Loupe : Do You Ever Wonder What Comes Next?

 

In 2019 moest de Amsterdamse band Dakota noodgedwongen stoppen. Men ging hierna verder onder de naam Loupe met als nieuwe zangeres Julia Korthouwer. Het Amsterdamse indierock/pop  kwartet bestaat verder uit Annemarie van den Born (drums), Lana Kooper (bas) en Jasmine van der Waals (gitaar). De dames kennen elkaar al heel erg lang, speelden samen in diverse formaties. De afgelopen vier jaar werkten ze toe naar een eigen sound, het eindresultaat is het uitstekende debuutalbum Do You Ever Wonder What Comes Next?

Men maakt regelmatig gebruik van sfeervolle soundscapes. Ook de ritmesectie speelt een belangrijke rol door hun inventieve spel. Het meewerken van de Antwerpse producer Arne van Petegem mag zeker ook niet onderschat worden. Hij heeft in Nederland vooral bekendheid gekregen door zijn samenwerking met Moss. Loupe speelde al in het voorprogramma van deze band. Van Petegem bepaalde voor een groot deel de sfeer op het album.

Het album werd in zijn geheel opgenomen in de studio van Jan Schenk, die geluidstechnicus was. De thema's van de liedjes gaan vooral over het leven in de grote stad en menselijke relaties en jongvolwassenheid. Volgens de dames waren onder andere Prince, Khruangbin en Beyonce inspiratiebronnen. Deze maand staat het viertal op de cover van de nieuwe Mania en werd verkozen tot No Risc Disc, volgens mij een terechte keuze.    

Theo Volk          

Releasedatum : 16 juni 2023 Excelsior Recordings

Website : https://www.thisisloupe.com/

 

Loupe live :

08-07 LEIDEN : Werfpop

08-07 PURMEREND : Camping in het fruit

15-07 FINSTERWOLDEN : Hongerige wolf

05-08 OLDENZAAL : Flycatcher festival

03-09 MAASTRICHT : Bruis

09-09 BERGEN OP ZOOM : Popmonument

Bongeziwe Mabandla : AmaXesha

 

Aanvankelijk dacht ik nog nooit van de Zuid-Afrikaanse singer-songwriter Bongeziwe Mabandla gehoord te hebben. Maar ik blijk drie jaar terug zijn derde album iimini ontvangen te hebben voor recensie, midden in de periode dat de Coronapandemie het hevigst woedde. Geen idee waarom ik dat album toen niet besproken heb, want opvolger AmaXesha is een buitengewoon aangename verrassing.

Mabandla werd geboren in het kleine plaatsje Tsolo, maar woont tegenwoordig in Johannesburg. Al heel vroeg speelde muziek een belangrijke rol in zijn leven, het begon ooit allemaal met zingen in de kerk. Mabandla behoort tot de Xhosa stam, de titel AmaXesha betekent volgens Google Translate “de tijden”. Grappig om te vermelden is dat ik bijna geboren was in de omgeving waar deze bevolkingsgroep voornamelijk woont, Durban.

Folk vormt vooral de basis voor de muziek van Mabandla. Daarnaast gospel, sophisticated jazz en soul hier en daar ondersteund door beats. Muziek die naast spiritueel, authentiek, modern, melancholisch en aangenaam kan klinken. Mabandla laat zich zowel door legio Afrikaanse artiesten beïnvloeden, maar ook westerse invloeden als Tracy Chapman, Michael Kiwanuka, Damon Albarn, Lauryn Hill en Bon Iver klinken door in zijn liedjes.

Ondanks dat hij in het Xhosa zingt weet Mabandla mij het hele album bij de les te houden. AmaXesha is in een album dat langzaam maar heel zeker onder de huid weet te kruipen. Intussen schijnt Mabandla ook in Nederland al de nodige trouwe fans te hebben, want vorige week zaterdag was hij nog te zien in Bitterzoet.  Hopelijk worden het er door het nieuwe album een hoop meer.

Theo Volk

Releasedatum : 2 juni 2023 Black Major

Website : https://platoon.lnk.to/amaXesha

Micke Björklöf & Blue Strip : Colors of Jealousy

 

Wat in het vat zit verzuurt niet. De opvolger van het succesvolle Let the Fire Lead had eigenlijk al in 2021 ter gelegenheid van hun dertigjarig bestaan moeten verschijnen. Niet alleen de release van Colors of Jealousy ging niet door ook de tour met Ruf’s Blues Caravan werd afgelast vanwege de pandemie.

Het songschrijven voor dit album begon reeds in 2017. De thema’s zijn vaak donker, maar door hun energieke en positieve uitvoeringen heeft de muziek toch een positieve uitwerking op de luisteraar. Deze band klinkt na meer dan dertig jaar nog altijd erg gedreven. Overigens zijn ze allang niet meer de enige interessante Finse blues act, sinds een jaar of zeven timmert Ina Forsman al flink aan de weg.

Björklöf en de zijnen vermengen op inventieve wijze hun bluesrock met onder andere Delta blues, Memphis soul, countryblues, Stonesinvloeden tot zelfs Ennio Morricone vibes! De stem van Micke doet me trouwens af en toe denken aan de betreurde Jackie Leven. Ondanks dat het album niet in zijn geheel live is opgenomen heeft het een duidelijke livesfeer. Live komen ze echter nog meer tot hun recht, vorig jaar mei waren ze nog te zien op het Bredase Jazzfestival en in oktober op Texel. Het meer dan uitstekende Colors of Jealousy is voorzien van een tekstboekje met fraai artwork.

Theo Volk

Releasedatum : 16 juni 2023 Hokahey! Records/CRS

Website : https://www.mickebjorklof.com/home/

Sofie Winterson : Southern Skies

 

De Amsterdamse singer-songwriter Sofie van Dijck (geb. 1986) is intussen een doorgewinterd muzikant momenteel woonachtig in Los Angeles. Tot 2012 maakte ze met haar zus Cato en broer Joost deel uit van de soul- en funkband The Souldiers. Haar broer en zus richtten hierna de succesvolle band My Baby op en Sofie ging solo en maakt tevens deel uit van de groep MICH.

Ze bracht twee albums uit, het album Sophia Electric (2018) was een zeer persoonlijke plaat over liefde, loslaten en verandering. Hierop liet ze zich beïnvloeden door Big Thief en Elliot Smith, Beach House, Mazzy Star tot aan Beyonce. Net voor de Coronapandemie maakte ze met Benny Sings de uitstekende EP Moral. De samenwerking met de ervaren producer Benny Sings (oa Giovanca, Janne Schra, Gilles Peterson) smaakte duidelijk naar meer.

Southern Skies bevat tien liedjes, waaronder de vier van de EP, As Alive, Moral, Love Me Less en Be Bad. Benny Sings schreef mee aan de songs en drukte duidelijk zijn stempel op het eindresultaat. De samenwerking was voor allebei verfrissend, omdat die heel natuurlijk verliep. Het duo liet zich leiden door de vraag, wat is precies de essentie van een liedje? Tijdens die zoektocht offerde men de controle op en liet men zich leiden door de muziek.

Het album kenmerkt zich vooral door lichtvoetigheid en relaxtheid. Hierbij legde Sofie sterk de nadruk op het vertalen van haar gevoelens en gedachten op de meest bondige manieren. De albumtitel is ontleend aan de tekst van opener Hours. Hopelijk krijgt de samenwerking met Benny Sings, die dit jaar zelf het uitstekende Young Hearts uitbracht, een vervolg.  

Theo Volk

Releasedatum : 9 juni 2023 Excelsior Recordings

Website : https://sofiewinterson.com/

Brandy Clark : Brandy Clark

Dankzij Theo krijg ik af en toe een impuls naar muziek die anders langs mij was gegaan. Ik had eerlijk gezegd amper gehoord van Brandy Clark. Wel wist ik dat dit gelijknamige album niet haar eerste was. De openingssong van het album duurt weliswaar niet lang, maar wordt dankzij Derek Trucks voorzien van een flinke dot kerosine. Muziek spat van de plaat, terwijl Brandy daarna met dezelfde vaart omschakelt naar een gevoelig nummer; Buried, minstens zo aansprekend. Variatie kenmerkt deze plaats. Dat, die muzikale wendbaarheid, plus de opmerkelijke gastoptredens, zoals Lucius en Brandi Carlile. Aanvankelijk had ik Brandy meer richting Country gesitueerd. Dat valt reuze mee. Ze is vooralsnog niets anders dan een aangename verrassing. Verrassend bovendien is dat ze niet zo mainstream is zodat haar eerdere albums spreekwoordelijk op de plank liggen bij een platenzaak als Plato. Markant, en wellicht tegelijkertijd een waarschuwing. Wellicht hebben die een vergelijkbaar (voor)oordeel; te Country. Haar eerder werk zal die elementen ongetwijfeld meer bevatten, maar wanneer ik mij primair beperk tot haar vierde album, dan is Brandy Clark succesvol gemigreerd naar Americana. Wanneer je op nuances let.

Ze leverde aanvankelijk nummers, lees; hits, aan gerenommeerde country artiesten, en scoorde een eerste plaat onder haar eigen naam in 2013, getiteld 12 Stories. Tijdens haar jeugd werd ze beïnvloed door de muziek van traditionele Countryartiesten. Haar song schrijvend talent kwam, en komt, veelal uit de verf in samenwerking met Shane McAnally. Ik ben benieuwd op deze plaat gaat scoren in Europa. Er ligt ruimte, denk ik, zelfs na een ietwat meer conventioneel nummer als All Over Again. Mijn sympathie heeft ze. 

 Rein van den Berg

Releasedatum : 19 mei 2023 Warner Records

Website : https://www.brandyclarkmusic.com/

Drive-By Truckers : the Complete Dirty South

 

Inderdaad, zoals je kan lezen op de Bandcamp pagina van Drive-By Truckers, dit is een soort Directors Cut. Het is een heruitgave van Dirty South (2004), maar dan zoals Patterson Hood hem voor ogen had. Nu krijgt de luisteraar via deze herbewerking de gelegenheid te luisteren, lees; genieten, zoals de plaat initieel had mogen klinken. Paar extra nummers, plus een paar aanpassingen en remixes, inclusief de vocalen. Bovendien krijgt het geheel een opgefrist uiterlijk jasje.  Je hoort dezelfde jeugdige en gedreven band. Zelf had ik toen nog niet kennisgemaakt met dit explosieve stelletje. Net als bij soep of lasagne, het smaakt de tweede dag nog beter! Bijna twintig jaar verder, maar het klinkt alleen maar smaakvoller. Persoonlijk kan ik “geremasterde” cd’s over het algemeen uitstekend verteren. ’t Algehele geluid wordt vaak net iets strakker aangescherpt. Voor mij in zekere zin een herwaardering van Jason Isbell en de zijnen. Een rauwe, doch geoliede Americana Rockband! De conceptuele gedachte waarop dit album gefundeerd is, dat geloof ik wel. Mijn hart gaat uit naar de muziek, en vooral de gitaren blazen het dak eraf! Het album opent meteen spectaculair met Where the Devil Don’t Stay. Live hebben ze mij wel eens weggeblazen; (letterlijk), maar dit blijft aangenaam binnen de perken!

De nummers werden gelijkmatig verdeeld geschreven door Cooley, Hood en Isbell. Fijn dat deze beginjaren andermaal worden belicht door een puntgave versie. The Dirty South was van zichzelf al een uitermate lekkere plaat, de opgekuiste versie laat zich aanhoren als een 2.0 versie. Dezelfde muziek, maar met een factor extra! Muziek uit een periode waarin hun samenstelling (wat mij betreft) ultiem was. Nummers die ook nu nog live worden vertolkt, zoals het gevoelige Danko / Manuel. TVA heeft over de achterliggende jaren niets aan zeggingskracht verloren. Mooi document, zeker in dit opgefriste jasje.

Rein van den Berg

Releasedatum : 16 juni 2023 New West Records

Website : https://www.drivebytruckers.com/

Ellis Paul : 55

 

Ellis Paul werd geboren als Paul Plissey en is een Amerikaanse singer-songwriter en folkgitarist. Een muzikant, die onder normale omstandigheden meer dan tweehonderd keer per jaar optreedt. Maar door de Coronapandemie had hij opeens zeeën van tijd. Hij was nu aangewezen op inkomsten die hij vergaarde uit internetoptredens, die net genoeg waren om zijn gezin te onderhouden. Hij hield echter veel tijd over om songs te schrijven.

In sommige songs stak hij veel tijd, vooral in het fictieve liedje Holy. Paul over the componeren ervan : “Tijdens de pandemie kon ik niet reizen naar de heilige plaatsen waar ik van hou op de planeet. Ik kon alleen mijn fantasie gebruiken. Dus schreef ik liedjes over die plaatsen. Ik wilde over Ierland schrijven en dit stukje historische fictie was geboren. Het gaat over een jonge man die wanhopig zijn meisje wil volgen naar Amerika en New York City.

Hij moet op stoomtreinen en schepen springen om daar te komen. Hoewel het schip niet bij naam wordt genoemd, heb ik veel onderzoek gedaan naar de Titanic voordat ik het schreef. Declan McCLaren is een fictieve naam, hoewel ik een McClaren heb gevonden die de reis op de boot heeft overleefd. Het was een vrouw uit Engeland.”. Die Titanic werd trouwens ooit gebouwd in Belfast, waar een interessant museum nog steeds herinnert aan de tragische geschiedenis van het schip.

55 zit trouwens vol “Easter eggs”, in Holy zitten op subtiele wijze stukjes van Cyndi Lauper’s True Colors verweven. Een minder fictieve song is The Gift. "The Gift is gebaseerd op een geschenk dat ik vele jaren geleden kreeg van de geweldige songwriter Patty Griffin. Mijn huwelijk liep stuk. Ik was net verhuisd naar Nashville en de relatie ging plotseling in vlammen op. Patty was me aan het controleren - zij en ik waren vrienden geweest in Boston, ze wilde zien hoe het met me ging.

We ontmoetten elkaar bij Bongo Java, een populaire coffeeshop voor songwriters in Nashville. Ze kwam met een ongelooflijke schoenendoos vol huishoudelijke artikelen - elk voorwerp vertegenwoordigde iets over mijn leven. Het leek in één oogopslag willekeurig. Elk object dat ik tevoorschijn haalde, vertelde het grotere verhaal van de dingen die de toekomst voor mij in petto had - en enkele sleutels tot het loslaten van de dingen die niet meegingen op de rit. Het was een geweldige reddingslijn, net toen ik er een nodig had.

Wanneer een persoon gebroken is, zoals ik was, moeten ze worden herinnerd aan de alternatieve toekomst die zo dicht bij hen ligt. Patty's geschenk visualiseerde dat voor mij op een concrete manier - ik kon het in mijn handen houden.”, aldus Paul. Het album telt meer van dit soort interessante verhalen, maar het voert te ver om die hier allemaal te behandelen.

Het eerste wat meteen opvalt als je naar Ellis Paul luistert is zijn op Cat Stevens gelijkende stem en manier van zingen. De Coronapandemie heeft duidelijk het beste naar boven gehaald bij de ervaren singer-songwriter Paul Ellis.

Theo Volk

Releasedatum : 9 juni 2023 Rosella Records

Website : https://www.ellispaul.com/

Hannah Aldridge : Dream of America

 

Meer dan tien jaar geleden verschenen vlot achter elkaar twee albums van Rodney Crowell’s dochter Chelsea. Ik was enorm ingenomen met beide albums. Jammerlijk genoeg bleef het daarbij, terwijl gevoelsmatig zoveel potentieel aanwezig leek. Vooralsnog bleef dat vat dicht. Een vergelijkbare verwachting ontstond toen ik Razor Wire hoorde, het debuutalbum van Hannah Aldridge. Iets van die verwachting werd ingelost toen het uitstekende Gold Rush verscheen in. 2017. Daarna in 2019 nog een live CD, dus keek ik met veel interesse uit naar Dream of America. Het album sluit niet helemaal aan bij mijn, weliswaar hooggespannen, verwachtingen. Ik had op meer gehoopt, zowel in kwalitatieve als kwantitatieve zin. Valt Dream of America tegen? Dat niet, maar het blijft enigszins liggen, terwijl ik een andere ontwikkeling in gedachten had. Dream of America is beslist kundig gemaakt, echter het is meer van hetzelfde. Ik mis variatie, en had op meer dynamiek gerekend. De cover Psycho Killer is leuk, maar blijft qua uitvoering magertjes.

De titelsong, Dream of America, klinkt veelbelovend, echter duurt slechts één minuut, en is niets meer dan een aanloop naar een voortreffelijke song, The Fall - een duet met Ben Clover. De songs flirten met duistere fantasievolle scenario’s. Losse scenes als fragmenten uit een obscure film. Helaas weinig persoonlijk. Het is zondermeer knap gedaan, zoals je dat beoogt bij een toneelstukje, echter voor mij had Hannah dichter bij zichzelf mogen blijven, zodat haar Zuidelijke karakter op de voorgrond was geraakt. Als dochter van Muscle Shoals legende Walt Aldridge was een meer rauwe persoonlijke aanpak mij liever geweest. Het laatste nummer, The Great Divide, sterft weg als een gedoofde nachtkaars. Resumerend: Leuk, maar geen ultieme beleving. Neemt niet weg dat ik nu al benieuwd ben naar de herkansing. Dream of America maakt, voor mij, de verwachtingen niet waar.

Rein van den Berg

Releasedatum : 21 juni 2023 Icons Creating Evil Art

Website : https://hannahaldridge.com/

Decisive Pink : Ticket to Frame

 

Decisive Pink is een bijzonder en avontuurlijk damesduo uit New York bestaande uit Angel Deradoorian en Kate NV. Eerstgenoemde geniet bekendheid door de groep Dirty Projectors en laatstgenoemde is een experimentele Russische popartiest. De groepsnaam is ontleend aan het gelijknamige schilderij van Wassily Kandinsky.

Op Ticket to Frame brengen ze zeer eigenzinnige, regelmatig hypnotiserende muziek waarbij de jaren tachtig nooit ver weg zijn en de invloeden legio zijn. Zo hoor je bijvoorbeeld in Destiny duidelijk Talking Heads ten tijde van Remain in Light terug. En in Ode to Boy maken ze op slinkse wijze gebruik van de koorfinale van de Negende Symfonie van Ludwig von Beethoven, Alle Menschen werden Brüder.

Over het algemeen heb ik weinig met synthesizers en drumcomputers maar van het verslavende en mysterieuze Ticket to Frame lust ik wel pap!      

Theo volk

Releasedatum : 9 juni 2023 Fire Records/De Konkurrent

Website : https://decisivepink.bandcamp.com/album/ticket-to-fame

Roseanne Reid : Lawside

 

Toch langer dan verwacht verschijnt na vier jaar het vervolg op het overtuigende debuutalbum Trails van de Schotse singer-songwriter Roseanne Reid. Dat album werd geproduceerd door Teddy Thompson in Brooklyn in slechts vijf dagen tijd. Daarop was onder andere het prachtige duet Sweet Annie te horen met Steve Earle, die ze al sinds 2014 kent.

Voor opvolger Lawside werd meer de tijd genomen en dat is duidelijk terug te horen, het album is een stuk consistenter en beter opgenomen. Verantwoordelijk daarvoor is producer Dave Macfarlane. Het album werd dicht bij huis vastgelegd in Perth. Lawside is vernoemd naar het Dundee district, waar de meeste liedjes geschreven zijn.

Doordat men meer tijd had om op te nemen, kon men de liedjes beter uitwerken en dingen uitproberen. Daardoor klinkt het ook een stuk zelfverzekerder dan het debuut. Overigens waren er de afgelopen vier jaar nog al wat veranderingen in het leven van Roseanne, waaronder dat haar gezinsleven werd verrijkt met de geboorte van een kind.

Trails was prachtig, maar Lawside is weer een grote stap voorwaarts. Morgen en overmorgen is Roseanne met Steve Earle te zien in Nederland en zal ze ongetwijfeld de nodige nieuwe songs ten gehore brengen.    

Theo Volk

Releasedatum : 2 juni 2023 Last Man Music

Website : https://www.roseannereid.com/

 

Roseanne Reid live (supporting Steve Earle) :

03-06 GRONINGEN : De Oosterpoort

04-06 TILBURG : Poppodium 013

07-06 BORGERHOUT : De Roma