Various Artists : I Am a Pilgrim (Doc Watson at 100)

 

De markt van aansprekende cd’s opent zich langzamerhand meer. Ik was als het ware een tijdje los van de muziek, alsof mijn persoonlijke smaak werd bijgesteld. Ongetwijfeld herkenbaar, want niet alles wat verschijnt zal boeiend zijn. Zelfs albums van gerenommeerde artiesten laat ik tegenwoordig zonder moeite links liggen alsof ze een uitgemelkt concept beheersen. Authentiek aandoende Roots pik je er echter zo tussenuit vandaar dat dit initiatief ter ere van Doc Watson’s verjaardag mij meteen aansprak. Om die reden wellicht niet verwonderlijk dat de schijf opent met een instrumentaal nummer uitgevoerd door publiekstrekker Jerry Douglas; met Shady Grove. Behalve Douglas tref je op deze feestelijke verzamelaar verscheidende geïnspireerde artiesten aan. Terwijl ik niet altijd gecharmeerd ben van Dolly Parton maakt haar bijdrage beslist deel uit van de feestvreugde. Het is mij niet duidelijk of dit album uiteindelijk ook de betere Nederlandse platenzaak gaat halen, want behalve een ruim aanbod aan digitale formaten is I Am a Pilgrim ook leverbaar als LP en CD.

Gevarieerd en gezet in een kristalheldere muzikale productie waar snaren centraal staan (naast Douglas o.m. Bill Frisell en Marc Ribot), afgewisseld door illustere vocalisten zoals Steve Earle of Rosanne Cash. Steve klinkt geïnspireerd als vanouds, wellicht omdat dit een kolfje naar zijn hand is. Deze plaat combineert traditie met recent want het is tevens een introductie maar minder bekende musici. Een voor mij aansprekende geheel die mijn liefde naar muziek deed vonken. Gelukkig is er voldoende muzikaal aanbod momenteel, en voor iedereen zit er iets bij. 100 procent Swamp Blues uitgevoerd door Corey Harris, en lekker rauw wanneer Ariel Posen op zijn staart trapt. Roots uitgevoerd in een afwisselend kleurrijk jasje, en dat allemaal met Doc Watson in gedachten. Ga voor de aardigheid eens luisteren zou ik zeggen! Er valt veel te genieten, van begin tot eind. Authentiek en verfrissende inbreng.

Rein van den Berg

Releasedatum : 28 april 2023 Fli Arts & Budde Music

Website : https://linktr.ee/iamapilgrim

Michael Antony Austin : It’s Not the Years… It’s the Mileage

 

Normaal bespreek ik alleen albums die nog moeten verschijnen en af en toe die zeer recent verschenen. Anderhalf maand geleden kreeg ik echter een enthousiast mailtje van mijn plaatsgenoot Saskia van den Heykant of ik misschien wat aandacht kon besteden aan de van oorsprong uit Newcastle upon Tyne afkomstige singer-songwriter Michael Antony Austin.

Saskia en Michael leerde elkaar en wederzijdse partners kennen tijdens een treinreis in Schotland en bleken beiden een voorliefde voor de groep Queen te hebben. Het contact was niet eenmalig en tegenwoordig regelt Saskia het management voor Michael.  

Michael woont al jaren in Gelsenkirchen en treedt daardoor vooral veel in Duitsland op, niet alleen solo, maar ook met zijn Queen tribute band Queen May Rock. Ook speelt hij in de groep Monsieur Klaas die op inventieve wijze bekende (hard) rock songs omtoveren naar swingende jazz composities. Overigens is Michael al sinds zijn vroege tienerjaren muzikaal actief.

It’s Not the Years… It’s the Mileage is zijn vierde soloalbum. De altijd met pet getooide singer-songwriter maakt toegankelijke pop, rock en folkmuziek met hier en daar een vleugje country. Aan het begin van What Happened to Us? zijn zelfs wat spaghetti western invloeden te horen.

Vaak is de liefde het thema van de liedjes. De titel van het door Ierse folk geïnjecteerde The Collier Lad’s Dream lijkt me een knipoog naar de traditional Colliery Boy. Het best vind ik Michael’s stem tot zijn recht komen in het ingetogen, soulvolle Kathy (Come on Home). Volgens Saskia is Michael live nog overtuigender. 1 juni is Michael solo te zien in Utrecht in TivoliVredenburg, Club Nine.

Theo Volk

Releasedatum : 1 januari 2022 Independent

Website : https://www.michaelantonyaustin.com/nl

Bruno Deneckere & Kathleen Vandenhoudt : Sharing the Blues

 

Al vele jaren behoren Kathleen Vandenhoudt en Bruno Deneckere tot de absolute top van de Belgische roots & bluesscene. Al zo’n twee decennia werken de twee op diverse manieren met elkaar samen, maar maakten nog nooit een duoalbum. Deze langgekoesterde droom wordt nu waarheid met Sharing the Blues.

Het is goed dat dit album er nu is, want hun stemmen blenden op een perfecte manier samen. Liedjes schrijven kunnen ze ook allebei als de beste, ieder leverde de helft van de songs. Zelf omschrijven ze hun songs als eerlijk, soms met een knipoog, dan weer pakkend en als geheel een heerlijke roadtripsfeer uitademend. Een uitstekende mix van blues, soul en country songs.

Het album werd in Room 13 in Gent opgenomen, het tweetal kreeg alleen hulp van bassist Carlo van Belleghem en drummer Marcus Weymare. Meer hadden de uitstekende liedjes niet nodig. Met name de carrière van Kathleen volg ik al heel lang, The Blue(s) Angels, zag ik reeds een paar decennia geleden optreden. Met Blue(s) Angels collega Jan de Bruijn zal ze aanstaande donderdag tijdens het Jazzfestival van Breda te zien zijn in het bekende café De Beyerd en een dag later op dezelfde locatie met haar Roots Rielemans collega Luiz Marquez.

Het ijzersterke Sharing the Blues is op hun website te koop en op het Lie label waarop onlangs ook het uitstekende Take This Stone van Nils De Caster en Sara De Smedt verscheen. Helaas speelt het duo de komende tijd slechts een show in Nederland, dat zouden er wel een paar mogen zijn!       

Theo Volk

Releasedatum : 23 april 2023 Lie Records

Website : https://www.sharingtheblues.com/

 

Bruno Deneckere & Kathleen Vandenhoudt live :

20-05 HAM : Celtic Art Gallery (Duo)

27-05 RUISBROEK-PUURS : Duvelblues (Duo)

04-06 BLANKENBERGHE : Jazz & Blues Brasserie Jose (Band)

10-06 HANSBEKE : Arscene (Band)

19-06 tot 03-07 : Tour door Frankrijk en Baskenland

19-07 GENT : Gentse Feesten (Band)

11-08 OOSTENDE : ’t Kroegske (Duo)

19-08 DIEST : Celt Festival (Band)

02-09 GEEL : Yellow Festival (Band)

17-09 BERGEIJK (NL) : De Nood Een Deugd Festival (Duo)

27-10 WAREGEM : Clubzaal CC De Schakel (Band)

11-12 RUISLEDE : Bananapeel (Band)

14-12 TIELT : De Traagheid (Band)

18-01 BREE : CC De Zeepziederij (Band)

Deleyaman : The Sudbury Inn

 

Drie jaar terug maakte ik voor het eerst kennis met de muziek van Deleyaman, hun achtste album Sentinel maakte toen veel indruk. De groep rond Aret Madilian en Beatrice Valantin bestaat al sinds 2000 en vaart sindsdien volledig hun eigen koers, met muziek die moeilijk in een hokje te plaatsen. De oorspronkelijk uit de darkwave voortgekomen groep, combineert elementen van onder andere postpunk, wereldmuziek, chansons regelmatig met existentiële poëzie.

Ook deze keer vond men weer veel inspiratie in de literatuur. De titel The Sudbury Inn verwijst naar de dichtbundel “Tales of a Wayside Inn” van Henry Wadsworth Longfellow uit 1863. De Amerikaanse dichter baseerde zijn teksten op de waargebeurde verhalen van zeven reizigers die zich rond de open haard verzamelden van de Wayside Inn in Sudbury, Massachusetts.

De fraaie ingetogen opener Spring Song verwijst naar het gelijknamige poëem van de Afro-Amerikaanse dichter Paul Laurence Dunbar. En voor Gold is Fading Into Gray gebruikte men de woorden van “Sunset”, een ander poëem van diezelfde dichter. Daarnaast wendde men gedichten aan van Sara Teasdale, Emily Brontë, Paul Verlaine en John Le Gay Breton. De overige teksten zijn van de hand van Aret.

De songs worden zonder uitzondering prachtig ingekleurd en klinken zoals gebruikelijk regelmatig atmosferisch en dromerig. Helaas is deze band, die wars van trends is, nog steeds zeer onterecht veel te onbekend. Ik ben ervan overtuigd dat hun muziek veel muziekliefhebbers zou moeten aanspreken. Heren programmeurs van Nederland wordt eens een keer wakker en boek deze fantastische band met hun mooie ingetogen muziek. Het artwork in het meegeleverde boekje is trouwens prachtig en The Sudbury Inn is zelfs nog mooier dan voorganger Sentinel.    

Theo Volk

Releasedatum : 9 juni 2023 TTO Records/Sonic Rendezvous

Website : http://www.deleyaman.com/www.deleyaman.com/Home.html

 

Deleyaman live :

26-05 BRUSSEL : Art Base

Hollywood Vampires : Live in Rio

 

De enige reden om Live in Rio te gaan beluisteren was de tracklist, puur jeugdsentiment voor mij. Veel van die songs behoren tot degene die mijn muzieksmaak in mijn prille tienerjaren hebben gevormd. Hollywood Vampires omschrijven zichzelf als ” best bar band in the world” en bestaat onder andere uit rocklegendes Alice Cooper en Joe Perry (aerosmith) en Johnny Depp. Rock in Rio is een van de bekendste festivals in de wereld, de groep trad er op in 2015 voor meer dan 100.000 fans.

Alice Cooper stond in de jaren zeventig bekend om zijn shockerende optredens, die ik toen al meer dan lachwekkend vond. Mijn vriend Paddy was toendertijd wel een grote fan van hem, dus hoorde ik zijn muziek regelmatig. Songs als Billion Dollar Babies en School’s Out hebben overigens de tand des tijds overleefd. Laatstgenoemde was mijn favoriet, omdat ik een hekel had aan het betuttelende mentaliteit op school (heb jaren les gehad van broeders en nonnen).

De tracklist bevat daarnaast overbekende songs als My Generation en I’m a Boy van The Who, Whole Lotta Love (Led Zeppelin), Manic Depression (The Jimi Hendrix Experience), Cold Turkey (John Lennon), Five to One / Break on Through (The Doors), Brown Sugar ( The Stones) en Jeepster (T.Rex). In School’s Out zit trouwens een stukje verweven van Another Brick in the Wall van Pink Floyd. Special guests zijn Lzzy Hale (Halestorm), Andreas Kisser (Sepultura) en Zak Starkey (The Who / Oasis). Het album werd geproduceerd door de legendarische Bob Ezrin (oa Berlin van Lou Reed, Deep Purple, Peter Gabriel, Pink Floyd).

Releasedatum : 2 juni 2023 earMUSIC

Website : https://www.hollywoodvampires.com/

 

Hollywood Vampires live :

17-06 LANDGRAAF : Pinkpop

Malcolm Holcombe : Bits & Pieces

 

“One of the best damn songwriters in the world!”, zo noemt Jared Tyler zijn vriend en collega Malcolm Holcombe. En hij kan het weten want hij deelde het podium en/of studio al met topmuzikanten als Emmylou Harris, John Moreland, John Fulbright en Jimmy Lafave. En volgend jaar is het alweer 25 jaar geleden dat Malcolm en Jared begonnen samen te werken.

Het nieuwe album Bits & Pieces werd vorig jaar opgenomen, vlak nadat bij Malcolm kanker was gediagnosticeerd. Niet wetende wat de toekomst zou gaan brengen, besloot het duo het nieuwe album slechts met zijn tweeën op te gaan nemen. Deze twee muzikanten voelen elkaar na zo’n lange samenwerking perfect aan. Jared is een buitengewoon goede muzikant, die onder andere excelleert op de nodige snareninstrumenten. Bovendien voelt hij intuïtief precies aan wat de liedjes nodig hebben.

Het is intussen alweer Malcolm’s achttiende album, maar hij gromt nog altijd even gedreven en geëngageerd. In al die jaren heeft Malcolm zijn eigen, unieke met niemand vergelijkbare stijl geperfectioneerd. Liefhebbers van zijn muziek zullen ongetwijfeld Bit & Pieces wederom liefdevol in hun armen sluiten.        

Theo Volk

Releasedatum : 23 juni 2023 Need to Know/Proper Music

Website : https://www.malcolmholcombe.com/

Michael Jerome Browne : Gettin’ Together

 

Zijn nieuwe album Gettin’ Together ziet Browne als therapeutisch. Na drie jaar bijna niet te hebben kunnen optreden was het een verademing om de studio in te duiken met zowel oude als nieuwe vrienden. Deze keer koos Browne grotendeels voor werk van anderen. Van zowel Mississippi John Hurt en Booker White zijn allebei twee songs terug te vinden. Niet zo vreemd want Hurt en White behoren tot zijn allereerste inspiratiebronnen. Het enige eigen nummer is het instrumentale Reverend Strut, waarop Browne in zijn eentje op banjo te horen is.

Browne wordt onder andere begeleid door klasbakken als Harrison Kennedy, Mary Flower, Eric Bibb, John Sebastian, Colin Linden en  J.J. Milteau. Samen met Flower speelt Browne haar nieuwe instrumentale nummer Wisecrack. Het repertoire bestaat uit een mix van nummers die Browne al decennia kent, maar ook gedeeltelijk vrij recent. Het meest verrassend vind ik de medewerking van de bijna tachtigjarige John Sebastian (The Lovin' Spoonful). Hij is op mondharmonica te horen op Coffee Blues en afsluiter Living with the Blues.

Met zulke doorgewinterde muzikanten aan boord kon het niet anders dan een prima bluesalbum worden. Voor de gitaristen onder ons, in het begeleidende boekje is net als bij voorganger That’s Where It’s At! de guitar nerd’s corner  terug te vinden. Het bevat informatie over de gebruikte gitaren en de gitaarstemmingen.

Theo Volk

Releasedatum : 12 mei 2023 Borealis Records / Stony Plain Records

Website : https://www.michaeljeromebrowne.com/

Beth Malcolm : Kissed and Cried

 

De goedlachse en bijzonder sportieve Beth Malcolm voltooide in Edinburgh een studie aan Moray House School of Education and Sport. In het dagelijks leven is ze geschiedenislerares. Toch stond het vast dat ze ooit een muzikale carrière zou aanvangen. Zowel haar vader Jim als moeder Susie zijn muzikaal. Vader Jim is al meer dan dertig jaar succesvol, zo speelde hij al twee keer voor de koning. Vooral door hem werd Beth besmet met de voorliefde voor traditionele Schotse folkmuziek.

Vader Jim arrangeerde op voortreffelijke wijze voor Beth’s debuutalbum Kissed and Cried de overbekende traditional (The Battle of) Harlaw, wat over een Schotse clanoorlog uit 1411 gaat. Dat vader Jim niet alleen thuis is in de folkmuziek bewijst hij met het door hem geschreven uptempo jazznummer Achiltibuie.  Zowel de gitaar- als Toots Thielemans achtige mondharmonicabijdrage is van Jim. Ook vertolkt Beth het veel gecoverde Workers’ Song van Ed Pickerford. Een lied dat Pickford schreef over de vele rollen die door de geschiedenis heen werden gespeeld door werkende mensen.

De overige songs schreef Beth zelf, op enkele na dan die ze met anderen samen schreef. De ingetogen opener Folk Police is volgens Beth een liefdeslied, over toen ze voor het eerst uitging naar een sessie met haar partner. Het fraaie Leavin’ Loch Leven gaat over een historische gebeurtenis. Zo'n 400 jaar geleden bracht Mary, Queen of Scots haar laatste maanden door in Schotland, in een kasteel aan Loch Leven. Geïnspireerd door de wulpen die ze vanuit haar raam bespiedt, is dit lied een ingebeeld gesprek tussen Mary en haar hofdame, terwijl ze dromen van een ontsnapping. Die ontsnapping vond daadwerkelijk plaats op 2 mei 1568. Hierna zou Mary nooit meer terugkeren naar Schotland en in 1587 overlijden in Fotheringay Castle, Engeland.

Choose My Company is een liveopname samen met Fat-Suit. Een van de hoogtepunten vormt voor mij Growing, een song over volwassen worden. Moeder Susie zingt erop mee. Het opvallende artwork is van David Fleck. De hoes associeerde ik trouwens meteen met The Fragile van O’Hooley & Tidow. Beth is een geboren zangeres en past derhalve moeiteloos in een rijtje met Schotse zangeressen als bijvoorbeeld Eddi Reader, Karine Polwart, Hannah Rarity en Siobhan Miller. Kissed and Cried werd me overigens getipt door mijn muziekvriend Rob (bedankt!), een groot liefhebber van Schotse folk en Schotland in zijn algemeenheid.

Theo Volk

Releasedatum : 1 mei 2023 Independent

Website : https://www.bethmalcolm.com/

Kassi Valazza : Kassi Valazza Knows Nothing

 

Het Loose label wordt steeds interessanter voor mij. Een paar dagen terug recenseerde ik nog het fraaie album The Rose Society van Angelica Rockne. Dit keer is het beurt aan Kassi Valazza Knows Nothing van Kassi Valazza, een album wat nog meer indruk op mij maakt. En dat komt met name door haar robuuste, maar tegelijkertijd tedere stem. Deze in Arizona, maar tegenwoordig in Portland, Oregon wonende singer-songwriter combineert op subtiele wijze country met Britse folk van lang geleden en weet daarmee de luisteraar te hypnotiseren. Niet vreemd dat ze regelmatig vergeleken wordt met Sandy Denny.

Veelal zijn haar teksten gracieus en donker, waarbij het verlangen naar huis soms centraal staat. Haar geweldige begeleidingsband doet ook muzikaal geregeld een belangrijke duit in het zakje. The Holy Know-Nothings bestaat uit Taylor Kingman (gitaren, bas, zang),  Jay Cobb Anderson (harmonica, gitaren, pedal steel, bas), Lewi Longmire (pedal steel, piano, bas, trompet), Sydney Nash (orgel, Farfisa, cornet, Wurlitzer) en Tyler Thompson (drums). Haar debuutalbum Dear Dead Days was al fraai, maar kreeg toen niet de aandacht die het verdiende, wellicht kwam dat doordat het album in eigen beheer werd uitgebracht. In november toerde ze nog met de ervaren Melissa Carper. Het zou me niet verbazen als het diep binnenkomende Kassi Valazza Knows Nothing haar grote doorbraak zal gaan worden.  

Theo Volk

Releasedatum : 26 mei 2023 Fluff and Gravy/Loose

Website : https://kassivalazza.bandcamp.com/

Kassi Valazza live :

4-11 GRONINGEN : TakeRoot (Jubileumeditie)

Abe Partridge : Love in the Dark

 

Apart is een zeer eufemistische manier om Love in the Dark, het tweede album van singer-songwriter Abe Partridge te omschrijven. Het persbericht rangschikt zijn muziek onder outlaw country en outsider folk. Met wat mij betreft de nodige psychedelische en avant-gardistische invloeden. Een van de nummers heet Helter Skelter, geen cover van het Beatles nummer, maar zit wel vol verwijzingen naar het beroemde viertal in hun meest experimentele fase.

In zijn liedjes spelen vaak zijn donkere kant de hoofdrol. Soms zingt hij met zijn doorleefde stem of de duivel hem op de hielen zit (Abe Partridge’s 403rd Freakout). De duivel staat niet voor niets op de hoes afgebeeld. Maar net zo vaak heel ingetogen zoals in het rustig voort meanderende Coffee on the Counter. Soms gebruikt hij samples en repetitie om het psychedelische effect te vergroten (Alabama Astronauts).

Partridge is niet bepaald iemand die veilig tussen de lijntjes kleurt en dat maakt hem en zijn regelmatig rauwe muziek intrigerend, waarin het geloof soms ook een rol speelt. Vandaar dat op het album ook een fraaie cover te vinden is van Betty Jean Robinson’s When You Go Down. In de eerste plaats is Partridge trouwens vooral schilder. Daarnaast ontwerpt hij ook hoezen en artwork voor anderen, waaronder recent Last of the Better Days Ahead van Charlie Parr en Can I Take My Hounds to Heaven? van Tyler Childers.

Het schijnt dat de optredens van Partridge in tegenstelling tot zijn vaak indringende muziek met grote regelmaat erg komisch zijn. Hij was al eens voor optredens in Nederland, hopelijk gebeurt dat snel weer, want zoals al eerder gezegd Love in the Dark is intrigerend en kruipt diep onder de huid.

Theo Volk

Releasedatum : 12 mei 2023 Baldwin County Public Records

Website : https://www.abepartridge.com/

Abe Partridge live :

23-06 GRONINGEN : Oosterpoort (in between shows from Bella White and Cordovas)

24-06 ROTTERDAM : Bluegrass Festival 

25-06 ROTTERDAM : Bluegrass Festival

27-06 TILBURG : Kim’s Kroeg

29-06 EDAM : De Harmonie

03-07 EINDHOVEN : Muziekgebouw