt Nederlandstalig album. Voor meer info, lees de recensie.

34. Paal Flaata - Come Tomorrow

Wonderschoon eerbetoon. Voor meer info, lees de recensie.

35. Jenny Berkel - Pale Moon Kid

Canadese singer-songwriter met Nederlandse roots. Voor meer info, lees de recensie.

36. Helen Botman - I Sing

Debuut onder eigen naam van een Nederlandse zangeres. Voor meer info, lees mijn recensie.

37. Andres Roots - Winter

Blues met zestiger jaren rockinvloeden uit Estland. Voor meer info, lees de recensie.

38. Barrelhouse - Almost There

Barrelhouse op zijn best. Voor meer info, lees de recensie.

39. Ina Forsman - Ina Forsman

Toekomstige bluesdiva. Voor meer info, lees de recensie.

40. Gareth Dickson - Orwell Court

Hypnotiserende muziek. Voor meer info, lees de recensie.

Sharon Goldman - Kol Isha (A Woman's Voice)

Goldman is natuurlijk een rasechte Joodse naam. Ze groeide op in Hicksville, Long Island en is tegenwoordig woonachtig in Metuchen, New Jersey. Aanvankelijk leek het erop, dat ze door haar strenge, orthodoxe achtergrond een huisje boompje beestje leven zou gaan leiden. Ze schreef voor een blad en was daar ook redacteur en was tevens getrouwd met een Joodse man. In 2000 ontdekte ze door meedoen aan open sessies in Manhattan, dat ze graag zangeres wilde worden. Dat leidde tot veel onbegrip bij haar toenmalige man. Het leidde uiteindelijk tot een scheiding. De sterke opener Tribe heeft hierop betrekking. Sharon heeft een prachtige stem, die zowel enigszins met de eveneens Joodse zangeres Noa gelijkenis vertoond als met die van de New Yorkse zangeres Judy Kass. De bezetting in dit nummer is gitaar, percussie, bas en harmonium. Vooral het laatste instrument speelt hier een opvallende rol. Deze bezetting komt nog een paar keer terug. In Lilith duikt een heerlijke dobro op, die bespeeld wordt door Abbie Gardner. Voor een Arabisch tintje zorgt de oud in Pillar of Salt en in het titelnummer. Twee keer begeleidt ze zichzelf op overtuigende wijze alleen op piano. Ten eerste in Land of Milk and Honey wat over Amerika gaat en ten tweede in de cover van Rose of Sharon van Eliza Gilkyson. Veel van de songs gaan over haar Joodse verleden en de Joodse cultuur. Langzamerhand is ze dat verleden een plaats aan het geven, want ze is intussen gelukkig getrouwd met haar nieuwe man Shannon Wagner. Kol Isha is op het titelnummer na volledig akoestisch. De liedjes weten te overtuigen, op het wat mindere In My Bones na. Sharon produceerde de cd samen Stephen Murphy. Hij is trouwens ook verantwoordelijk voor praktisch alle fraaie gitaarpartijen. Het album heeft mij kunnen overtuigen, wellicht U misschien binnenkort ook.

Theo Volk

Releasedatum: 8 augustus 2016 Eigen beheer

Links: http://www.sharongoldmanmusic.com/

Ditte Elly - Songs

Ze heet voluit Ditte Elly Goard en is geboren in Oxford, maar woonachtig in Newcastle upon Tyne. Haar voornaam verraadt dat ze Deense wortels heeft. Een aantal jaren geleden begon ze gelegenheden te bezoeken, waar vrije sessies gehouden worden. Op een keer zag ze Rosie Caldecott optreden en besloot ze dat ze hetzelfde wilde. Ze begon naar singer-songwriters als Laura Marling te luisteren en na verloop van tijd vond ze de tijd rijp om op te gaan treden. Songs is het debuutalbum van Ditte. Het creatieve proces verloopt erg langzaam bij haar. En als de liedjes eenmaal klaar zijn, duurt het nog een lange tijd voordat ze live gaat spelen. Ze houdt er niet van om dingen overhaast te doen en dat hoor je ook terug in haar muziek. Direct in opener Winter trok ze volledig mijn aandacht, ondanks dat de muziek erg ingetogen is. Haar fraaie stem wordt begeleid door mooi akoestiek gitaarspel. De toevoeging van de klarinet is erg smaakvol. Het is een van de mooiste liedjes die ik dit jaar hoorde. Is daarmee de koek op? Nee, zeker niet. Ze weet met gemak tot het eind de luisteraar te boeien. Ze wordt maar spaarzaam begeleid door onder anderen een piano. Songs ademt ontspannenheid uit, zowel bij de uitvoerders als in de liedjes. De natuurgeluiden die te horen zijn dragen hieraan bij. Dit album heeft op mij hetzelfde effect als wat vorig jaar Tama No Koto van Paniyolo op mij had. Het behoort tot de allermooiste debuten én folk albums van 2016. Mijn eindlijst is al klaar, maar Songs had eigenlijk daarin een toppositie verdiend. Dit was overigens een prachtige tip van Marten (bedankt!).

Theo Volk

Releasedatum : 12 maart 2016 Eigen beheer

Website : http://www.ditteelly.co.uk/

Theo's Top 100 van 2016 : nummers 41 t/m 50

41. Het Zesde Metaal - Calais

Vlaanderen boven! Voor meer info, lees de recensie.

42. Niamh Parsons & Graham Dunne - Kind Providence

Ierse traditionele folk op zijn best. Voor meer info, lees de recensie.

43. Leyla McCalla - A Day for the Hunter, a Day for the Prey

Overtuigende opvolger. Voor meer info, lees de recensie.

44. Julie Murphy - Every Bird That Flies

Engelse folk met een totaal eigen geluid. Voor meer info, lees de recensie.

45. Birds of Chicago - Real Midnight

Wonderschoon prijsplaatje. Voor meer info, lees de recensie van Rein v.d. Berg.

46. Theo Sieben - Delphidin

Persoonlijk album. Voor meer info, lees de recensie van Rein v.d. Berg.

47. Alex Culbreth - The High Country

Heerlijke Americanaplaat! Voor meer info, lees de recensie.

48. Jenny Wren and Her Borrowed Wings - A Soup

Muziek teruggebracht tot de essentie, het overbrengen van emoties. Voor meer info, lees de recensie.

49. Nick Cave & The Bad Seeds - Skeleton Tree

Indrukwekkend album over persoonlijk leed. Voor meer info, lees de recensie van Martin Overheul.

50. Lou Tavano - For You

Vocale jazzsensatie in de Parijse scene. Voor meer info, lees de recensie.

Stephen Fearing - Every Soul's a Sailor

Zijn grootste bekendheid vergaarde Stephen Fearing in Nederland met de groep Blackie & The Rodeo Kings. Maar daarnaast heeft hij, net als zijn collega’s Tom Wilson en Colin Linden, een succesvolle solocarrière. Met name in thuisland Canada is hij behoorlijk populair en sleepte hij de nodige prijzen in de wacht, waaronder de Juno Award. Het grootste deel van zijn jeugd groeide hij trouwens op in Dublin, waar enkele toekomstige U2-leden schoolvrienden van hem waren. Every Soul’s a Sailor is intussen Stephen’s negende soloalbum. Voorganger Between the Hurricanes is me erg dierbaar. Helaas kreeg het in Nederland niet zoveel aandacht. Dat is jammer, want hij is een geweldige zanger en een geboren verhalenverteller. Hij beschikt over net zo’n warme stem, waarover bijvoorbeeld Elvis Presley ook ooit beschikte. De vooruitgesnelde video’s van het titelnummer en het politiek getinte Blowhard Nation gaven reden om met veel vertrouwen het album tegemoet te zien. Opener Put Your Money Where Your Mouth Is bevestigt dat direct. Een song die gekenmerkt wordt door relaxt gitaarspel. Hij zingt het iets hoger dan zijn normale spreekstem. Zelf hoor ik hem liever iets lager zingen, zoals in het bijzonder fraaie Red Lights in the Rain. The Things We Did is een nostalgisch liedje waar Gregory Page patent op lijkt te hebben, sterker nog, ik had er helemaal niet vreemd van opgekeken als hij het geschreven zou hebben. Sommige songs, waaronder Gone But Not Forgotten hebben lekkere koortjes, die verzorgd worden door Rose Cousins. Van haar verschijnt op 3 februari haar nieuwe album Natural Conclusion, waarvan ik erg hoge verwachtingen heb. Het mooiste refrein vinden we in Carousel. Ter afwisseling komt er ook een wat steviger nummer voorbij als het heerlijke Love Like Water. Persoonlijke favoriet is Better Than Good. Gelukkig hebben Sandra Zuidema en Luciano Mulder ervoor gezorgd dat Fearing binnenkort weer live te bewonderen is in Nederland. Ook is het ijzersterke Every Soul’s a Sailor reeds via hun website Lucky Dice te koop.

Theo Volk

Releasedatum: 6 januari 2017 Lowden Proud Records

Website: http://www.stephenfearing.com/

Stephen Fearing live:

24-1 DEN BOSCH: Verkadefabriek

26-1 BREE (B): Cultureel Centrum de Breughel

27-1 DEN HAAG: Acoustic Valley

28-1 LAGE VUURSCHE: In the Woods

29-1 NIJMEGEN: Mariënburg

2-2 EPPSTEIN (D): Wunderbar weite Welt

3-2 GROOTSCHERMER: Museum Nic Jonk

4-2 BAKKEVEEN: De Slotplaats

6-2 EINDHOVEN: Meneer Frits

Theo's Top 100 van 2016 : nummers 51 t/m 60

51. William Bell - This Is Where I Live

Soullegende verrast met bloedmooi album. Voor meer info, lees de recensie.

52. The Dead Tongues - Montana

Heerlijk rootsalbum.

53. Leonard Cohen - You Want It Darker

Indrukwekkend afscheid. Lees hier de recensie van Arjan Post.

54. Warhaus - We Fucked a Flame Into Being

Interessant nevenproject van Maarten Devoldere, de frontman van de Belgische groep Balthazar. Erg verslavend!

55. Rusty Apollo - Midgets & Moneys

Heerlijke Nederblues. Voor meer info, lees de recensie.

56. Ryley Walker - Golden Sings That Have Been Sung

Steeds meer een eigen geluid. Voor meer info, lees hier de recensie van Rein v.d. Berg.

57. Hughes Taylor - Hear My Melody

Jonge bluesgitarist experimenteert op succesvolle wijze met geluid op zijn debuutalbum. Voor meer info, lees de recensie.

58. Stranded Horse - Luxe

Kora folk met een eigen signatuur. Voor meer info, lees de recensie.

59. Gabrielle Louise - If the Static Clears

Prachtalbum van een geweldige zangeres. Voor meer info, lees de recensie.

60. Malcolm Holcombe - Another Black Hole

Goede wijn behoeft geen krans. Voor meer info, lees de recensie.

Jóhann Jóhannsson - Orphée

Het heeft maar liefst acht jaar geduurd, dat Fordlandia eindelijk een waardige opvolger heeft gekregen. Niet dat de IJslandse componist de afgelopen jaren stil heeft gezeten, integendeel zelfs. Hij componeerde een behoorlijk aantal scores voor grote en minder grote films. 11 november is zijn nieuwste score uitgekomen voor de film Arrival. Zojuist las ik dat hij ervoor genomineerd is voor een Golden Globe. Zijn populariteit is intussen behoorlijk groot, 2 december trad hij nog op in Doornroosje en op 4 december in Paradiso. Hij vormt één van de belangrijke schakels tussen de populaire muziek en de klassieke muziekwereld. Men rangschikt hem, net als bijvoorbeeld Jan Swerts en Ólafur Arnalds, tot de Neoklassiek. Zijn populariteit en de toegankelijkheid van zijn composities is zo groot dat zijn muziek zelfs gerecenseerd wordt op een website als Pitchfork. Orphée is al zo’n drie maanden uit, maar ik kwam pas onlangs toe aan beluistering ervan. Het is verschenen op het prestigieuze Deutsche Grammophonlabel. Het album is losjes geïnspireerd op een van de bekendste mythische liefdesgeschiedenissen uit de wereldliteratuur, namelijk die tussen Orpheus en Eurydice. Een liefdesgeschiedenis, die zelfs tweemaal fout afliep. Jóhannsson baseerde zich op de versie van Ovidius. Verder vond hij inspiratie in de gedichten Good Morning, Midnight en Good Night, Day van Emily Dickinson, tevens de titels van twee composities op Orphée. Gezien de thematiek zou je zware en sombere muziek kunnen verwachten, maar dat is niet het geval. Deze is heel sereen en rustgevend. Vooral de strijkers voeren de boventoon, gevolgd door piano en orgel. Er wordt regelmatig subtiel gebruik gemaakt van dynamiek. Orphée is praktisch geheel instrumentaal. Jóhannsson voegt andermaal een prachtplaat toe aan zijn steeds imposanter wordend oeuvre.

Theo Volk

Releasedatum: 16 september 2016 Deutsche Grammophon

Website: http://www.johannjohannsson.com/

Kadhja Bonet - The Visitor

Door de aparte hoes werd ik direct aangetrokken om te gaan luisteren. Had echt geen enkel idee wat ik kon verwachten. The Visitor is het debuut van de uit Los Angeles afkomstige singer-songwriter Kadhja Bonet. Haar muziek is een zeer aparte mix van folk, maar meer nog van soul en jazz. Naast eigen repertoire zijn er eigenzinnige bewerkingen te vinden van Milton Nascimento’s Francesco en Jaco Pastorius' instrumentale nummer Portrait of Tracy. Ze beschikt over een hoge en ijle stem. Ze zingt niet alleen, maar arrangeerde ook alle songs zelf. Daarnaast programmeerde ze de drums en speelde ze gitaar en fluit. Bandcamp rekent The Visitor tot de beste 20 albums van 2016. Ze kreeg onder anderen al positieve recensies op Pitchfork en van The Guardian. Het album duurt nog geen half uur, maar zeker een poging waard om het eens te gaan beluisteren, want bijzonder is het zeker.

Theo Volk

Releasedatum: 21 oktober 2016 Fat Possum

Website: http://kbonet.com/

Theo's Top 100 van 2016 : nummers 61 t/m 70

61. Roger Roger - Fairweather

Fraaie samenzang van een sympathiek Canadees duo. Scott Free is een van de mooiste liedjes van dit jaar. CD van de maand bij Lucky Dice. Hoogstwaarschijnlijk in maart live te bewonderen in Nederland. Voor meer info, lees de recensie :