The Visual : A Night by the Shore

In 2017 was Mink Records er als de kippen bij om The Visual te contracteren. Dat het label een goede neus voor nieuw talent heeft bleek trouwens doordat het al een jaar eerder een van Neerlands grootste talenten, Pitou, wist vast te leggen. The Visual is een alternatieve formatie rondom het Amsterdamse duo Amor van Rij (songwriter/zang/gitaar) en Timon Persoon (synths/elektronica), opgericht door Amor in 2017.

De twee ontmoetten elkaar aan het Conservatorium van Amsterdam. Buiten de lessen om schiepen ze op organische wijze een geheel eigen vocabulaire. Zo componeerde het duo denkbeeldige soundtracks voor bestaande filmscènes; Van Rij droeg de poëzie van Sylvia Plath voor over de experimentele geluidsspinsels van Persoon. Ze deelden samen als het ware een afgebakend universum, waarin vrije expressie – los van muziektheorie en kaders – het belangrijkste uitgangspunt was.

Na het succesvolle album Moments Of Being (2019) groeit The Visual verder vanuit het dromerige, donkere geluid waarmee de band hoge ogen gooide bij onder andere 3voor12 en het Britse NME. Op hun tweede album The Spirit Of Age (2021) klinkt de band grilliger en dynamischer, met sporadische uitspattingen die niet zouden misstaan op een plaat van Nick Cave of Wolf Alice. De sound laat evengoed meer warmte, sensualiteit en lichtheid binnen.

Toegevoegd aan de bezetting zijn nu gitarist Django Trienes en drummer Christophe Claeys (Balthazar, Mark Lanegan, Sylvie Kreusch). Zelf omschrijven ze hun muziek kernachtig als pop noir. Hun inmiddels derde album A Night by the shore kwam dankzij crowdfunding tot stand en het is een wederom een behoorlijk ambitieus project geworden.

Er verschenen al enkele singles. De laatste is Flying Angels, Amor’s referenties waren Marvin Gaye en ABBA : simpel, hoopvol en opbeurend. Het nummer werd trouwens in een vloek en een zucht geschreven.

Het album is in de Robot Studios in Gent opgenomen door de bekende studio engineer Pieterjan Coppejans (Eefje de Visser, Sylvie Kreusch) en is gemixt door Amerikaanse Grammy Award winnende producer en mixer Darrell Thorp (Foo fighters, Beck, Radiohead, Paul McCartney). De master werd gemaakt in de legendarische Abbey Road Studios en het album zal op vinyl en CD verschijnen.

Zoals altijd vormt de prachtige stem van Amor voor mij de kers op de taart in hun dromerige muziek. A Night by the Shore voelt als een warme deken, waarmee ik de gemakkelijk de winter ga doorkomen.   

Theo Volk

Releasedatum : 11 november 2022 Independent/Mattan Records

Website : https://www.facebook.com/thevisual.band

The Visual live:

13-11 TILBURG : Hall of Fame

17-11 ROTTERDAM : Roodkapje

18-11 ARNHEM : Luxor Live

20-11 APELDOORN : Gigant

14-12 GRONINGEN : Simplon

15-12 AMSTERDAM : Melkweg

Sarathy Korwar : Kalak

 

Korwar’s vorige wapenfeit was Night Dreamer Direct​-​to​-​Disc Sessions met UPAJ Collective. Het album werd op een dag, 6 juli 2019, opgenomen in de Artone Studio in Haarlem. Hierop wordt spirituele jazz op organische wijze vermengd met authentieke klassieke muziek.

Sarathy Korwar is een India opgegroeide, maar tegenwoordig in Londen woonachtige drummer, producer, componist en bandleider. Sarathy behoort tot de meest originele en intrigerende muzikanten in de Britse jazzscene. Hij kwam reeds op vroege leeftijd in aanraking met zowel Indiase muziek en de muziek van jazzgiganten als Ahmad Jamal, Cannonball Adderley en John Coltrane.

In de tussentijd begon hij zich te bekwamen op de tabla. Dankzij zijn leermeester Rajeev Devasthali opende zich een hele nieuwe wereld van ritme, patronen en creativiteit voor hem. Waarvan hij heden ten dage nog steeds de vruchten plukt. Zijn album More Arriving uit 2019 was volledig politiek getint. Hij tekent er zijn ervaringen op als Brit van Indiase komaf in een door Brexit verdeeld land.

Het nieuwe album Kalak is een op de toekomst gericht manifest. De luisteraar komt oren te kort, de soms declamerende en/of hypnotiserende zang wordt vergezeld door intrigerende ritmes van Korwar. Spirituele jazz en Indiase muziek worden op inventieve wijze vermengd met onder andere elektronische muziek en hip-hop.

Onder de gastmuzikanten bevinden zich Danalogue van The Comet Is Coming, Kushal Gaya van Melt Yourself Down, elektronica artiest Noni-Mouse en het Japanse drum ensemble Kodo. Het vernieuwende en tijdloze Kalak kreeg volgens mij terecht al vijf sterren van The Guardian.

Theo Volk

Releasedatum : 11 november 2022 Leaf/De Konkurrent

Website : https://www.sarathykorwar.com/

Jozef van Wissem : Nosferatu : The Call of the Deathbird

 

Het tijdstip van de releasedatum Nosferatu kon niet beter gepland worden dan rond Halloween. Van La Cinematheque Francaise in Parijs kreeg de Nederlandse luitspeler Jozef Van Wissem in 2019 de opdracht om een nieuwe score te maken en deze uit te voeren bij de presentatie van de gerestaureerde versie van cult-film klassieker “Nosferatu, eine Symphonie des Grauens”.

Het is de eerste verfilming van Bram Stoker’s “Dracula”. De producers konden niet de auteursrechten van de roman in handen krijgen. Desondanks besloten ze de film toch te maken. In een poging de auteursrechten te omzeilen brachten ze wel wat veranderingen aan in het verhaal. Zo kregen alle personages nieuwe namen en werd het verhaal op bepaalde details aangepast.

In de film worden de mysterieuze sterfgevallen toegeschreven aan de pest, wat leidt tot grote onrust in het dorp. Vergelijkbaar met de Coronapandemie. De erfgenamen van Stoker verzochten een rechtbank om alle kopieën van de film te laten vernietigen. Gelukkig overleefden enkele exemplaren en wordt de film nu beschouwd tot een hoogtepunt in de filmgeschiedenis. Het inspireerde latere bekende filmmakers als Werner Herzog en Francis Ford Coppola om remakes te maken.

Tijdens het schrijven van de score ontdekte van Wissem een oude, dubbele 7 inch plaat van geluiden van uitgestorven vogels opgenomen in de straten van Rotterdam. Op Nosferatu worden die vogelgeluiden op intrigerende wijze vermengd met elektronica en beats. De manipulering van het geluid van de elektrische gitaar versterkt het angst element van de score.

De fraaie zwart-witte hoes pas uitstekend bij de sfeer van de muziek. Halloween is reeds voorbij, maar ik griezel voorlopig nog lekker verder met Nosferatu. Op dit moment is van Wissem volop aan het toeren in binnen- en buitenland.     

Theo Volk

Releasedatum : 4 november 2022 Incunabulum/De Konkurrent

Website : https://www.jozefvanwissem.com/

Harriet Bradshaw : Harriet Bradshaw

 

Lange tijd was Harriet Bradshaw een veel gevraagd celliste, die toen de nodige singer-songwriters op het podium begeleidde, waaronder grote namen als M G Boulter en John Bramwell (I Am Kloot). Van laatstgenoemde recenseerde ik trouwens vier jaar terug het fraaie Leave Alone the Empty Spaces.

Naast celliste is Harriet een klassiek getraind pianiste en speelt ook gitaar. Ze heeft English and American Literature gestudeerd aan Manchester Metropolitan University. Bradshaw beschikt over een kristalheldere stem en heeft gelukkig nu de stap gemaakt om singer-songwriter te worden. Harriet Bradshaw heet haar eponieme debuut.

Haar sound is een bijzondere mix van folk en invloeden uit het muziektheater. Haar pianospel herinnert me af en toe aan dat van Laura Nyro, zoals aan het begin van Clothes I Wear. Nyro was ook iemand die beïnvloed werd door theatermuziek. Grote voorbeelden voor Bradshaw zijn Joni Mitchell en Kate Bush. Het zijn vooral haar fraaie cellospel en zang die de kersen op de taart zijn.

Haar nostalgische muziek zou goed in de smaak kunnen vallen van liefhebbers van Joni Mitchell, Laura Nyro, Carole Bayer Sager, Kate Bush, Laura Marling, Rufus Wainwright en Molly Drake (moeder van Nick). Bradshaw kreeg hulp van Dave Fidler (bas), Andy Fidler (drums) en M G Boulter (pedal steel). Het artwork is prachtig en een tekstboekje wordt meegeleverd. Harriet Bradshaw was wederom een prachtige tip van mijn Amsterdamse muziekvriend Henk, waarvoor dank.

Theo Volk

Releasedatum : 4 november 2022 Independent

Website : https://harrietbradshaw.bandcamp.com/

Meskerem Mees : Caesar

 

Een van de meest fraaie debuutalbums van vorig jaar was zondermeer Julius van de uiterst talentvolle jonge singer-songwriter Meskerem Mees. Geboren in Addis Abeba, de hoofdstad van Ethopië, maar op zeer jeugdige leeftijd geadopteerd en sindsdien woonachtig in Gent. Op een jaar na dan, toen ze in Denemarken woonde. Ze volgde er les op een speciale school. De drie semesters waren opgedeeld in creatieve onderdelen als dans, koken, schilderen en natuurlijk muziek.

Geheel geïnspireerd en vol energie stortte ze zich op het schrijven van liedjes, met het prachtige Julius als eindresultaat. Een sober album, praktisch alleen zang, akoestische gitaar en de cello van Febe Lazou. Door de grote synergie met Lazou werden de liedjes naar een nog hoger niveau getild.

Op haar nieuwe EP Caesar zoekt Mesekerem op geslaagde wijze wat meer het avontuur. Dat hoor je meteen al in het gitaarspel in opener The City. Best Friend verscheen al eerder op single. Caesar borduurt voort op Julius en bestaat uit demo's, niet eerder uitgebrachte nummers die ze live hebben gespeeld en wat poëzie. Maar het zijn absoluut geen kliekjes, wat Meskerem ons serveert.

Deze keer speelt ze ook viool en piano. Celliste Febe Lazou is alleen te horen op het ingetogen Away the Sparrow Flies, een van mijn favoriete tracks. De achtergrondzang en cello op andere songs is van Frederik Daelemans. De hoes vermeldt dat Meskerem alle liedjes zelf schreef, maar dat klopt niet.

Eind jaren zestig had de Schotse folkzanger Hamish Imlach een grote hit met Cod Liver Oil and the Orange Juice, een hilarische herbewerking van de gospel klassieker Virgin Mary Had a Little Baby, geschreven door Ron Clark and Carl MacDougall. Op dit moment is Meskerem volop aan het toeren in haar thuisland België, hopelijk komt ze ook snel naar Nederland.

Theo Volk                                                                                      

Releasedatum : 11 november 2022 Mayway Records

Website : https://shop.meskeremmees.com/

Replay : Steely Dan : Can’t Buy a Thrill 50th anniversary edition

 

Gisteren verscheen zowel op vinyl als in hoge digitale kwaliteit de jubileumeditie van het klassiek geworden debuutalbum Can’t Buy a Thrill van Steely Dan. Het album behoort tot mijn muzikale DNA en is altijd mijn favoriete album van de groep gebleven, waarvan Donald Fagen en Walter Becker de frontmannen waren. Ze schreven samen ook alle muziek voor de groep.

Ze slaagden met Do It Again meteen een top tien hit te scoren. Eigenlijk wel verbazingwekkend, een zes minuten durende shuffle gebaseerd op een slaperig bossa nova-ritme, met latin-percussie van de Britse jazz muzikant Victor Feldman, zonder maar ook enig kenmerk van een klassieke popsong.

Dat de tweede single, het catchy Reelin’ in the Years, een hit werd lag meer voor de hand. Het eveneens van een shuffle-beat voorziene nummer bevat een van de meest onderscheidende sets gitaarsolo’s in de rockmuziek uit de jaren zeventig (door de New Yorkse sessiemuzikant Elliott Randall). Volgens overlevering zouden alle solo’s in één take opgenomen zijn.

Becker en Fagen waren trouwens meesters in het creëren van cryptische teksten. Een vreemde eend in de bijt is Dirty Work, misschien wel het meest commerciële nummer op het album. Het is een ongewoon emotionele kijk op ontrouw binnen het huwelijk gezien vanuit het standpunt van de man. Dit nummer werd origineel gezongen door David Palmer en nadat die in 1973 de band verliet, werd het nummer uit het live-repertoire geschrapt. Het nummer beleefde een remonte doordat het in 2001 aan het begin van het derde seizoen van The Sopranos werd gebruikt.

Can’t Buy a Thrill bevat geen enkel minder nummer, Only a Fool Would Say That is mijn persoonlijke favoriet. Overigens doen de volgende vier albums; Countdown to Ecstasy, Pretzel Logic, Katy Lied en The Royal Scam nauwelijks onder voor het debuut. Hierna werd de muziek van Steely Dan door hun streven naar perfectie helaas veel te gelikt voor mij.

Theo Volk

Originele releasedatum : 1 januari 1972 Geffen Records

Website : https://www.steelydan.com/#!/

Brian Blake : Book of Life

 

Book of Life is het debuutalbum van singer-songwriter Brian Blake,  die al meer dan 25 jaar actief is in de muziekscene in het Memphis-gebied. Met muzikale invloeden en roots uit zowel Texas als Tennessee, schrijft Brian oprechte en tot nadenken stemmende folk, Americana en bluesmuziek.

Hij is een echte verhalenverteller, die de traditie met glans voortzet van legendarische artiesten als Townes Van Zandt, Guy Clark en recent iemand als Terry Klein. Net als laatstgenoemde werkte Brian met Walt Wilkins (en Ron Flynt) als producer en bevindt zich Bart de Win onder de medewerkende muzikanten. Dat Brian een geboren verhalenverteller is, blijkt meteen uit de beginregels van opener Ricefield in the Distance :

“Old Hank’s sitting on the front porch, rocking the days away.

Ever since he went blind, you know he ain’t had much to say.

And there’s a rice field in the distance up around the bend.

Fourteen miles from the river and where it all began.”

Het gaat over de overgrootouders van Brian, die tijdens de Grote Depressie een groot gezin moesten zien te onderhouden. De tekst wordt bijzonder fraai vergezeld door de weemoedige viool van Warren Hood en was ik meteen verkocht. Zeker nadat ik de titelsong Book of Life had gehoord, een duet met Betty Soo en warm accordeonspel van Bart.

Op zijn debuutalbum brengt Brian een hommage aan zijn familie, die al zo’n 175 jaar in de regio Liberty in Texas woont. Twee songs hebben de Tweede Wereldoorlog als onderwerp. Rose Marie gaat over zijn grootouders. Zijn grootvader was chirurg-assistent op een hospitaalschip in de Stille Oceaan. Gekweld door wat hij zag en meemaakte, de gewonden en stervenden verzorgend.

De andere, Move On J.D.,  gaat niet over zijn familie, maar over een oorlogsveteraan, die dakloos werd. Brian is bijzonder trots op deze ingetogen song, die keihard binnenkomt bij de luisteraar. Door het lied werd Brian bekroond tot Songwriter of the Year in 2021 door the Memphis Songwriters Association. Het lied is een aanklacht tegen hoe vaak door overheidinstanties wordt omgesprongen met oorlogsveteranen. De Wurlitzer bijdrage van Ron Flynt is hier trouwens de kers op de taart.

Zijn zuidelijke roots hoor je het beste terug in het bluesy en groovy The Ott Hotel, met name in het gitaarspel. Het voert te ver om alle, vaak ontroerende songs hier behandelen. Book of Life is een tijdloos debuutalbum van een geboren verteller. Producer Walt Wilkins is trouwens op dit moment in Nederland voor optredens, waarbij hij onder andere Het Zwijnshoofd in Bergen op Zoom aandoet, voor overige optredens zie hier.        

Theo Volk

Releasedatum : 18 november 2022 Independent

Website : https://www.brianblake.net/

Hilde Vos : Home

 

In Americana kringen is de in Nijmegen geboren countryzangeres Hilde Vos (36) al jaren een bekende naam. Momenteel kan ook het doorsnee theaterpubliek kennismaken met haar. Ze deelt in de nieuwste theatertournee van Johan Derksen het podium met klasbakken als Roel Spanjers en Jack Hustinx. Hilde is uitstekende zangeres en songschrijver die vorig jaar een gouden ISSA award voor best female vocalist (international) gewonnen heeft. Die kwaliteiten blijken meteen al in de mooi opgebouwde opener en titelsong Home, compleet opgesierd met strijkers en fraai koortje. Het is intussen haar derde album. Veelal zijn haar songs country getint, zoals in de reeds vrijgegeven single All These Years. Haar partner Fokke de Jong verzorgt het drumwerk op Home. Voor het fraaie pedal steel spel zorgt John Geuzinge Havinga. Zes maanden terug verscheen al de aanstekelijke single The Last Thing on My Mind, een verrassend duet met Bennie Jolink. Favoriete track is het wat afwijkende Gimme Your Love. Het album bewijst duidelijk dat je niet aan de andere kant van de oceaan geboren hoeft zijn om uitstekende Americana te maken. De cd presentatie zal op zaterdag 26 november plaatsvinden in Café ’t Keerpunt in Spijkerboor.

Theo Volk

Releasedatum : 29 oktober 2022 Neo Music

Website : https://www.facebook.com/HildeVosofficial

Douwe Eisenga : The Border

 

Al meer dan twintig jaar componeert Douwe Eisenga muziek, waaronder voor pianist Jeroen van Veen en harpiste Lavinia Meijer. In 2017 neemt Douwe de single en videoclip For Mattia op. Dit stuk schrijft hij op verzoek van de ouders van een jonge vrouw die ervoor koos te sterven. Het is onbedoeld het startpunt voor een razendsnelle carrière als concertpianist.

De ontroerende compositie staat al vijf jaar hoog in de Klassieke Top 400 met de volgens luisteraars meest populaire 400 composities van Radio 4. Dit lustrum vormde de aanleiding voor een gastoptreden bij het - door ongeveer een miljoen kijkers bekeken - televisieprogramma “Matthijs Gaat Door”.

Afgelopen najaar verscheen zijn nieuwe album Open bij Butler Records / V2 Records. Het nummer Theme I van dit album werd opgenomen in de geschenk cd (15.000 exemplaren) van Aangenaam Klassiek 2021. Intussen schreef de pers in september lovend over de muziek van het locatietheaterproject “Grenspaal 369” en werd de documentaire “Dertien Dagen” - met muziek van Douwe - genomineerd voor een Gouden Kalf.

Gedurende de tweede lockdown herschreef Douwe de muziek voor het nieuwe album The Border. De tien instrumentale nummers, losgeweekt van de oorspronkelijke voorstelling, vormen samen een schilderij van klank. Bezwerend en meeslepend, gevarieerd en contrastrijk. Douwe over het herbewerkingsproces :  

“Tijdens de tweede lockdown had ik wederom ruim tijd om te werken aan het soort muziek dat sinds mijn kindertijd mijn ideaal is; muziek met een combinatie van akoestische instrumenten en elektronische geluiden. Rondom de saxofoonpartijen, prachtig gespeeld door Erik-Jan de With, bouwde ik maandenlang aan een soort klankbeelden. De muziek vermengt de saxofoons met piano, veel percussie en koperachtige klanken en voegt pure elektronische soundscapes toe.

Natuurlijk zijn er nog steeds verbanden tussen de muziek van The Border en de voorafgaande theatervoorstelling. Toch staat The Border daar tegelijkertijd helemaal los van. Als ik je zou vertellen hoe elk deel in het originele verhaal past, zou ik alleen maar grenzen stellen aan je eigen verbeelding bij het luisteren naar dit album.”.

The Border is een bijzondere, instrumentale luisterervaring, waarbij iedere muziekliefhebber zijn verbeelding maximaal de vrije loop kan laten. Warm aanbevolen! Voor liveoptredens van Douwe zie hier.

Theo Volk

Releasedatum : 4 november 2022 Butler Records/V2 Records

Website : https://www.douweeisenga.com/

Oukje den Hollander : Nog Zo Veel

 

Met de achternaam den Hollander zing je vanzelfsprekend in het Nederlands. Oukje zingt in haar composities op haar nieuwe EP Nog Zo Veel teksten van niet de minste, van de veel gelouwerde Ilja Leonard Pfeijffer. Overigens niet voor het eerst, in 2019 verscheen haar succesvolle debuutalbum Idyllen, wat onder andere kon rekenen op een lovende recensie van de NRC. Ook ik was onder de indruk van Idyllen, het behoorde tot mijn favoriete albums van dat jaar.

Mijn eindconclusie luidde toen : “Samen met multi-instrumentalist Marijn Korff de Gidts schreef Oukje de composities, maar de fraaie en regelmatig inventieve arrangementen zijn van de hand van Marijn. Soms passen ze zo goed bij de teksten, dat het lijkt alsof ze tegelijkertijd zijn ontstaan. Een mooi voorbeeld hiervan vind ik de reeds uitgebrachte single We Zijn een Eiland.

Ook druipt regelmatig de passie van de zang van Oukje, zoals in Winter Komt. De inkleuring is buitengewoon smaakvol en soms verrassend. De dromigere kalimba in Ik Red Me Wel vind ik een mooie vondst. Aan alle facetten is aandacht besteed, dus ook aan het fraaie artwork, de foto’s zijn gemaakt door de bekende fotograaf Benji Reid.”.

Never change a winning team, dus veranderde de werkwijze niet. Andermaal schreef Oukje samen met Marijn de muziek op teksten van Ilja Leonard Pfeiffer. De vier gedichten zijn deze keer afkomstig uit “De man van vele manieren” (Verzamelde gedichten 1998 – 2008, De Arbeiderspers). Die als thema hebben over op de wereld zijn en samenzijn.

Opnieuw is het muzikaal gezien eigenzinnig, verrassend, soms schurend en ongrijpbaar. Hun eclectische popmuziek wordt andermaal vermengd met invloeden uit klassieke en jazz muziek. Het tweetal krijgt slechts alleen hulp van Niki de Vlaming (viool) en Floris van der Vlugt (saxofoon, basklarinet). Hoogtepunten zijn voor mij het dromerige en intrigerende Jouw Huid en de dik kippenvel bezorgende, bijzonder ingetogen afsluiter Verdriet Beschrijf Je Als Volgt. Nog Zo Veel is misschien nog wel indrukwekkender dan het debuut.

Theo Volk                                                                                                                                      

Releasedatum : 4 november 2022 7 Mountain Records

Website : https://www.oukjedenhollander.com/

 

Idyllen tour :

30-01-2023 ENSCHEDE : Concordia

09-03-2023 RODEN : Theater de Winsinghhof

11-03-2023 DEVENTER : Mimik

24-03-2023 SOEST : Theater Idea