Replay : Carole King : Tapestry

 

Afgelopen zaterdagavond waren op de BBC een drietal uitzendingen te zien over Carole King. Voor mij reden om weer eens haar klassieker Tapestry uit 1971 uit de mottenballen te halen. Haar muzikale carrière begint reeds op haar zestiende. Al Nevins en Don Kirshner richten in 1958 hun muziekuitgeverij Aldon Music op en vestigen zich in het Brill Building, een kantoorgebouw op Broadway. Hier geven ze talentvolle singer-songwriters als Carole King, Gerry Goffin, Neil Sedaka, Barry Mann en Neil Diamond een kans op een succesvolle carrière.  

Zowel Sedaka als Goffin hebben een oogje op King. Ondanks Sedaka’s ode Oh! Carol kiest King al snel voor Goffin. Op haar zeventiende trouwt het stel, voor haar twintigste is ze al twee keer moeder. Dat vormt echter absoluut geen beletsel voor het schrijven van songs. Op haar zeventiende schreef ze al Will You Love Me Tomorrow, wat een jaar later een hit werd voor The Shirelles. Hierna schreef ze aan de lopende band met Goffin nummers voor anderen, waaronder The Loco-motion voor Little Eva en (You Make Me Feel Like) A Natural Woman voor Aretha Franklin, in 1974 ook gecoverd door Rod Stewart. Op de Dusty Springfield klassieker Dusty in Memphis zijn maar liefst een viertal nummers van King te vinden.

Eerdergenoemde nummers Will You Love Me Tomorrow en A Natural Woman zijn terug te vinden op het tijdloze Tapestry. Een van de best verkochte albums aller tijden, wat maar liefst zes jaar onafgebroken in de charts stond. Ook bij latere generaties werd King populair. Het favoriete liedje van Amy Winehouse was het eveneens op Tapestry terug te vinden So Far Away. Het werd gespeeld bij de afsluiting van haar uitvaart. De kracht van haar liedjes schuilt in de ijzersterke melodieën. Ook een hit werd You've Got a Friend. Ze gunde James Taylor het om het als eerste op te nemen. Taylor wist meteen dat hij goud in handen had en dat het een hit zou worden. Ook de overige liedjes hebben moeiteloos de tand des tijds overleefd. Mijn persoonlijke favoriet is het titelnummer, maar ik kan iedere andere keuze voor een liedje ook gemakkelijk voorstellen.

Theo Volk

Bruce Cockburn : O Sun O Moon

 

In Nederland brak de Canadese singer-songwriter Bruce Cockburn pas eind jaren zeventig door met zijn negende reguliere album Dancing in the Dragon’s Jaws. Om een of andere reden breken in Nederland vaak Canadese artiesten minder snel door dan Amerikaanse collega’s. Ten onrechte, zeker in het geval van Cockburn die toen al de nodige prachtplaten op zijn naam had staan. Verder volgden er nog topalbums als Humans, The Trouble with Normal en vooral You’ve Never Seen Everything. Veel van zijn latere albums werden geproduceerd door Colin Linden. Hij produceerde trouwens in 1992 Call Me van onze Hans Theessink. Ook O Sun O Moon werd geproduceerd door Linden en wel in Nashville. Cockburn is op zijn 78^ste nog steeds geëngageerd en alive & kicking. Dat maakt de uptempo opener On a Roll (waarop Shawn Colvin meezingt) meteen duidelijk, zowel muzikaal als tekstueel :

“Time takes it’s toll

But in my soul

I’m on a roll”

Een typisch Cockburn nummer vanwege het herkenbare gitaarspel. Overigens vind ik Cockburn een bijzonder ondergewaardeerd gitarist. De zonder uitzondering bovengemiddelde songs schreef Cockburn een paar jaar terug vooral in San Francisco en sommige andere in Maui. De songs worden door zijn klasse begeleiders naar grotere hoogtes gestuwd. Naast Colin Linden wordt hij onder anderen begeleid door klasse muzikanten als drummer Gary Craig, contrabassist Viktor Krauss, zangeressen Shawn Colvin, Allison Russell, Sarah Jarosz, Susan Aglukark, Ann & Regina McCrary, zanger Buddy Miller, accordeonist Jeff Taylor en violiste Jenny Scheinman. Laatstgenoemde is niet zo bekend, maar maakte een aantal fraaie albums waaronder The Littlest Prisoner. Het album herbergt ook een instrumental, het fraaie Haiku. O Sun O Moon kan zonder enige twijfel tot zijn mooiste albums gerekend worden.

Theo Volk

Releasedatum : 12 mei 2023 True North Records

Website : http://brucecockburn.com/

Picidae : A Stray Labyrinth

 

Een bijzonder Noors duo dit Picidae. Zeven jaar terug verscheen hun debuutalbum It's Another Wor d., een album met een volledig eigen signatuur en daarnaast zwaar verslavend. Hierna werd het helaas maar liefst zeven jaar wachten op A Stray Labyrinth. Dat had voor een groot deel te maken dat Sigrun Tara Øverland lange tijd in Vesterålen in het noorden van Noorwegen woonde en Eirik Dørsdal in Kristiansand. Bovendien stichtten beiden een gezin, maar intussen bleef Tara wel songs schrijven. De meeste songs voor A Stray Labyrinth werden dan ook in Vesterålen geschreven. Eirik overbrugde die periode met zijn soloalbum Hvitt.

Twee jaar terug verhuisde Tara weer terug naar haar geboortestad Kristiansand en draait de samenwerking met Eirik sindsdien weer op volle toeren. Samen arrangeerde ze wederom op geweldige wijze alle songs. De toveringrediënten zijn nog steeds vooral het fluwelen trompetspel van Eirik en de verleidelijke zang met opvallende frasering van Tara. Ze gebruiken een inventieve combinatie van elektronica, gitaren, maar ook mindere gebruikelijke instrumenten als lier, autoharp en  het Japanse instrument taishögoto. Ze kreeg het laatste instrument overigens van een familielid, die ooit in Japan leefde. Niet vreemd dus dat ze ook populair zijn in Japan, waar ze al vier keer toerde.

Grotendeels werd het album door hen samen opgenomen. Ze kregen wat hulp van Morten Martens op gitaar op A Softer Fall in wiens studio The Lodge het album werd opgenomen. Daarnaast is op een vijftal nummers de contrabas van Jo Berger Myhre te horen. Nederland kent het illustere Noordpoolorkest, maar Noorwegen kent The Arctic Philharmonic, het meest noordelijke symfonische orkest ter wereld. Ze zijn te horen op het titelnummer voorzien van een prachtig arrangement van Eirik.

Net als op de voorganger weet het duo weer veel indruk te maken met hun gevoelige, melancholische, dromerige en breekbare sound. Een mix van jazz, mystieke folk en pop. Wederom zwaar verslavend. Prachtplaat!    

Theo Volk

Fysieke releasedatum : 28 april 2023 Nye Nor/Diger/[Integral]

Website : https://picidae.bandcamp.com/album/a-stray-labyrinth

Natalie Merchant : Keep Your Courage

 

Tot mijn favoriete artiesten reken ik zeker Natalie Merchant. Ik volg haar sinds 10,000 Maniacs, met welke  groep zij de absolute aanrader In My Tribe maakte. Al haar soloalbums die ze daarna maakte staan bij mij in de platenkast. Favoriete albums zijn haar albums Natalie Merchant en de schitterende deluxe uitvoering van Leave Your Sleep. Haar laatste twee reguliere albums dus.

De verwachtingen voor Keep Your Courage waren dus enorm hooggespannen, maar worden volledig ingelost. Meteen bij beluistering valt de zorgvuldig opgebouwde instrumentatie van de songs op. Verrassend is de geweldige vertolking van Lankum’s Hunting the Wren. Ook de voor haar meer gebruikelijke traditionele invloeden zijn te horen in Eye of the Storm. Ze wordt hierop begeleid door de ervaren Ierse folkgroep Lúnasa, die in Nederland ook de nodige bekendheid geniet.  

Haar stem kruipt zoals vanouds diep onder mijn huid. En niet alleen bij mij, want ook in Nederland heeft Natalie veel fans. Haar concert in Carré is reeds uitverkocht, hopelijk komt er een extra concert. Keep Your Courage zal naar mijn verwachting in de nodige eindejaarslijstjes opgaan duiken.    

Theo Volk

Releasedatum : 14 april 2023 Nonesuch

Website : https://www.nataliemerchant.com/

Natalie Merchant live :

13-11 AMSTERDAM : Carré (uitverkocht)

14-11 BRUSSEL : Cirque Royal

Lauren Barth : Stormwaiting

 

Niet zo vreemd dat ik het debuutalbum Forager van singer-songwriter Lauren Barth uit Santa Barbara zes jaar terug niet ontdekt heb. Ze is namelijk amper actief op de sociale media en haar website is ook niet bepaald actueel en achtergrondinformatie bevat die site ook al niet. Gelukkig attendeerde mijn Amsterdamse muziekvriend Henk mij op haar tweede album Stormwaiting.

Toch kreeg het debuutalbum Forager al aandacht in Nederland, Fred Schmale sprak toen over bijna een uur verrukkelijke luistermuziek en een zinderende verrassing. Een belangrijke rol op dat album was weggelegd voor producer en multi-instrumentalist Jesse Aycock, die toen diverse gitaren, pedal steel, lap steel, dobro, synthesizer, rhodes, bouzouki, sitar, harmonica voor zijn rekening nam. Met Aycock toerde ze een jaar later door Europa en deed daarbij ook Nederland aan.

Haar tweede album Stormwaiting is beduidend korter dan het debuut, nog geen veertig minuten, maar weet wederom te overtuigen. Barth is een echte doorgewinterde folkie, die de Californische folkbeweging van de late jaren zestig oproept, zoals bijvoorbeeld David Crosby (die ook uit de omgeving van Santa Barbara kwam). Maar Barth wordt ook beïnvloed door de Britse folk zoals Bert Jansch, Incredible String Band, Fairport Convention, Nick Drake en Pentangle.

De instrumentale opener Casita laat meteen de overduidelijke invloed van Nick Drake horen. Op het titelnummer onderzoekt Lauren de vraag wie ze is en waar ze zich tegenover een ander bevindt, en het zijn deze vragen die ze de hele tijd beantwoordt:

“Leave me alone, you are the tower, I am the storm”.

“I am the mountain, green grass all around... I will take you home”.

Een van de hoogtepunten vormt het lange, verhalende Durango. Echo’s van de folkmuziek uit het eind van de jaren zestig klinken vooral door in Family Chant I & II. Het enthousiasme van Fred Schmale destijds kan ik mij intussen goed voorstellen. Stormwaiting weet mij bijzonder te overtuigen.

Theo Volk

Releasedatum : 14 april 2023 Spiritual Pajamas

Website : https://laurenbarthmusic.com/

Roufaida : Roufaida

 

Roufaida Aboutaleb is de dochter van de Rotterdamse burgemeester, van wie ze uiteraard veel meekreeg van diens cultuur. In de zomer ging ze vaak bepakt en bezakt met haar familie op vakantie naar Marokko. Tijdens die ritten werd de nodige Riffijnse en Arabische muziek gedraaid. Acht jaar terug debuteerde Roufaida onder de artiestennaam Southbound met een EP die ze maakte tijdens haar verblijf in Kopenhagen. Ze studeerde daar toen aan het Rytmisk Musik Konservatoriet. Hierna volgden diverse samenwerkingen met anderen, totdat ze besloot in 2021 solo te gaan.

Sindsdien creëert ze in haar eentje in haar thuisstudio in de Rotterdamse wijk Crooswijk haar liedjes. De thematiek van haar teksten gaat over hoop en kansen. “Zo verschillend als we lijken, zo gelijk zijn we in ons verdriet, onze liefde en eenzaamheid.”. Met muzikale invloeden van Björk, Fairuz en Nilüfer Yanya produceert ze indiepop met gitaar, guembri, vintage Riffijnse casette samples en beats in het Engels en Arabisch, en creëert ze een alternatief popuniversum met Noord-Afrikaanse elementen.

Ook vind Roufaida veel inspiratie bij Arabische dichters. “Het lied Kalimat op de plaat is gebaseerd op het gelijknamige gedicht van de Syrische dichter Nizar Qabbani. Een grootheid, bekend om zijn werk dat dicht op “de gewone man” stond. De tekst werd voor het eerst op muziek uitgevoerd door Libanese zangeres Majida El Rumi! Prachtig orkestraal werk. Ik schreef er nieuwe muziek bij en maakte er een popliedje van.”, aldus Roufaida.

Het eindresultaat Roufaida is bijzonder intrigerend, denk aan iemand als Tamino, die iets vergelijkbaars doet met Egyptische muziek. De releaseparty is zeer toepasselijk in Bird, een levendige locatie met live muziek en gerechten uit de internationale keuken. De EP verschijnt volgens mij alleen op vinyl.

Theo Volk

Releasedatum : 20 april 2023 Lab Music

Website : https://roufaida.nl/

Roufaida live :

15-04 GENK : Little Waves, C-Mine

20-04 ROTTERDAM : Bird, EP Release

22-04 DORDRECHT : Velvet 11:30 uur Instore

22-04 DELFT : Sounds 14:00 uur Instore

22-04 DEN HAAG : Paagman 15:30 uur Instore

05-05 DEN BOSCH : Bevrijdingsfestival

11-05 HERENT : h’Arena 3020 (Support Gabriel Rios)

12-05 HOLSBEEK : Kampvuurconcerten (Samen met Absynthe Minded)

13-05 HOLSBEEK : Kampvuurconcerten (Samen met Absynthe Minded)

14-05 EINDHOVEN : Birdge Festival

25-05 AMSTERDAM : Africadelic, Tolhuistuin

27-05 DUFFEL : Cinema Plaza (Samen met Absynthe Minded)

08-06 OPWIJK : Nijdrop (Samen met Absynthe Minded)

09-06 VOSSELAAR : Biebob (Samen met Absynthe Minded)

10-06 DRANOUTER : Muziekcentrum (Samen met Absynthe Minded)

18-06 EEKLO : Provinciaal Streekcentrum Huysmanhoeve (Samen met Absynthe Minded)

Josienne Clarke : Onliness : Songs of Solitude & Singularity

 

Onliness is een verwijzing naar het laatste liedje van Josienne’s prachtige soloalbum In All Weather, het laatste album wat van haar op Rough Trade verscheen. Het was toen een roerige tijd geweest voor Josienne, een breuk met haar toenmalige vriend en de breuk met muzikaal partner Ben Walker, gevolgd door de breuk met Rough Trade. Josienne was intussen verhuisd naar het Schotse eiland Bute, waar de familie van haar moeder vandaan komt.

Nu een paar jaar later is ze getrouwd met de van oorsprong Engelse singer-songwriter, fotograaf, videomaker en consultant (telecommunicatie technologie specialist) Alec Bowman_Clarke. Het wat teruggetrokken leven op Bute gaf haar alle ruimte voor contemplatie. Ze vond tijd om de nodige songs die ze in de loop der tijd had geschreven opnieuw te gaan herinterpreteren.

Songs die nog altijd staan als een huis. Er staan zelfs enige songs op die nog dateren uit het tijdperk dat ze optrad onder de naam Mondesir. Het reeds vrijgegeven The Tangled Tree en It Would Not Be a Rose nam Josienne al diverse keren eerder op. Van haar schitterende debuutalbum One Light Is Gone vertolkt Josienne The Birds en een van mijn favoriete songs van haar, Done.

Twee fraaie songs van Seedlings All zijn terug te vinden, Chicago en Bathed in Light. Chicago schreef Josienne na een mislukte tournee door Amerika en Bathed in Light gaat over het ongemakkelijk voelen voor aanvang van een optreden.

Op Onliness heeft ze eindelijk deze songs kunnen opnemen, zonder dat ze rekening moest houden met commerciële belangen en de mening van anderen. Net als In All Weather werd Onliness opgenomen in Watercolour Studios in Fort William, Schotland. Josienne arrangeerde alle liedjes zelf en produceerde ook  het album zelf.

Voordat Josienne werd opgepikt door Rough Trade kon Josienne trouwens al rekenen op de support van de nodige fans en iemand als Math Heijen van Blackbird Bookings, aan wie Josienne voor een heel groot deel haar bekendheid in Nederland te danken heeft. Tegenwoordig probeert de enthousiaste muziekliefhebber Jan Muylaert van Salmon Bookings, hetzelfde te bewerkstelligen in België. Terecht dat enthousiasme van deze heren, want Josienne behoort onderhand al twee decennia tot de absolute top van de Engelse folk.              

Theo Volk

Releasedatum : 14 april 2023 Corduroy Punk/[Integral]

Website : https://josienneclarke.com/

 

Josienne Clarke live :

18-05 DASSENAARDE : Merodefestival

Otis Taylor : Banjo

 

Gelukkig attendeerde mijn Amsterdamse muziekvriend Henk mij op de release van Otis Taylor’s vijftiende album Banjo. Een album dat tot nu toe weinig aandacht kreeg, alleen Bluesmagazine besteedde er enkele dagen geleden in Nederland een artikel aan.

Vijftien jaar terug bracht Taylor al eens een album op de markt met de banjo in de titel, Recapturing the Banjo. Met daarop onder andere een vertolking van Hey Joe, wat vooral dankzij Jimi Hendrix wereldberoemd werd.

De banjo neemt op het nieuwe album een minder prominente rol in dan ik verwachtte. Het album werd in twee weken tijd in Boulder opgenomen. Daarvoor trommelde Otis zijn fantastische begeleidingsband op. De belangrijkste begeleidingsrol is misschien wel weggelegd voor J.P. Johnson (lead gitaar, B3 Hammond en Moog synthesizer). Daarnaast een fantastische ritmesectie bestaande uit drummer Chuck Louden en bassist Nick Amodeo.

Met name het toetsenspel geeft de muziek regelmatig een onderhuidse spanning. Zonder uitzondering worden de songs zorgvuldig opgebouwd, wat een verslavende werking op de luisteraar heeft. Hoogtepunten te over, op dit moment reken ik Little Willie en het op dit moment toepasselijke Resurrection Blues (wat ook al stond op White African) zeker tot mijn favorieten. Taylor bracht eigenlijk tot nu toe alleen prachtige albums uit, Banjo is misschien wel zijn mooiste.

Banjo is hier te beluisteren en te koop op het label van muzikant Frank Doris. Overigens is het aanbod op het label behoorlijk eclectisch, onder andere de cellist Zuill Bailey en saxofonist/zanger Jeremy Mohney vinden er onderdak.

Theo Volk

Releasedatum : 20 februari 2023 Octave Records/1-800-PSAUDIO

Website : https://otistaylor.com/

Izo FitzRoy : A Good Woman

 

Zes jaar terug werd ik door muziekvrienden Gerard Muijs en Freek Medendorp van Grolloo Radio geattendeerd op het debuutalbum Skyline van de geweldige powerhouse zangeres Izo FitzRoy. Het repertoire hierop beweegt zich voornamelijk in de r&b/soulhoek, maar er zijn ook de nodige blues-, gospel-, jazz- en funkinvloeden (Dr John, The Meters) te horen. Soms neemt de piano het voortouw, soms de blazers en soms de ritmesectie. Bovendien waren de liedjes regelmatig opgesmukt met fraaie koortjes. Ook opvolger How the Mighty Fall wist mij moeiteloos te overtuigen.

Izo is in Nederland vooral bekend van haar samenwerking met Kraak & Smaak, een band die dit jaar trouwens alweer twintig jaar bestaat. Op haar nieuwe album A Good Woman schreef ze op een na alle songs samen met Kraak & Smaak's Oscar de Jong. Zonder de vorige albums te kort te doen, het nieuwe album bevalt me nog beter dan de twee voorgangers. Haar geweldige, door de gospelmuziek in haar jeugd gecultiveerde stem komt nog meer tot zijn recht.

Regelmatig swingt het als de neten, zoals in de reeds vrijgegeven Chasing Days en nog meer in Keep You Light on Me. Give Me the High heeft zelfs een regelrechte Earth, Wind & Fire vibe. Izo draait haar hand ook niet om voor een intense pianoballade (God Gets a Little Busy Sometimes). Naast de nodige muzikale invloeden, liet Izo zich ook inspireren door sterke vrouwen (“My sisters, my mother. My two grandmothers. Female friends of mine.”). Maar ook door een sterke vrouw als Joan Armatrading, wier song Love and Affection Izo hier covert. Iemand die al op vroege leeftijd uitkwam voor haar seksuele geaardheid en wier song Rosie op dit moment weer brandend actueel is.

Net als op de voorgangers ontbreken de blazers en heerlijke koortjes niet. Live is Izo een absolute aanrader, net als dit verslavende album A Good Woman.

Theo Volk

Releasedatum : 28 april 2023 Jalapeno Records/V2

Website : http://www.izofitzroy.com/

Izo FitzRoy live :

14-06 UTRECHT : TivoliVredenburg, Cloud Nine

Isabel Rumble : Bird Be Brave

 

Niet bepaald doorsnee is de jonge, gracieuze Australische singer-songwriter Isabel Rose Rumble. Naast dat ze Fine Arts and Music aan het conservatorium van Melbourne studeerde, volgde ze ook lang balletdansen. Nadat ze haar studie voltooid had woonde ze in 2019/2020 achtereenvolgens in de Oostenrijkse Alpen, Finse wouden en op het Duitse platteland. Daarvoor had ze al eens een periode in India vertoefd. Avontuurlijkheid en liefde voor de natuur kan haar dus niet ontzegd worden. Dat blijkt ook uit de titel en hoes van haar debuutalbum Bird Be Brave. Een modern folkalbum, met de nodige indie, roots en pop invloeden. Ze zingt vooral openhartig over intimiteit, verbinding en de natuur. Alle liedjes werden door Isabel geschreven. Het album werd geproduceerd door de Tasmaanse producer Luke Plumb (The Mae Trio, Ruth Hazleton). Het opvallende artwork werd gemaakt door Emily Eliades. Mijn Amsterdamse muziekvriend Henk tipte me het fraaie Bird Be Brave, waarvoor dank!

Theo Volk

Releasedatum : 31 maart 2023 Independent

Website : https://isabelrumble.com/