Blue Crime - I’m Afraid We Became One

Het muzikale avontuur van het toenmalige trio Blue Crime begon in 2014 in een Amsterdamse bunker. De originele line-up bestond uit Alexandra Duvekot, Floor van Dijck en Lliú Mottes. De nadruk bij het creëren lag vooral op het experiment en de donkere kant van de menselijke psyche. Hun debuutep Tyr werd niet voor niets in 2015 aangekondigd als “Because all dreams start in the dark...”. Hierna volgden nog een ep en een 7 inch. Intussen heeft de nog steeds vanuit Amsterdam opererende band een internationaal karakter gekregen. Alleen Alexandra Duvekot is nog over van de originele bezetting, nieuw zijn Dennis Duijnhouwer, Jochem Baelus en Lucy Kruger. De afgelopen jaren toerde de band door heel Europa en trad men onder andere op op het gerenommeerde Meltdown Festival, op uitnodiging van The Cure frontman Robert Smith. I’m Afraid We Became One is hun debuutalbum, die in het persbericht wordt omschreven als moonpsyche noisefolk. De kracht van het viertal ligt vooral in het spelen met dynamiek. Regelmatig hebben de songs een onderhuidse spanning, die ik meteen associeerde met een groep als Joy Division. Maar bezitten ook geregeld prachtige harmonieën. Het experiment staat trouwens nog steeds hoog in het vaandel. De eerste single UFO komt zowel gejaagd als fraai uit de verf, een stortvloed van gitaren, felle drums en stuwende baspartijen. Het album verschijnt op Meduse MagiQ, een speciaal door Amsterdamse muzikanten opgericht label. De groep had de release graag willen promoten met een club door Nederland en België en een optreden in Parijs, maar die zullen voorlopig om de bekende reden de koelkast in moeten. Hopelijk kan dat alsnog een keer gebeuren.    

Theo Volk

Releasedatum: 3 april 2020 Eigen beheer

Website: https://www.bluecrime.net/

James Elkington - Ever-Roving Eye

Het goed ontvangen solodebuut Wintres Woma van James Elkington verscheen een kleine drie jaar geleden. Elkington is een muzikant met een grote staat van dienst. Zo werkte hij samen met grote namen als Richard Thompson en Jeff Tweedy, maar ook met de net als hij in Kentucky woonachtige zangeressen Rachel Grimes en Joan Shelley. Een paar jaar terug maakte hij nog samen met Nathan Salsbury het fraaie akoestische album Ambsace. Het is vooral zijn akoestische gitaarspel waar hij om geroemd wordt. Hij put zijn inspiratie vooral uit de rijke Britse folkmuziek. Referenties,  die in het persbericht  genoemd worden zijn Bert Jansch, Kevin Ayers, Michael Chapman, Mike Cooper, Ryley Walker, Jim O’Rourke, Scott Walker, Go-Betweens en Talk Talk. Waarvan vooral Ryley Walker hout snijdt, zoals opener Nowhere Time meteen duidelijk maakt. Naast door de folk wordt Elkington ook beïnvloed door avant-garde in zijn zelf geschreven songs. De begeleiding is spaarzaam en subtiel, met name de cello, viool en houtblazers. Bekende namen die meewerkten zijn drummer Spencer Tweedy en zangeres Tamara Lindeman, beter bekend als The Weather Station. Elkington beschikt trouwens over een warme stem. Net als zijn debuut zal Ever-Roving Eye zeker weer in de smaak gaan vallen bij liefhebbers van rustgevende akoestische gitaarmuziek.    

    

Theo Volk

Releasedatum: 3 april 2020 Paradise of Bachelors/De Konkurrent

Website: https://www.jameselkington.com/

Theo Lawrence - Sauce Piquante

Twee jaar terug verraste de jonge Franstalige Canadees Theo Lawrence op prettige wijze met zijn debuut Homemade Lemonade, gevuld met soul en rock getinte songs. Opvallend was de reeds doorleefd klinkende stem van deze jonge twintiger, die tegenwoordig in Bordeaux woont. Het zeer aanstekelijke en vrolijke uptemponummer Baby Let’s Go Down to Bordeaux verwijst trouwens naar zijn woonplaats. Zijn nieuwe album Sauce Piquante is nog gevarieerder dan de voorganger.  Het varieert van zestiger jaren soul, rock ‘n’ roll, country, Tex-mex, swamp music, cajun, gospel, blues, bluegrass. Lawrence is een uitstekend songschrijver, zijn songs zijn tijdloos. De helft van de songs schreef hij zelf, vijf ervan samen met gitarist Thibault Ripault en In the Back of My Mind is alleen door Ripault geschreven. De BeNeLux release werd reeds voorafgegaan in februari door de single The Worst in Me. Bij een aantal van zijn teksten kreeg Lawrence trouwens hulp van zijn vriendin Leila. Een aantal nummers hebben iets nostalgisch en troostrijks, iets wat iedereen in deze moeilijke tijden wel kan gebruiken. Het doorgaan van zijn optreden in Paradiso lijkt me helaas hoogst onwaarschijnlijk.

Theo Volk

Releasedatum BeNeLux: 3 april 2020 BMG

Website: https://theolawrencemusic.bandcamp.com/releases

Theo Lawrence live:

11-04 Paaspop
02-05 Rhythm & Blues Night Groningen

03-05 Paradiso

Moaning - Uneasy Laughter

Persbericht

Wat gebeurt er als een schurend rocktrio gitaren ruilt voor synths, de beats opkrikt en leunt in de alledaagse angsten om gewoon een functionerende mens te zijn in de 21e eeuw? Het antwoord is Uneasy Laughter, de sensationele tweede Sub Pop-release van het in Los Angeles gevestigde Moaning. Sean die zegt te kampen met extreme angsten überhaupt over de release van een tweede album. Geen enkel scenario dat door zijn hoofd heeft gespookt de afgelopen maanden komt in de buurt bij de werkelijkheid waar we op dit moment in verkeren. De release a.s. vrijdag vieren ze in zelfquarantaine, vervelend maar Sean, Pascal en Andrew beseffen zich dat er mensen zijn die het veel erger hebben. "My heart goes out to everyone dealing with this bizarre time. There are people who have it so much worse and I feel grateful for my health and supportive community. The scariest thing is not the virus, but the mass hysteria. Please be kind to each other. This is affecting us all and we need to be supportive." De puzzel mag onaf blijven voelen bij de release van Uneasy Laughter in deze bizarre tijden. Sean geeft toe dat Uneasy Laughter in een heel andere richting had kunnen gaan als hij niet nuchter was geworden en zichzelf had opgeleid over kernonderwerpen als gender en geestelijke gezondheid. “Ik heb veel gelezen in de tourbus - schrijvers als Bell Hooks, Mark Fisher en Alain de Botton hebben me allemaal echt geïnspireerd. Ik wil niet de persoon zijn die jonge mensen beïnvloedt om high te worden en tragische clichéartiesten te worden '', zegt hij. "Wat ik mensen liever vertel, is dat ze niet de enige zijn in wat ze denken en hoe ze zich voelen. 'Ego' specifiek en het album gaat in het algemeen over die thema's - je onzin loslaten zodat je andere mensen kunt helpen en aanwezig kunt zijn." Een boodschap die hopelijk tot de verbeelding van vele spreekt.

Theo Volk

Releasedatum: 19-2-2020 Sub Pop/De Konkurrent

Website: https://moaning.bandcamp.com/

Hailu Mergia - Yene Mircha

In Ethiopië was Hailu Mergia in de jaren zestig en zeventig een beroemd muzikant. Hij startte in de nachtclubs van Addis Abeba en nam enkele succesvolle albums op in de jaren zeventig en tachtig met onder meer de Walias Band. In 1981 vluchtte hij naar Amerika, waar hij in eerste instantie de kost verdiende als taxichauffeur, om vervolgens onder eigen naam verder te gaan. Op zijn vorige album Lala Belu moesten zijn fans maar liefs vijftien jaar wachten. De kritieken waren twee jaar geleden unaniem lovend, waaronder van The New York Times, BBC en Pitchfork. Laatstgenoemde rekende het album zelfs tot de fraaiste van het vorige decennium. Het nieuwe album Yene Mircha (vertaald “mijn keuze”) doet er wat mij betreft niet voor onder.  Vooral op toetsen laat hij regelmatig heerlijk relaxt funky spel horen, zoals in Yene Abeba. In Bayine Lay Yibedal waagt hij zich aan dub. Zijn trio bestaat verder uit drummer Kenneth Jospeh en bassist Alemseged Kebede. Zijn voornamelijk instrumentale muziek is bijzonder toegankelijk voor Westerse oren.  

Theo Volk

Releasedatum: 27 maart 2020 Awesome Tapes From Africa

Website: https://hailumergia.bandcamp.com/

Jack Poels - Blauwe Vear

Zonder een blauwe veer van een Vlaamse gaai had dit Nederlandstalige soloalbum van Jack Poels misschien nooit het levenslicht gezien ; “Op de dag dat mijn zoon voor zijn studie naar Zuid-Korea vloog, vond ik in een modderpoel een veer van ’n Vlaamse gaai. Niet alleen was het een prachtig exemplaar, het vinden van zo’n blauwe veer blijkt ook nog een speciale boodschap in zich te dragen: denk terug waar je aan dacht op het moment dat je ze vond. Vanaf toen was er geen houden meer aan. De blauwe veer werd ’n symbool voor vertrekken en weer thuis komen.”. Iedereen kent Jack Poels natuurlijk van Rowwen Hèze, een band goed voor drieëntwintig albums en hits als Bestel Mar. Een band met een grote reputatie op het gebied van polka’s en tex-mex. Op het podium maken ze er altijd een feestje van en deelde het podium met een legende als Flaco Jiménez. Ook het maken van Blauwe Vear was volgens coproducer Bart-Jan Baartmans een feestje. Zowel muzikaal als persoonlijk was er goede klik tussen beide. Men ging zo op in het creatieve proces dat men af en toe vergat te eten. Deze keer geen polka’s en tex-mex, maar prachtige, klein gehouden akoestische luisterliedjes vol weemoed en melancholie, die een inkijkje geven in zijn persoonlijke leven. Op drie na werden de liedjes door Poels zelf geschreven. Eerste single Elf Oaver Elf is een cover van Virginia May van Gregory Alan Isakov. Zo’n half jaar geleden werd een oproep onder Heavenlezers om met suggesties voor covers te komen. Heavenlezer Loek Tegelaers stelde toen dit nummer voor. De tekst handelt over de toren van de plaatselijke kerk. Vaak als op Poels op de klok keek was het elf over elf. Een symbolische tijd, het begin van carnaval, de “vasteloavend”. De zang en akoestische gitaar van Poels wordt subtiel begeleid door de achtergrondzang van Baartmans en een elftal instrumenten. Het keurig verzorgde tekstboekje laat zien dat Poels ook een verdienstelijk schilder is. Voor Snowstar Records oprichter Cedric Muyres gaat een lang gekoesterde wens in vervulling; ''Voor mij is deze release zeer persoonlijk. Ik vind dit prachtige album extra bijzonder omdat ik -in Limburg- opgegroeid ben met de muziek van Jack. Hij heeft wat mij betreft het mooiste Nederlandstalige lied ooit geschreven (De Peel in Brand), dus ik vind het een eer om dit americana-album uit America uit te mogen brengen.”. Voor wie het album trouwens nu besteld, krijgt een gesigneerd toegestuurd op de datum van release. 

Theo Volk

Releasedatum: 27 maart 2020 Snowstar Records

Website: https://jackpoels.nl/

Polly & Bruce - Acid Love

Polly & Bruce is een country- en folkduo bestaande uit Woody Veneman en Sanne Samina Hanssen. De twee leerde elkaar kennen tijdens “Onder Het Melkwoud”, oorspronkelijk een hoorspel geschreven door Dylan Thomas voor de Britse radio, wat omgetoverd werd naar een theatervoorstelling met muziek. Dan blijkt dat ze verre familie van elkaar zijn en hun stemmen goed matchen. In 2018 verschijnt onder de toepasselijke naam de EP Under Milkwood, waarvan enkele nummers opnieuw bewerkt en opgenomen zijn voor hun debuut Acid Love.  Het album bevat elf originele composities geschreven door Veneman. De onderwerpen variëren van de natuur, lust, overspel, maar ook de onderlinge relatie tussen Veneman en Hanssen. Elk lied is doordrenkt met verleiding, opwinding en verlangen. Een collectie die aanvoelt als de kroniek van een op de loer liggende breuk. Zelf omschrijven ze het als “een verzameling anthems, ballads en tearjerkers die ons nauw aan het hart gaan”. Opener Here Comes The Night is een song die speciaal is geschreven voor de in 2019 verschenen bioscoopfilm “De Liefhebbers”. Van de eerste single Body Builder verscheen tevens een video, geregisseerd door Abel Bos en Anouk Fortunier. Hierin is een keur aan Vlaamse en Nederlandse acteurs en dansers te bewonderen, zoals Gouden Kalf- en Emmy Award-winnaar Maarten Heijmans (Klokhuis, Ramses), Sien Eggers (In de Gloria), Darryl E Woods en Bram Verrecas. Muzikaal balanceert Polly & Bruce tussen altcountry en moderne folk, maar in de muziek schemeren ook invloeden van indie en wave door. De meeste songs op de plaat zijn geschreven in de traditie van de grote Amerikaanse songschrijvers. Veneman neemt de meeste instrumenten zelf voor zijn rekening en Hansen speelt bugel. Dat instrument komt geweldig tot zijn recht in afsluiter en titelsong Acid Love. De releaseshow  is gepland op de dag van de release in de Eindhovense Rozenknop, maar in deze onzekere tijden van het Coronavirus lijken nog weinig dingen zeker.

Theo Volk

Releasedatum: 10 april 2020 Hollow Horse Records

Website: https://www.pollyandbruce.com/

Polly & Bruce live:

10-04 EINDHOVEN: De Rozenknop, album releaseshow

Ralph de Jongh - The Whole World Inside Vol.1: #Misic #YouBetter #Music

De laatste jaren kent de creativiteit van Ralph de Jongh, de hardst werkende bluesmuzikant van Nederland, geen grenzen meer. Waarbij ook nog eens de kwaliteit niet lijdt onder de kwantiteit. De afgelopen jaren leverden dat prachtplaten op als Dancing on a Volcano, Breath of Live en vorig jaar de vierluiken Quantum en Roadtrippin’. “All songs and lyrics created on the spot by Ralph de Jongh” staat er te lezen op de hoes. Alle liedjes kwamen dus via improvisatie live tot stand in Café De Noot, een vertrouwde thuishaven. Ralph wordt door muzikanten omringd, die hem precies aanvoelen, vooral de ritmesectie werkt al heel lang samen met hem. Daarnaast Tim Birkenholtz (elektrische gitaar, pedal steel), Ferry Lagendijk (hammond) en de wonderschone koortjes worden verzorgd door vrouwlief Monique en Ylvalie Dik. Deze keer is het voor de luisteraar een stuk gemakkelijker te behappen, want het album kent “slechts” een speelduur van iets meer dan 78 minuten. Zoals gewoonlijk gooit Ralph zijn hart en ziel in de strijd en levert dat een bloedmooi album op, dat dankzij zijn begeleiders naar een nog hoger niveau getild wordt, omdat ze van Ralph alle vrijheid krijgen. Verder valt er weinig te melden over het album of het zou moeten zijn dat het artwork en de foto’s van fan/fotograaf Edwin Fabriek zijn. Naast dit album verschijnt aanstaande vrijdag ook nog eens Live at the Theatre Vol. 2. In het loop van het jaar kunnen zijn trouwe fans trouwens nog meer releases verwachten. 

Theo Volk

Releasedatum: 13 maart 2020 Eigen beheer

Website: https://ralphdejongh.com/

Jonathan Hultén - Chants From Another Place

Naast in de muziek, is de Zweed Jonathan Hultén actief als illustrator en maakt hij video’s. Zijn debuutalbum Chants From Another Place werd voorafgegaan door de single The Mountain, wat een ingetogen ode aan verdriet en hoop is. De single werd vergezeld door een compleet zelfgemaakte video, waarvoor hij zich liet beïnvloeden door Tolkien, Tove Jansson en art nouveau illustrator Aubrey Beardsley.  Op het drumwerk van Nacho Montero na, worden de overige instrumenten door Hultén zelf bespeeld en werd het opgenomen in zijn eigen studio in Stockholm. In het persbericht worden nogal uiteenlopende invloeden genoemd; Nick Drake, Sufjan Stevens , Fleet Foxes, Bert Jansch en John Martyn tot aan Anna Ternheim, Chelsea Wolfe en Hexvessel. Geen van deze voorbeelden snijden voor mij echt hout. Zelf associeerde ik hem meteen met de betreurde Schotse troubadour Jackie Leven, zowel vanwege de manier van zingen als zijn timbre. Op het album geeft Hultén de luisteraar een inkijkje in zijn persoonlijke leven. Hij bedient zich zowel van eigenzinnige a capella folk tot kerkkoor aandoende composities. Het door hemzelf gemaakte zelfportret  op de hoes past goed bij de vaak melancholische muziek. Op het podium is hij trouwens een levend, androgyn kunstwerk en volgende week live te aanschouwen als voorprogramma van Chelsea Wolfe. 

Theo Volk  

         

Releasedatum: 13 maart 2020 Kscope

Website: https://jdhulten.com/

Jonathan Hulten live (support Chelsea Wolfe):

16-03 UTRECHT: TivoliVredenburg

23-03 ANTWERPEN: Bourla

Hilary Woods - Birthmarks

Over muzikant en visueel artiest Hilary Woods, oorspronkelijk afkomstig uit Dublin, is vrij weinig bekend. Ze schijnt intussen achter in de dertig te zijn en moeder van twee kinderen. In haar tienerjaren speelde ze in de alternatieve rock band JJ72, een band die in hun begintijd voor hun plezier oefende in een garage. Op haar twintigste toerde ze echter over de hele wereld, maar vond de invloed van de muziekindustrie te groot en kapte resoluut met de band. Vervolgens verplaatste ze haar aandacht naar schilderen en haalde daarnaast een graad in literatuur en masters in film aan Trinity College Dublin. Toch kon ze haar oude liefde muziek niet loslaten en begon een solocarrière. Ze bracht twee ep’s uit, Night in 2014 en Heartbox in 2016. Op haar debuutalbum Colt trakteert ze de luisteraar op dromerige en filmische soundscapes, waarbij ze vooral gebruik maakt van piano en synthesizers. Haar nieuwe album Birthmarks ligt gedeeltelijk in het verlengde ervan, zij het dat het opgenomen werd terwijl Woods hoogzwanger was. De basisopnames werden vastgelegd in een verlaten appartementencomplex ergens in Galway. Het album werd in Oslo afgewerkt samen met noise muzikant en producer Lasse Marhaug. De afgelopen twee schreef ze acht songs met als leidraad vluchtige processen over persoonlijkheid, egoïsme, een groeiende embryo en uiteindelijk de birthing of the Self, te midden van constante persoonlijke en sociale veranderingen. Birthmarks gaat over pijnlijke herinneringen, over littekens gehuld in mysterie en uiteindelijk de kunst van alchemie en de zoektocht naar het levenselixer. Ze vond inspiratie bij schilderijen van Francis Bacon, foto’s van Francesca Woodman en films van Chris Marker. Was haar debuut voornamelijk dromerig, hier schuurt het af en toe en is de intensiteit regelmatig groter door de inbreng van Marhaug. Marhaug schreef trouwens mee aan Cleansing Ritual, waarin de eigenzinnige Jenny Hval op synthesizer te horen is. Het overgrote deel van de instrumenten wordt door Woods zelf bespeeld; gitaren, piano’s, analoge synthesizers, elektronica en maakte ze veldopnames. Op de eerste helft van de tracks is een belangrijke rol weggelegd voor de cello van Okkyung Lee en op de tweede helft van de tracks voor de saxofoon van Dag Stiberg. Birthmarks is een album dat wellicht bij liefhebbers van Jenny Hval, Low en Julianna Barwick in de smaak zou kunnen vallen.

Theo Volk

Releasedatum: 13 maart 2020 Sacred Bones/De Konkurrent

Website: http://www.hilarywoods.com/

Hilary Woods live:

19-04 TILBURG: Roadburn Festival

03-05 BRUSSEL: Botanique, Les Nuits 2020