The Kik : The Kik Hertaalt Eurovisie

 

Gisteren won Wout van Aert op imponerende wijze Omloop Het Nieuwsblad. Bij het overschrijden van de finish maakte hij het V-teken. Na afloop bracht hij zelf tijdens het interview de verschrikkelijke situatie in Oekraïne ter sprake en zei dat sport nu slechts maar een bijzaak is.

In 1956 vond voor het eerst het Eurovisiesongfestival plaats, juist om Europese landen te verbinden in plaats van elkaar naar het leven te staan. Intussen uitgegroeid tot een megaspektakel dat jaarlijks vele miljoenen kijkers aan de buis kluistert.

Ook Dave von Raven heeft al vele jaren een fascinatie voor het bekendste muziekfestival. Op uitnodiging van Beau van Erven Dorens speelde The Kik bekende Eurovisie Songfestival hits rond de afgelopen editie vanuit Rotterdam. De band bracht deze vijf hertalingen uiteindelijk ook uit op een EP.

Dat smaakte duidelijk naar meer en gingen ze opnieuw aan de slag met Songfestivalliedjes. “Stuk voor stuk wereldhits die je dagelijks om je heen hoort, maar dan vrij vertaald, hertaald, in je moerstaal”, aldus Dave von Raven.

Na de songfestivalhymne komt zowel in Waterloo als Rotterdam het thema oorlog terloops ter sprake. Waterloo is uiteraard een cover van de ABBA-klassieker. En Amsterdam van Maggie MacNeal wordt door oer-Rotterdammer von Raven natuurlijk getransformeerd naar een ode aan Rotterdam.

Er wordt vooral een greep gedaan uit oudere Songfestivalnummers, liedjes dus met een kop en een staart en veelal met een ijzersterke melodie. Een wat oubollige keuze vind ik Een Beetje van Teddy Scholten, wat gelukkig volledig gecompenseerd wordt met een uitbundige versie van Poupée De Cire, Poupée De Son van France Gall.

Niet alleen overbekende liedjes passeren de revue, zoals Dansevise van Grethe & Jörgen Ingmann wat hier omgedoopt wordt tot ‘t Is Toch Vreemd. Ook de afsluiter is minder voor de hand liggend, Non Ho L’Età van Gigliola Cinquetti, wat hier Waar Blijft de Tijd heet.

Verder komen The Common Linnets, Bucks Fizz (inclusief censuur piep), Dana, Dana International en nog een keer ABBA voorbij. De liedjes zijn uitstekend gearrangeerd en vaak voorzien van spitsvondige teksten. Vanaf 4 maart start een uitgebreide theatertoer en in juli zullen ze te zien zijn op Zwarte Cross.  

Theo Volk

Releasedatum : 22 april 2022 Excelsior

Website : https://showcase.fm/thekik

   

Matt Andersen : House to House

 

Voor het eerst kiest de veelvuldig gelauwerde Canadees Matt Andersen voor een akoestisch soloalbum. Zijn negende album House to House werd in alle rust opgenomen in zijn thuisstudio op het afgelegen schiereiland Nova Scotia. De titelsong schreef hij samen met Chris Robison en Scott Prudence, de muzikanten die zijn thuisstudio bouwde.

Veelal schreef hij de songs samen met anderen en vaak niet de minsten. Met Colin Linden en Tom Wilson van Blackie & the Rodeo Kings schreef hij afzonderlijk een song. All We Need en  See This Through schreef hij alleen. Het album wordt afgesloten met de Curtis Mayfield klassieker People Get Ready, een song waarin soul en gospel samenkomt.

Ook in dit sobere repertoire komt zijn machtige soulvolle stem volledig tot zijn recht. Het soulvolle aspect wordt af en toe versterkt door de achtergrondvocalen van Reeny, Micah en Mahalie Smith, Ryan Hupman en Terra Spencer. Zonder verdere muzikale ondersteuning blijft Matt moeiteloos overeind, less is hier ook absoluut more.

House to House werd vorige maand succesvol voorafgegaan door de single Other Side of Goodbye, door Radio Veronica uitgeroepen tot “De Oorkonde“. Gelukkig komt Matt in november naar Nederland voor een drietal concerten, naast House to House zelf ook een absolute aanrader.    

Theo Volk

Releasedatum : 4 maart 2022 Sonic Records

Website : https://www.stubbyfingers.ca

Matt Andersen live :

04-11 ROTTERDAM : Lantaren Venster

06-11 EINDHOVEN : Muziekgebouw

15-11 UTRECHT : TivoliVredenburg

Bird in the Belly : After the City

 

Tot de meest interessante hedendaagse folkacts behoort het uit Brighton afkomstige Bird in the Belly. Mijn eindconclusie over hun vorige album Neighbours and Sisters was : “Voor doorgewinterde folk liefhebbers is Neighbours and Sisters een absolute aanrader, eigenlijk een verplichte aanschaf.”.  

Diezelfde conclusie gaat weer op voor hun derde album After the City. Een conceptalbum gebaseerd op de roman “After London; of Wild Engeland" van Richard Jefferies uit 1885, een vroeg voorbeeld van postapocalyptische fictie.

Jefferies vertelt het verhaal van de wedergeboorte van Engeland na een niet nader gespecificeerde catastrofe. Steden vervallen en storten in, katten en honden verwilderen en etterende menselijke lichamen worden achtergelaten om te rotten, voordat het land uiteindelijk wordt teruggegeven aan de natuur.

Jefferies geeft geen details over wat er voorafging aan het einde van het fictieve Engeland, dus op basis van gedichten (Cotton Famine Poetry, Plague Poetry) en Broadside Ballads construeerden Bird in the Bely een achtergrondverhaal voor After London.

After the City begint met een lied dat een bruisende metropool voorstelt, waar de enige beschikbare natuur de bloemen op de vensterbank zijn. Elk van de vier nummers die volgen, vertegenwoordigen een andere Ruiter van de Apocalyps; Pest, oorlog, hongersnood en dood, die niets anders achterlaten dan rookloze schoorstenen.

Een intermezzo markeert het einde van het leven zoals het was en de nummers in het tweede deel van het album zijn rechtstreeks aangepast aan de roman van Jefferies, die de langzame rotting en uiteindelijke vernieuwing van het land beschrijven.

Voor meer uitgebreide recensies over dit fascinerende album verwijs ik graag naar die van Folkradio UK en The Guardian.

Theo Volk

Releasedatum : 25 februari 2022 Cargo Records

Website : https://www.birdinthebelly.com/

Mashville : Lead Heavy Soul

 

Veel weet ik niet over het kwartet Mashville uit Kent in het Verenigd Koninkrijk. Hun rootsmuziek bevat invloeden uit folk, alt-country & americana. Another Place, hun derde album, dateerde alweer uit 2018.

Hun vierde album Lead Heavy Soul werd onder strikte studio protocolvoorwaarden opgenomen in Soup Studios, een omgebouwd schip gelegen op de Theems bij het bekende Londense gebouwencomplex Canary Wharf . Het album werd live opgenomen, waarbij de muzikanten in een kring stonden opgesteld. Frontmannen van het kwartet zijn zanger Graham Loft en gitarist Berin Riley. Samen schreven ze alle liedjes en produceerden ze het album.

Op ieder nummer kreeg men hulp van op zijn minst drie andere begeleiders. Van die begeleiders  steelt de pedal steel van Henry Senior regelmatig de show. Maar ook het orgel van Sam Beer, de fiddle van James Patrick Gavin en de piano van George kleuren ook regelmatig de songs fraai in. Maar het meest ben ik toch gecharmeerd van het relaxte en subtiele gitaarspel van Berin Riley.

Op het album zijn geen zwakke broeders te vinden. Favoriete tracks zijn Chains en het fraai uitgesponnen Scene of a Crime. Zonder dat het misschien de bedoeling was krijgt dit laatstgenoemde nummer een actuele betekenis, gezien de verschrikkelijke gebeurtenissen, die zich nu afspelen in Oekraïne. Op het einde ervan is op de achtergrond een stukje uit de tweeënhalf uur durende lezing “The New Field of Research" uit 1959 van Pitirim Sorokin te horen.

Sokorin was een naar Amerika verbannen Rus, die naast schrijver, politicus ook socioloog was. Hij werd vooral bekend door zijn dagboek, wat hij bijhield tijdens de Russische revolutie. Dit dagboek is een helder en vooral buitengewoon spannend ooggetuigenverslag. Hij had een scherp oog voor wat de oorlogshandelingen voor het individu betekenden en wist die in schilderachtige termen te beschrijven. Daarnaast wist hij ook de grote maatschappelijke omwentelingen te schetsen en te interpreteren. Hij is heel beslist in zijn afwijzing van de bloeddorstigheid en tirannie van de Russische revolutie.

Hopelijk zal Scene of a Crime de weg weten te vinden naar radiostations en niet alleen omdat het een fraai nummer is. Maar de overige nummers van Lead Heavy Soul zijn ook niet te versmaden.   

Theo Volk

Releasedatum : 28 februari 2022 Coastguard Records

Website : https://www.mashvilleband.com

Elles Bailey : Shining in the Half Light

Haar unieke hese stem dankt blues en Americana zangeres Elles Bailey uit Bristol aan een virale en bacteriële longontsteking. De afgelopen jaren bouwde ze vooral in het Verenigd Koninkrijk een grote populariteit op met haar albums Wildfire en Road I Call Home. De afgelopen twee jaar werd ze uitgeroepen tot UK Blues Artist Of The Year.

Voor haar nieuwste album Shining in the Half Light schreef ze alle nummers samen met anderen. Drie ervan samen met Ash Tucker en Will Edmunds. Met haar vaste gitarist Joe Wilkins schreef ze het soulvolle en filosofische Riding out the Storm. De fraaie achtergrondzang wordt hier en elders verzorgd door het trio Jade Elliot, Andrusilla Mosley en Izo Fitzroy. Laatstgenoemde verzorgde ook de arrangementen.

Met gitaarvirtuoos Martin Harley schreef ze Different Kind of Love. Zeer recent besprak ik van hem nog het album Harley Kimbro Lewis. En verder schreef Elles samen met Alex Maile, Tamara Stewart en  Brett Moyett. En last but not least schreef ze Different Kind of Love met Matt Owens van indie folkband Noah and the Whale.

Met zoveel andere goede liedjesschrijvers en uitstekende muzikanten kon Shining in the Half Light niets anders dan een geslaagd album worden, dat in het verlengde van de twee voorgangers ligt.          

Theo Volk

Releasedatum : 25 februari 2022 Outlaw Music/Bertus

Website : https://www.ellesbailey.com

CMAT : If My Wife New I'd Be Dead

 

“Global pop star. Lives in Dublin with her grandparents. Currently recovering from an AliExpress addiction.” .  Dat is de complete biografie van CMAT op haar website. Gevoel voor humor en zelfspot kan singer-songwriter Ciara Mary-Alice Thompson uit Dublin in ieder geval niet ontzegd worden.

Haar initialen CMAT gebruikte ze lang geleden al voor het eerst op een prikbord. Naast humor en zelfspot heeft ze ook de nodige zelfkennis. Op school behoorde ze bepaald niet tot de meest populaire leerlingen, omdat ze naar eigen zeggen nogal nadrukkelijk aanwezig was door haar luidruchtigheid.

Sinds haar jeugd vormt muziek een soort therapie voor haar. Ze studeerde zes maanden aan het Trinity College Dublin, maar dat werd geen succes. Ze kreeg mentale problemen, met als gevolg dat ze niet meer at, pijnstillers begon te slikken en niet meer sliep. Die problemen verdwenen gelukkig als sneeuw voor de zon toen ze kort erop voltijds in Supervalu in Finglas village, Dublin ging werken. Sinds die moeilijke periode gebruikt ze humor als haar schild.

Ze heeft een encyclopedische kennis van popmuziek. Veelal vergaard via tijdschriftartikelen. Niet alleen moderne popmuziek heeft haar interesse, maar ook activistische en feministische vrouwelijke artiesten als Eartha Kitt, Bobby Gentry, Loretta Lynn en Dolly Parton. Haar stem ligt trouwens ergens tussen die van Parton en met name die van Kate Bush. Laatstgenoemde hoor je bijvoorbeeld goed terug in I Don’t Really Care For You en in het koortje van No More Virgos.

Haar debuutalbum If My Wife New I'd Be Dead bevat twaalf songs, waarvan de helft de afgelopen twee jaar op single verschenen. Al die singles zijn gestoken in hoesjes, die op striptekeningen lijken. Naast muziek lijken ook films haar interesse te hebben, getuige de titels Groundhog Day en Peter Bogdanovich.  Overigens is het laatste liedje behoorlijk actueel, want de bekende filmregisseur van onder andere “The Last Picture Show” en “What's Up, Doc?” overleed vorige maand.

De meeste liedjes werden geschreven tijdens een verblijf in een Airbnb. Overigens was het ooit haar bedoeling om met anderen samen te gaan schrijven. In het najaar van 2017 vertrok ze hiervoor vanuit Dublin naar Manchester, maar eigenlijk was Londen de bedoeling, maar kon ze zich dit helaas financieel veroorloven. Eind 2018 keerde ze gedesillusioneerd en gefrustreerd terug naar Dublin. In Nashville zit trouwens een duidelijke verwijzing naar die periode.

Veelal is haar muziek doorspekt met popinvloeden, maar ze draait haar hand ook niet om voor een fraaie, ingetogen countryballade als I’d Want U. Hopelijk zal een volgend album meer die richting op gaan. Dublin bewijst de laatste jaren een belangrijke leverancier van nieuwe interessante muzikale acts te zijn. Naast de nodige rock- en folkbandjes dus nu ook interessante singer-songwriters als Orla Gartland en CMAT.     

Theo Volk

Releasedatum : 25 februari 2022 AWAL Recordings

Website : https://www.cmatbaby.com

Massy Ferguson : Joe's Meat and Grocery

 

Joe's Meat and Grocery is het zesde album van roots rockers  Massy Ferguson uit Seattle, een band die zich vernoemde naar het tractormerk Massey Ferguson. De leden van de band zijn afkomstig van het platteland in het noordwesten van Amerika. Frontmannen en liedjesschrijvers van de band zijn bassist Ethan Anderson en gitarist Adam Monda.

Met veel succes hanteren ze al zes albums lang hun eigen mix van meeslepende rock en moderne country twang. Hun liedjes gaan vaak over het opgroeien op het platteland en hun huidige leven in de grote stad. De titel van hun nieuwe album is ontleend aan de zaak die Monda's grootvader runde begin vorige eeuw in Wenatchee.

Zoals altijd ademt hun muziek een duidelijk livegeluid uit en zoals altijd is de zang passioneel. Zang die in slotakkoord You Don’t Bother Me trouwens sterk lijkt op die van Gary Mackender van The Carnivaleros. Een van mijn favorieten is het wat afwijkende The Hard Six. Focus en Jethro Tull bewezen in ruime mate al dat de dwarsfluit een uitstekend rockinstrument kan zijn, wat hier door Massy Ferguson nog eens op succesvolle wijze wordt bevestigd.

Joe's Meat and Grocery werd op uitstekende wijze opgenomen, gemixt en geproduceerd door Ken Stringfellow van The Posies.

Theo Volk

Releasedatum : 25 februari 2022 North & Left Records

Website : https://www.massyfergusonband.com/

Replay : Tori Amos : Little Earthquakes

 

Heel lang had ik Little Earthquakes, het debuutalbum van Tori Amos, al niet meer gehoord. Zeker meer dan tien jaar geleden voor het laatst. Aanleiding voor hernieuwde beluistering was een artikel in de nieuwste editie van Popmagazine Heaven, waarin men liedjes besprak, die met China te maken hebben. Eric van Domburg Scipio had gekozen voor China van dit debuut.

Eigenlijk wel vreemd dat ik het album zo lang niet beluisterd heb, in tegenstelling tot de eveneens geweldige opvolger Under the Pink, die nog wel regelmatig de revue passeerde. Little Earthquakes behoort tot mijn favoriete albums in mijn platencollectie.

Tori leerde ik kennen dankzij de tv-show van Sonja Barend, waar ze op sensuele wijze, zichzelf begeleidend op piano Leather vertolkte. Meteen werd Little Earthquakes aangeschaft, een van mijn beste aankopen ooit en sindsdien behorend tot mijn muziekDNA. Leather behoort trouwens mijn favoriete liedjes door het heerlijke pianospel.

Een album vol persoonlijke liedjes over relaties, haar jeugd en religie. Achteraf gezien blijkt het haar meest toegankelijke album te zijn. Voor mij kan later werk niet tippen aan deze eerste twee albums. In 2015 werd het album opnieuw uitgebracht met een bonuscd, met daarop haar eerste drie ep’s en live-opnames.

Gisteren, 21 februari, was het precies dertig jaar geleden dat Little Earthquakes verscheen, mooie aanleiding om dit fenomenale debuut nog eens in het zonnetje te zetten.

Theo Volk   

The Celtic Social Club : Dancing or Dying?

 

Het in 2013 geformeerde The Celtic Social Club bestaat uit zeven leden, met allemaal een verschillende muzikale achtergrond, maar met allemaal een voorliefde voor Keltische muziek. Hun groepsnaam is zowel een knipoog naar Buena Vista Social Club als New Orleans Social Club.

Het maken van het vierde album Dancing or Dying? had nogal wat voeten in aarde. Het folkrockgezelschap moest in 2020 middenin een Franse en Engelse toer stoppen door de COVID-epidemie. Meteen richtte men zich hierna op het schrijven en opnemen van het nieuwe album. Het probleem was wel dat de frontman en liedjesschrijver van de band Dan Donnelly (The Levellers, Oysterband) zich in Manchester bevond terwijl de overige leden in Bretagne gestrand waren.

Er werd een nieuwe manier van werken en produceren uitgevonden, gebruikmakend van deze opgeschorte tijd. Tussen Frankrijk en Engeland, in een onophoudelijk heen en weer geslinger van bestanden en opnames, kreeg het album beetje bij beetje vorm. Het meeste werk is apart van elkaar in thuisstudio's opgenomen, voor de finishing touch hebben ze sommige stukken samen opgenomen en gemixt. Toch merk je niets van die manier van werken.

Het persbericht vermeldt dat Donnelly zich liet inspireren door The Beatles, heroïsche rock en new-wave-elementen. Zelf had ik in opener For Real door het ritme en vioolspel meteen associaties met Dexys Midnight Runners. Het album heeft zowel een fris en nieuw, maar ook een vertrouwd geluid. Regelmatig zitten de liedjes heel inventief in elkaar. Persoonlijke favorieten zijn Ego, The Silence en Home.

Dancing or Dying? is een verrassend sterk en vernieuwend folkrockalbum.

Theo Volk

Releasedatum : 25 februari 2022 Gentlemen Recordings

Website : https://www.celticsocialclub.com/

OSKA : My world, My love, Paris

De immer goedlachse Maria Burger (24) groeide op als de jongste van acht kinderen in een klein plaatsje in Oostenrijk. Al op jonge leeftijd leerde ze zichzelf gitaarspelen. Na schooltijd racete ze naar huis om eigen liedjes te schrijven. Daarbij liet ze inspireren door geabsorbeerde invloeden als Joan Baez, Regina Spektor, Jack Johnson, Kate Nash, Sara Bareilles tot aan Ierse traditionele muziek. De voorliefde voor Ierland en Ierse muziek kreeg ze mee van haar moeder. Ze stond dan ook al in 2017 op het affiche van het Schottenfest festival.

Op haar achttiende verhuisde ze naar Wenen om jazz en popzang te gaan studeren. In die periode trad ze ook veel op straat op. Haar eerste single Distant Universe bleef niet onopgemerkt. Ze tekende in 2020 een platencontact bij het label Nettwerk als OSKA.

Nederland kon echter een jaar eerder al met haar kennismaken. Samen met Jorrit Kleijnen van de band Haevn schreef ze het nummer Come Home in opdracht van de ANWB. Het werd gebruikt als Kerstcommercial. In de herfst 2020 toerde OSKA met Haevn door Nederland.

Haar debuutep   Honeymoon Phase is gevuld  met liedjes over de liefde, liefdesverdriet, klimaatverandering en familie. Het kreeg niet alleen goede kritieken, maar de liedjes werden beluisterd door een miljoenenpubliek op Spotify en won ze ermee de XA Music Export Award op Waves Vienna Festival 2020.

Op haar debuutalbum My world, My love, Paris maakt OSKA een grote stap voorwaarts als singer-songwriter. Ook deze keer zijn familie, klimaatverandering en de liefde belangrijke onderwerpen in haar alternatieve indiepop. De titel van haar debuutalbum herinnert ons er angstig aan dat de toekomst van de planeet nog nooit zo onzeker is geweest.

Het titelnummer My World, My Love, Paris vertelt het verhaal van een stel dat aan boord gaat van een boot terwijl de wereld vergaat. Terwijl ze wegvaren, vragen ze elkaar: "Hadden we meer van ons leven kunnen maken?", Het kan gezien worden als het spirituele neefje van een lied van een van Maria's belangrijkste inspiratiebronnen, Edith Piaf, die zong Non, Je Ne Regrette Rien ("Nee, ik heb nergens spijt van").

Haar nieuwste single heet Mona Lisa, a girl's best friend . Het is een lied over haar eerste hond Mona en over de ziekte van een familielid waarvan de overlevingskans erg klein was. Maar ze overleefde en zei dat het de familie en de appels in de tuin waren die haar erdoorheen hadden geholpen. Wat haarzelf erdoor hielp was Mona. Mona stierf in 2016 en ze was de leukste hond ter wereld.

Crooked Teeth gaat over de familiekwaal waar zij en al haar broers en zussen last van hadden, scheve tanden. De film “Eternal Sunshine Of The Spotless Mind” leverde inspiratie voor Startruck. Het uptemponummer Woodstock gaat over haarzelf. Ze schreef het na het zien van misschien wel de meest iconische festivalfoto ooit, het koppel onder een deken op Woodstock. Een koppel wat trouwens nog steeds samen is.   

Inzichten veranderen als je ouder wordt : “I was always helped because I was the youngest,” Maria fondly recalls of her childhood, while acknowledging how mindsets inevitably shift in adulthood. “My mom lost her mom when she was 30. As a kid, I never really thought about what that meant. And now that I'm getting to that age more and more, I'm like, this is the most horrible thing ever. Perspectives change. Being human and family and the people around you.”, aldus OSKA.

Ondanks de verschillende thema's, is My world, My love, Paris uiteindelijk een momentopname van een jonge vrouw die probeert te begrijpen hoe ouder te worden in een steeds onzekerder tijdperk.

Theo Volk

Releasedatum : 25 februari 2022 Nettwerk

Website : https://www.goodoldoska.com/