Afzonderlijk vergaarden Martin Harley, Daniel Kimbro en Sam
Lewis de nodige bekendheid. Martin en Daniel werkten al vaker samen. In 2017 brachten
ze als duo het bijzondere fraaie album Static
in the Wiresuit. Enige maanden na die release traden ze op in Café De
Amer. Op dat album kregen ze hulp van Derek Mixon, die onder andere samenwerkte
met Sam Lewis. Harley Kimbro Lewis is
het debuutalbum van dit trio. Het reeds vrijgegeven Neighbors stond twee jaar geleden al op het uitstekende,
gelijknamige album van Sam. Ook van zijn hand in Who’s Hungry, de enige song met iets meer peper. De overige songs
zijn bijzonder relaxed. Het akoestische repertoire zweeft vaak ergens tussen
folk en blues in. En soms waan je je in de jaren dertig/veertig. Het
persbericht beschrijft het album als “This is acoustic Americana at is finest”.
Daar sluit ik me graag bij aan. Harley
Kimbro Lewis is een feel good album van het zuiverste water. Hopelijk komen
de heren snel naar Nederland voor optredens!
Het belang van een ingespeeld team werd gisteren weer eens bewezen
door de shorttrack dames in de Olympische finale van de relay. Ze varen blind
op elkaar dat de taken feilloos uitgevoerd zullen worden. Maar achter deze goed
geoliede machine gaat ook een begeleidingsteam onder aanvoering van Jeroen Otter
schuil, waar dit viertal volledig op kan bouwen.
Ook singer-songwriter Alex Roeka kan al meer dan een
decennium beschikken over een uitgebalanceerd team van platenlabel Excelsior. Het
trio Frans Hagenaars, Reyer Zwart en Jeroen Kleijn waren en zijn van onschatbare
waarde voor Alex. Ook nu weer op zijn prachtig vormgegeven nieuwe dubbelcd Nieuwe Dromen.
Alex is intussen al halverwege de zeventig, maar nog lang
niet uitgeblust. Hij is iemand die een bijzondere plaats inneemt in de muziekwereld.
Begon pas halverwege de jaren negentig met platen te maken, na een tijdje als
psycholoog gewerkt te hebben.
Na een dozijn albums heeft Alex nog steeds genoeg te
vertellen. Of het nu over hemzelf gaat of wat er mis is in onze maatschappij.
Veelal gaat het op Nieuwe Dromen over
hemzelf. Op de tweede cd staat slechts
één nummer, het meer dan vijftig minuten durende In Dit Sterrendal. Zelf beschrijft Alex deze compositie kernachtig
als “megalomaan, verward, destructief”. Zelf zie ik het als zijn ultieme
levenslied. In 37 hoofdstukken beschrijft hij in twaalf pagina’s tekst zijn
eigen leven, tot aan zijn lichamelijke verval en dood toe. Maar ook hoe
relatief het leven is :
“Je huid verschrompelt, je aderen zwellen op
Je voert je stille strijd
Je schedel wordt al zichtbaar in je kale kop
Het sloopwerk van de tijd
Je zingt ‘voor altijd jong’ uit je versleten long
Wat is er toch gebeurd?
Geen mens die het nog weet of zeggen zal
Verstomd in dit sterrendal
Zachte stemmen klinken op het marktplein
Oud was hij en berooid
Ze moeten bij de Maas onder de spoorbrug zijn
Daar wordt zijn as verstrooid
Een paar gaan er nog mee naar zijn bruine stamcafé
En daarna snel naar huis
Geen spoor van vroeger meer, geen laatste knal
Verdampt in dit sterrendal”
De akoestische en 12-snarige gitaar wordt hier bespeeld door
Bernard Gepken.
De eerste cd is heerlijk gevarieerd, van alles komt voorbij
, rock, country, Chanson, Reggae en folk. Bijzonder fraai door Reyer Zwart
gearrangeerd zijn de liefdesliedjes Hemel
en Hel en Dunne Lippen. Het
strijkkwartet is hier de kers op de taart. Voor een ontroerend tintje zorgt de
pedal steel van JP Hoekstra in Dora’s
Lied en Het Laatste Uur.
Een onvervalste Stones rocknummer is Ik Rommel Maar Wat in het Rond.Heerlijk relaxt is de Reggaesong Langs
het Kanaal. De achtergrondzang wordt verzorgd door Stéphanie Struijk. In
het vrolijke Lach in Lege Dagen
treedt Struijk wat meer op de voorgrond.
Het slotakkoord wordt gevormd door het aanstekelijke Terug Naar Ravenstein. Momenteel leidt
Alex beetje een zwervend bestaan, maar soms droomt hij er van om terug in Ravenstein terecht te
komen en daar zijn laatste adem uit te blazen.
Niet alleen muzikaal staat het album als een huis. Met zijn uit
het leven gegrepen teksten bevestigd Alex andermaal tot de absolute top van de Nederlandstalige
tekstschrijvers te behoren. Het fraaie schilderij wat het boek siert werd
gemaakt door Bruno Vekemans. Voor zijn komende live-optredens kijk hier.
Met Nieuwe Dromen
bewijst Alex nog steeds urgente muziek te kunnen maken, uiteraard met dank
natuurlijk aan zijn excellente begeleiders.
Dit jaar viert de supergroep King of the World hun tienjarig
jubileum met het toepasselijk getitelde Royal
Ten. Hun groepsnaam is ontleend aan de gelijknamige song, wat stond op het
legendarische bluesalbum Groeten uit
Grolloo van Cuby+Blizzards. Vanaf 1996 maakte King of the World oerlid
Erwin Java deel uit van Neerlands beste bluesband ooit. Tegenwoordig bestaat KOTW uit Ruud Weber, Stef
Delbaere, Govert van der Kolm en Marlon Pichel. De band sleepte in het verleden
al de nodige blues awards in de wacht, met name individueel. Door hun vorige
vijf albums,tv-optredens en hun livereputatie bouwde de groep hun populariteit
op. De nieuwe elf songs werden allemaal tijdens de lockdown geschreven. Het
spelplezier spat van de opnames af. Ze zijn naast vaak energiek, intens en uitbundig soms ook ingetogen en persoonlijk.
De band snakt ernaar om het nieuwe repertoire live te gaan spelen. Voor de
actuele gegevens van die live-optredens zie hier.
Theo Volk
Releasedatum : 18 februari 2022 CRS/Coast to Coast
Wellicht kreeg het debuutalbum An Awesome Wave van de indierockband uit Leeds tien jaar geleden
niet genoeg aandacht van mij. 2012 was namelijk een muzikaal topjaar en werd An Awesome Wave toen al snel door mij
terzijde geschoven als niet beklijvend genoeg. Misschien ten onrechte. Op MusicMeter
werd dit debuut echter laaiend enthousiast ontvangen. Het staat daar zelfs op
110 in de Top 250 van allerbeste albums. De opvolgers This Is All Yours enRelaxer werden daar beduidend minder
positief ontvangen, genoeg reden voor mij om zelfs geen poging te wagen.
Het nieuwe album The
Dream wist me wel meteen te enthousiasmeren. Het sobere, reeds als single
verschenen, Get Better wist me direct
bij de eerste beluistering kippenvel te bezorgen. Ook de andere single, U&ME, viel ook meteen in de smaak door
de relaxte vibe. Een liedje overigens met een dubbele bodem, het gaat zowel
over de liefde als over drugs. Ook in The
Actor komen drugs ter sprake (cocaïne).
Opener Bane had me
meteen bij de les door fraai subtiel gitaarspel en intrigerende zang. Een
liedje associeerde ik qua zang met Fleet Foxes. Er wordt goed gevarieerd qua
tempo en instrumentatie. De nummers zijn niet over de hele linie even sterk,
maar The Dream is absoluut een
degelijk album. Het bevalt me in ieder geval een stuk beter dan An Awesome Wave een decennium geleden. Het album verschijnt ook in een limited
edition met de nodige extra’s, waaronder de handgeschreven teksten en
aantekeningen.
Het in Londen woonachtige achtkoppige collectief caroline is
voortgekomen uit wekelijkse sessies, die begonnen in 2017. Bandleden werden
bijeen gebracht door hun gedeelde muzikale interesses, waaronder emo uit het
Midwesten, folk uit de Appalachen, minimalistisch klassiek en elektronische
muziek. Geleidelijk werden de gelederen uitgebreid naarmate de nummers zich
ontwikkelden.
caroline bestaat nu uit Jasper Llewellyn - akoestische
gitaar, cello, drums, zang, Mike O'Malley - elektrische gitaar, zang, Casper Hughes
- elektrische gitaar, zang, Oliver Hamilton - viool, Magdalena McLean - viool, Freddy
Wordsworth - trompet, bas, Alex McKenzie - klarinet, fluit, saxofoon en Hugh
Aynsley - drums, percussie.
Hun improvisatiedrift is goed terug te horen in hun folky
postrock. Soms schuurt de muziek, vaak langzaam voortkabbelend en regelmatig
wonderschone zang. Geregeld krijgen celli, violen en blaasinstrumenten de
ruimte voor improvisatie, wat in Engine
tot kakofonie leidt.
Hun eerste single Dark
Blue verscheen in maart 2020 en zorgde voor een nominatie als Ones To Watch
bij de 2020 AIM Awards, waar ze nipt werden verslagen door Arlo Parks. De
tweede single Skydiving on the library
roof verscheen mei vorig jaar.
In het persbericht worden als referenties Talk Talk, Bon
Iver, Brian Eno, June Of 44, Mogwai en Lankum genoemd. Hiervan vind ik de
laatstgenoemde het meest van toepassing. Niet zo verwonderlijk dat het
debuutalbum caroline gemixt is door
John 'Spud' Murphy (black midi, Lankum), die wel raad weet met avontuurlijke
muziek.
Het zal me niet verbazen dat de nodige critici de loftrompet
zullen gaan blazen over dit exceptionele album. Gelukkig binnenkort live te
zien in de Lage Landen.
Theo Volk
Releasedatum : 25 februari 2022 Rough Trade/De Konkurrent
Op vele manieren verdiende de Texaanse singer-songwriter Terry
Klein in het verleden de kost. Hij werkte in ziekenhuizen, fabrieken en als
strafrechtadvocaat. Hij leefde op veel verschillende plaatsen en bezocht op één
na alle staten van de Verenigde Staten, maar is nu gelukkig met zijn familie in
Austin. Ook heeft hij zich intussen volledig geworpen op zijn roeping als
singer-songwriter.
Good Luck, Take Care
is intussen zijn derde album. Terry bracht destijds zijn debuutalbum Great
Northernzelf onder mijn aandacht. Hierop leverde onze Bart de Win de
nodige, subtiele bijdragen. Na enige gewenning aan zijn stem wist Great Northern mij snel te overtuigen.
Mijn slotconclusie was : “Van Terry Klein gaan we volgens mij nog veel horen,
een songwriter die voortborduurt op de traditie van Townes en Guy.”. Gelukkig
vergaarde het album in Nederland vervolgens nog meer belangstelling. Met Tex
werd zijn populariteit vergroot. Opnieuw leverde Bart de Win fraaie bijdragen
en wederom was Walt Wilkins de producer.
Deze keer toog Terry naar Nashville en is multi-instrumentalist
Thomm Jutz de producer. Het album opent met het stevige 60 in a 75, waarbij hij het ZZ Top geluid in gedachte had. Terry
speelde trouwens in een grijs verleden in een heavy metal band in Los Angeles
en heeft dus ervaring met dit soort stevige muziek. Het beschrijft een
paniekaanval op het podium. Het enige nummer wat hij niet alleen schreef is The Salt. Hij schreef het samen met Jackson
Emmer via Zoom tijdens de lockdown.
Een van Terry’s favoriete romans van de laatste twintig
jaar is “The Goldfinch” van Donna Tartt. Het is geïnspireerd op het prachtige schilderijtje
“Het Puttertje” van Carel
Fabritius uit 1654. Datzelfde jaar zou Fabritius op jonge leeftijd op tragische wijze overlijden bij de "Delftse donderslag", een buskruitexplosie die volgens overlevering tot op Texel te horen was. Tijdens zijn Nederlandse tournee in juni 2019 ging Terry op
pelgrimage naar het Mauritshuis in Den Haag.
Hij beschrijft in The
Goldfinch fraai hoe bezoekers veelal voorbijlopen aan het schilderijtje en zich
vervolgens verdringen bij de Rembrandts en Vermeers en dan vooral bij “Het
meisje met de parel”. Het eindresultaat is een prachtig ingetogen nummer, heel
sober met alleen producer Jutz als begeleider opgenomen. Wie weet had Terry het
liedje nooit geschreven als hij het schilderijtje niet in het echt gezien had.
Overigens miste ik helaas dat jaar zijn optreden in het Floralia
Park in Oosterhout. Gelukkig zag ik twee maanden later wel een huiskamerconcert
van zijn goede vriend Jordi Baizan, met wie hij regelmatig optreedt. Een maand hierna
waren Terry en Jordi op tournee door Californië. Bij een doortocht door de
Salinas Vallei passeerden de twee een truck met de mooiste rode peppers die
Terry ooit gezien had. Het resulteerde het op een mandoline geschreven Salinas. Terry dacht een bluegrassnummer
geschreven te hebben, maar in de studio pakte dat anders uit. Zijn begeleiders
kregen namelijk de opdracht van producer Jutz hun inkleuring zelf te bepalen.
Het voert te ver om alle liedjes te bespreken. De aanpak was
rauwer van opzet dan de voorgangers. Er is een uitstekende balans tussen wat stevigere
en meer ingetogen songs. Ook deze keer weet Terry de luisteraar te trakteren op
interessante verhalen. Good Luck, Take
Care werd in slechts enkele dagen in oktober 2021 opgenomen en is nu al
mijn favoriete album van Terry. Hopelijk komt hij snel weer naar Nederland om
dit prachtalbum voor te stellen.
Achter het duo Heal & Harrow gaan de bekende, ervaren Schotse
muzikanten Rachel Newton en Lauren MacColl schuil. Rachel is bekend van Furrow
Collective, Spell Songs en The Shee en Lauren van Salt House en Rant. Ze
werkten in het verleden al veel samen op elkaars projecten.
Centraal op hun debuut Heal
& Harrow staat de heksenvervolging, die ontstond na het invoeren van de
Witchcraft Act in Schotland in 1563. In het totaal werden in de zestiende en
zeventiende eeuw 2558 geëxecuteerd, waarvan ongeveer tachtig procent vrouwen.
Het duo raakte vooral geïnspireerd door de verhalen van Màiri
Kidd en gebruikte regelmatig haar teksten. Het lied Maìri is echter geen verwijzing naar Kidd. Tekst en melodie zijn
ontleend aan Mo Chràdhghal Bochd (Sad and
Heartsore My Weeping) van Màiri nighean Alasdair Ruaidh (1615–c. 1707). De
tekst van Cutty Sark bevat eenextract uit Tam o’ Shanter van Robert Burns. Een van de twee composities in het
Gaelic is Eachlair. Het is gebaseerd
op Carmina Gadelica van Alexander
Carmichael.
Heal & Harrow
is een heerlijk gevarieerd, sfeervol album geworden, mede door de gebruikte
instrumenten. Newton speelt (elektrische) harp, piano, harmonium en kalimba en
zingt daarnaast. MacColl speelt fiddle, viola, harmonium en mandoline. Ook de
rol van coproducer Andy Bell was belangrijk. Wat Joe Boyd als producer zo’n
halve eeuw geleden betekende voor de folkmuziek is dat nu Bell. Hij zorgde onder
andere voor het bijzondere geluid van de gebruikte pocket piano. Bovendien nam
hij het album op en mixte hij het.
Heal & Harrow
werd op genomen in de Black Bay Studios op Isle of Lewis. Op dit grootste
eiland van de Hebriden vormt de bekende steencirkel “Calanais Standing Stones”
trouwens nog steeds een stilzwijgende herinnering aan de tijd dat bijgeloof
hoogtij vierde.
Greywood Records is sinds 2013 een in Berlijn gevestigd
onafhankelijk platenlabel voor moderne folkmuziek en singer-songwriters,
opgericht door Heiko Wessels. Van dit kleine, interessante platenlabel recenseerde
ik drie jaar geleden het fraaie I
Love Joyce Morris van Andy Clark.
Take It Slow is
het nieuwste album van de Duits-Amerikaanse singer-songwriter Michael Lane. Hij
maakt goed in het gehoor liggende indie folk. Hij vergaarde populariteit
dankzij vier albums, twee Duitse hits en internationale tournees. Zijn song Liberty werd in 2015/2016 gekozen tot het
officiële lied voor het bekende Vierschansentoernooi.
Zijn belangrijkste bron van inkomsten is al tien jaar zijn
eigen studio Waldblick in Georgensgmünd, een plaatsje gelegen zo’n twintig
kilometer onder Neurenberg. Hij produceert niet alleen platen, maar mixt en
mastert ze bovendien. Daarnaast maakt hij ook muziekvideo’s en commercials. Op zijn nieuwste
album staat het nummer Ladybug. De
video maakte hijzelf, met daarin zijn vrouw Mel in de hoofdrol.
Diverse liedjes van Take
It Slow wisten al een weg te vinden naar populaire playlists op Spotify en
Apple Music. De werkwijze voor het nieuwe album was anders dan bij de
voorgaande. Deze keer liet hij zich vooraf volop inspireren door het oeuvre van
andere artiesten.
Zoals de titel al doet vermoeden straalt het album
relaxtheid uit, wat versterkt wordt door de prettige, rustgevende stem van Lane.
Take It Slow is een aanrader voor
muziekliefhebbers die willen onthaasten of gewoon willen wegdromen.
Sinds 2016 timmert het Deens-Nederlands trio Subterranean
Street Society succesvol aan de weg. Optredens bracht hen al in Duitsland,
Denemarken, Engeland, Italië, Rusland en Nieuw-Zeeland.
Met name hun tweede album Twelf Steps kon rekenen op veel bijval. Zo schreef Willem
Jongeneelen in OOR “Een fraai concept album, de pijn voel je in elke noot”. Geen
woord van gelogen. De songs beschrijven het wegglijden in een drankverslaving
van de vader van de Deense frontman Louis Puggaard-Müller. Toen Louis naar
Nederland verhuisde zat zijn vader in een ontwenningskliniek en besloot hij het
AA boek over de bekende twaalf stappen te lezen. Het resulteerde in het
aangrijpende Twelf Steps. De muziek
is trouwens te horen in de Noorse Netflix-serie “Ragnarok”.
Op het nieuwe album Saudade
is Louis’ turbulente liefdesleven vooral het onderwerp. Muzikaal gezien een
stuk ambitieuzer van opzet van de voorgangers. Deze keer wordt er gebruik
gemaakt van blazers, strijkers, koorzang, samples en soundscapes. Twee verbroken
relaties met twee bekende, in Amsterdam wonende, singer-songwriters bezorgen
Louis veel liefdesverdriet. Hij twijfelt zelfs over terug verhuizen naar
Denemarken. Single It’s Me Babe is
een laatste, desperate poging om zijn geliefde terug te winnen.
Wanneer dit mislukt vertrekt Louis met zijn gitaar naar
Portugal en wordt daar verliefd op de nationale volksmuziek, de fado. Het
levert veel inspiratie op voor nieuwe songs, net als het recente werk van Nick
Cave, Bon Iver, Sufjan Stevens en Fink en uiteraard van zijn grote held Bob
Dylan. Het eindresultaat is een fascinerende en indringende luisterervaring.
Niet duidelijk in een hokje te plaatsen.
Alle songs werden door Louis geschreven, op het ingetogen en
sobere Fear of Fond Farewells na. Het
werd gecomponeerd en gezongen door singer-songwriter
Jara Holdert (AKA Lewin). Het intrigerende artwork van de hoes, binnenhoes en
tekstvel is gemaakt door Louis’ huidige, Poolse vriendin Werokina Marianna.
Werk van haar is trouwens momenteel te bezichtigen in het Rembrandthuis als
onderdeel van de expositie RAUW. Vanwege
het fraaie artwork is de aanschaf van het vinyl van dit prachtalbum te
prefereren boven de cd.
Oorspronkelijk bestond Wild Rivers uit het duo Devan Glover
en Khalid Yassein, geformeerd op Queen's University in Kingston, Ontario. Niet
veel later voegde zich Andrew Oliver bij dit Canadese indie folkgezelschap. Een
jaar later verscheen al hun goed ontvangen debuut, gevolgd door twee eveneens
uitstekende ep’s. In 2018 opende ze voor de Australische band The Paper Kites,
wat bijdroeg aan hun populariteit. Intussen doen ze het volledig op eigen
kracht. Dankzij hun uitstekende liveoptredens bouwden ze een toegewijde aanhang
op. Hun muziek werd intussen al meer dan tweehonderd miljoen keer gestreamd. Het tweede
album Sidelines is beduidend ambitieuzer en gevarieerder dan hun debuut. Hun
geluid is geëvolueerd en bevat nu elementen uit de pop, rock, indie en folk. Hun
teksten zijn eloquent en vaak introspectief. De release werd vooraf gegaan door
enkele singles, waaronder het bijzonder fraaie en ingetogen Amsterdam. Bij de uitstekende productie
werd het trio geholpen door PeterKatis
(TheNational,Interpol, SharonvanEtten). Door Corona werden hun
Europese concerten al tweemaal verplaatst. Hopelijk is in mei driemaal
scheepsrecht.
Theo Volk
Releasedatum : 4 februari 2022 Nettwerk/V2 Records
