Early James : Strange Time To Be Alive

 

Inventieve albumtitel heeft Early James bedacht voor zijn laatste album, vind ik. Wederom ontstaan onder auspiciën van Dan Auberbach. Ik kan mij voorstellen dat Dan The Black Keys op een laag pitje heeft gezet. Hij verkent nieuw terrein, en doet dat hier in samenwerking met Frederick James Mullis (alias Early James). Een gelijkwaardige creatieve geest, wanneer je mij vraagt. Ik lees dat Strange Time to Be Alive vorig jaar Augustus verscheen, maar hij kwam pas onlangs onder mijn aandacht. Zijn/hun debuut was mij evenmin bekend. Strange Time To Be Alive spat qua ideeën uit zijn voegen. De muziek is weliswaar Roots geïnspireerd, maar grijpt qua muziekstijlen wild om zich heen. Misschien een vreemde tijd om levend te zijn, maar de muziek op deze plaat is zowel van deze tijd, als van alle tijd. De plaat intrigeert en entertaint. Kortom dit is een alleraardigste plaat wanneer ik mijn enthousiasme onderdrukt mag weergeven. Als extra aanbeveling noem ik terloops Sierra Ferrell. Zij zingt een duet met Early, getiteld Real Low Down Lonesome.

Dit zijn het soort plaatjes die het Americana genre toekomstperspectief geven. Een weergaloos album, die aangenaam voortborduurt op Singing For My Supper. Verbazing dat hij niet instant verkrijgbaar is, in fysieke uitvoering wel te verstaan. Je zou toch verwachten dat albums als deze op voorraad zouden moet zijn. Wellicht is de winstmarge bij Early James niet aantrekkelijk genoeg. Vreemd. Laat mij jou deze tippen. Leg je oor te luister, en je vormt vanzelf een mening. Zou me niets verbazen wanneer deze man, dit gezelschap, zich live uitstekend weten te etaleren. Precies het soort entertainment wat ik zou willen zien en beluisteren. Het album schiet van links naar rechts, is dansbaar, schuifelt en prikkelt je fantasie, want wat te denken van die tango die onderhuids kruipt in Straightjacket For Two.

Rein van den Berg

Releasedatum : 3 februari 2023 Easy Eye Sound

Website : https://www.earlyjames.com/

Dan Montgomery : Cast-Iron Songs & Torch Ballads

 

Net als bij zijn vorige, Smoke & Mirrors, verschijnt Cast-Iron Songs & Torch Ballads uitsluitend op vinyl. Het exemplaar komt gelukkig wel met een downloadlink die een digitaal audio-bestand bevat. Altijd handig! De ingeslagen weg wordt eveneens voortgezet. Dan heeft mij jaren geleden attent gemaakt op de muziek van The Dream Syndicate (iets waarvoor ik hem nog steeds dankbaar ben), en de invloed van die band hoor je alsmaar meer terug op dit nieuwe album. Er vond gaandeweg een verschuiving plaats van Roots gerelateerde Americana naar meer eigentijdse Americana, wanneer je dat zo mag stellen. Er zijn meer Rock componenten aanwezig, en ook vond Dan ruimte om Soulvol te zijn. Het album doet als zeer coherent aan, meer nog dan bij zijn vorige plaat, alsof de artiest zijn bestemming gevonden heeft. Hij schuift zijn enthousiasme niet onder stoelen of banken, hij is apetrots op dit album. Play it Loud & Proud. Officieel beschikbaar begin april, maar hij verscheept zijn bestellingen nu alvast.

Dan’s echtgenote, Cate, kreeg gedurende Corona een hersenbloeding. Het zette hun wereld op zijn kop. Ineens werd daar een ongelooflijke tik uitgedeeld. Ze overleefde het te nauwer nood, maar ze werden daarbij meteen geïntroduceerd in een voor hen onbekende wereld. Gelukkig krabbelt Cate beetje bij beetje op. Daarnaast heeft Dan ondertussen weer tijd voor muziek. In het openingsnummer, Start Again, hoor je dat er weer ruimte is. Het leven biedt weer perspectief. Bijna meer dan dat zelfs. Het spelplezier spat van deze plaat. Je moet proberen niet te veel stil te staan bij datgene wat je overkomt, maar vooral genieten van de mogelijkheden die er liggen, lijkt de boodschap. Ik was altijd al gek op Dan’s muziek, maar deze laatste is hem werkelijk op het lijf geschreven. Het is levenslustige muziek. Medicijn voor de idiote tijden waarmee we momenteel alsmaar meer lijken te worden geconfronteerd. Dan wordt ondersteund door een compact team, waarbij de support van Robert Mache nog geen moment is ingedut. Ze musiceren geweldig, en laten daarbij horen waarvoor een elektrische gitaar bedoeld is. Baby Your Luck’s Running Bad is een eerste klas “zwijmel” song, eentje die geenszins had misstaan op een plaat van The Delines. Een leuk intermezzo tussen muziek die veelal dynamisch is.

Rein van den Berg

Releasedatum : 7 april 2023 Fantastic Yes

Website : https://danmontgomery.bandcamp.com/album/cast-iron-songs-and-torch-ballads

Jimmy Diamond : You Radiate

 

You Radiate is het debuutalbum van Jimmy Diamond, bestaande uit het powertrio Jim Zwinselman, Ruud Gielen en Floris Poessé. Het drietal vermengt Americana en roots rock uit de jaren zeventig op meeslepende wijze met hedendaagse indie-rock. Ze creëren vooral een epische sound met behulp van rauw gitaarspel en de pedal steel.

Het ontstaan van Jimmy Diamond hebben we te danken aan de tourmanager van Strand of Oaks. Via hem werd het trio de vaste Europese tour band van Strand Of Oaks. In spil Timothy Showalter vonden ze meteen een spirituele gelijke, een mentor en hun grootste fan. Het was ook Showalter die onbewust de naam van de groep bedacht. Tijdens een tourstop aan de baai van Montenegro kende hij Zwinselman "een Montenegro-naam" toe. "Jimmy Diamond" had een mooie klank ... genoeg om te blijven hangen.

Voor You Radiate deed men een beroep op producer Kevin Ratterman (My Morning Jacket, Madrugada, Emma Ruth Rundle). Hiermee kwam een droom uit, aangezien Ratterman veel van de favoriete platen van Jimmy Diamond produceerde, zoals Jim James's Uniform Distortion en Madrugada's Chimes of Midnight. Ratterman speelde tijdens de sessie mee als de facto vierde bandlid, de melodische ruimte vullend met synth- en pianoklanken.

Jimmy Diamond liet van het dagelijkse doen en laten in de studio door de sfeer van de opnames heen sijpelen. Zo werd Queen's onderschatte zwanenzang Made In Heaven vaak gedraaid door Ratterman. Hoewel de band er niet bewust door werd beïnvloed, putte Jimmy Diamond op soortgelijke wijze kracht om glunderend het leven te koesteren zodra het zich aandient. Fans van Jim James, Ray LaMontagne en Richard Swift zullen de eigenzinnige sound van Jimmy Diamond zeker waarderen.

Theo Volk

Releasedatum : 10 maart 2023 Excelsior Recordings

Website : https://www.jimmydiamondofficial.com/

Jimmy Diamond live :

10-03 AMSTERDAM : Paradiso, bovenzaal

11-03 DEVENTER : Walhalla releaseshow

12-03 UTRECHT : De Helling

17-03 ROTTERDAM : V11

23-03 ANTWERPEN : Trix

30-03 ARNHEM : Luxor Live

14-04 HENGELO : Metropool

30-04 DEN BOSCH : Willem II Poppodium

13-05 EINDHOVEN : Bridge Guitar Festival

Matt Andersen : The Big Bottle of Joy

 

Al zo’n twintig jaar brengt de sympathieke Canadese zanger Matt Andersen al albums uit, waarvan de eerste drie in eigen beheer. Zoals ik al enkele jaren terug in mijn recensie over Halfway Home by Morning vaststelde dat volharding loont, iets wat zeker opgaat voor Andersen. Nog niet zo lang geleden trad Andersen op voor enkele tientallen bezoekers en sliep hij weleens bij Johan Derksen op de bank, gelukkig was dat eind vorig jaar anders toen hij onder andere voor een vol Lantaren Venster stond.

Zijn laatste album House to House was een bijzonder sober akoestisch album. Het werd in alle rust, praktisch geheel alleen, opgenomen in zijn thuisstudio op het afgelegen schiereiland Nova Scotia. Op het sobere repertoire kwam zijn machtige soulvolle stem volledig tot zijn recht. Het soulvolle aspect werd af en toe versterkt door de achtergrond vocalen van Reeny, Micah en Haley Smith, Ryan Hupman en Terra Spencer.

Zijn tiende album The Big Bottle of Joy laat een veel uitbundiger geluid horen. De vrolijkheid en uitbundigheid straalt ook af van de binnenhoes, waarop Andersen afgebeeld staat met zijn uitstekende begeleiders, waaronder de zusjes Smith en de geweldige toetsenist Chris Kirby. Zangeres Terra Spencer ontbreekt deze keer, maar schreef wel Aurora en samen met Andersen Miss Missing You. De overige songs schreef Andersen zoals gebruikelijk met anderen samen. Het vaak zeer soulvolle repertoire lijkt me live in de studio te zijn opgenomen. Het spelplezier druipt er vanaf. Hopelijk komt Andersen snel naar Nederland voor liveoptredens en neemt hij zijn achtkoppige band mee. The Big Bottle of Joy werd trouwens gemixt door Steve Dawson, van wie ik gisteren zijn uitstekende album Eyes Closed, Dreaming besprak.     

Releasedatum : 10 maart 2023 Sonic Records

Website : https://www.stubbyfingers.ca/

Steve Dawson : Eyes Closed, Dreaming

 

Eyes Closed, Dreaming, het nieuwste album van Steve Dawson is zonder voorbehoud een hoogtepunt in de carrière van de in Nashville gevestigde Canadese muzikant. Met zijn prachtige melodieën, geïnspireerde instrumentatie en soulvolle vocale uitvoeringen, stijgt Dawsons nieuwste muziek moeiteloos over de zeer hoge lat die hij zichzelf de afgelopen drie decennia heeft opgelegd. En als je bedenkt dat Eyes Closed, Dreaming de derde plaat is - na Gone, Long Gone en Phantom Threshold - die binnen een jaar onder zijn naam wordt uitgebracht, mag dat een prestatie van groot formaat worden genoemd. Zeker als je bedenkt dat alles tijdens de Coronapandemie werd vastgelegd.

Uiteraard maakt Dawson vooral gebruik van uiteenlopende gitaren, maar daarnaast ook van een marxofoon, mellotrons en een ukelele. Vier tracks schreef hij samen met Matt Patershuk. Waikiki Stonewall Rag schreef hij alleen. De overigen zijn covers en traditionals. Hieronder bevinden zich de  Ian Tyson klassieker Long Time to Get Old en het Johnny Cash pareltje Guess Things Happen That Way (geschreven door Jack Clement). En een vertolking van Bobby Charles’ bekendste liedje Small Town Talk, wat Charles samen schreef met Rick Danko van The Band. Het debuutalbum waarvan het afkomstig is, zou overigens wel wat meer bekendheid mogen genieten. Dawson werd geruggensteund door bekende namen als Alison Russell, Tim O’Brien, Jeremy Holmes en zijn dochter Casey.     

Theo Volk

Releasedatum : 24 maart 2023 Black Hen Music

Website : http://www.stevedawson.ca/

Isolde Lasoen : Oh Dear

 

Al meer dan twintig jaar is Isolde Lasoen vooral bekend als drumster bij Daan. Daarnaast werkte ze  freelance voor de meest uiteenlopende artiesten. De voorliefde voor slagwerk begon al heel vroeg bij haar, net als de rest van het gezin werd ze lid van de plaatselijke fanfare. Na de middelbare school studeerde ze jazz aan het Koninklijk Conservatorium van Gent.

De afgelopen jaren liet ze van zich spreken als Isolde et Les Bens met onder andere de Ramses Shaffy klassieker We Zullen Doorgaan in Coronatijd. Een jaar later gevolgd door een cover van The Four Horsemen van Aphrodite’s Child wat een flinke radiohit werd in Vlaanderen. Dat succes gaf haar de goesting om aan een nieuwe (zelf zegt ze ‘excentrieke’) soloplaat te werken, zonder zich te wringen in het keurslijf van muzikale mainstream.

Al haar invloeden, alles waar ze van houdt, zou ze laten doorsijpelen: haar opleiding als jazzdrummer en uiteenlopende genres van vintage soundtracks over psychedelica tot progressieve rock en Franse muziek uit de jaren 70. Less is doorgaans more voor Isolde, maar in haar muziek mag het bombastisch zijn, met rijke arrangementen, een uitgebreid instrumentarium en meeslepende harmonieën. Bij de DAAN-albums Simple en Le Franc Belge viel ze op als allround muzikant: op deze platen verzorgde ze de zang, drums, vibrafoon, trompet, bassynthesizer en percussie. Deze instrumenten combineert ze ook tijdens liveoptredens.

Ook op Oh Dear spelen die instrumenten een belangrijke rol. Voorafgaande aan de release werd het meeslepende en symfonische Douce Mélancolie, een duet met de Franse cultartiest Bertrand Burgalat, reeds een hit. Een lied waarin haar voorliefde voor het chanson in het algemeen en Serge Gainbourg in het bijzonder naar voren komt. Verder hoor je invloeden van filmcomponisten als Mancini en Morricone, fascinerende neo psychedelica (titeltrack Oh Dear), smooth jazz, frisse indie pop en elektro à la Goldfrapp of Air. Regelmatig ondersteund door meeslepende strijkers en intrigerende ritmes.

Ook collega Daniël Stuyen ontbreekt niet, met hem zing ze een duet in Batterie. Isolde schreef, componeerde en styleerde Oh Dear helemaal zelf. Voor alle songs is ze - nog meer dan anders - vertrokken vanuit de drums, vibrafoon en haar eigen stem als instrument, die haar signature sound is geworden en gelaagde melodieuze lijnen vormt die vaak de hooks van de songs definiëren. Oh Dear is op tijden nostalgisch dan weer meeslepend of intrigerend. Aan het eind van het jaar zou het album weleens heel hoog kunnen gaan eindigen in mijn jaarlijst.   

Theo Volk

Releasedatum : 8 maart 2023 Mayway Records

Website : https://isoldelasoen.com/

 

Isolde Lasoen live :

09-03 ARDOOIE : De Schaduw Try-out

16-03 GRIMBERGEN : Eldorado Try-out

17-03 HEIST-OP-DEN-BERG : Hnita Hoeve Try-out (Uitverkocht)

18-03 GENT : Vooruit

31-03 LEUVEN : Depot

06-04 KORTRIJK : Wilde Westen

06-05 INGELMUNSTER : Labadoux 2023

25-05 BERGEN OP ZOOM : Poppodium Gebouw-T

15-06 WEERT : Bosuil

J.D. Graham : Palace West Live

 

Er zijn momenten dat ik uitgekeken raak op Americana. Ik hoor artiesten die blijven hangen in hun bekende stramien. Herhalen zichzelf. Anderzijds, laat ik daarbij meteen optekenen; sommige artiesten kunnen daarbij geen potje breken. Belangrijk is dat de artiest zoveel mogelijk bij zichzelf blijft en niet vervalt of een kunstje gaat opvoeren. Iedereen heeft gewoon zo zijn eigen voorkeur waar het muziek betreft. Daarbinnen, laat ik het toegeven, zit ik gewoon een beetje gevangen. J.D. (Jerry) Graham, bleek, behoort tot de buitencategorie. Hij pakt slechts een gitaar op en zingt ter zake doende nummers. Muziek met teksten waarin hij zich gesteund weet door de Heer. Hij heeft zijn lesje geleerd in de gevangenis. De nummers die je terugvindt op Palace West Live schreef hij “being locked up”. Volgens de klassieke denkwijze kreeg J.D. Graham tijd om over zijn zonden na te denken. Met die achtergrond ontstonden een paar nummers die je aandacht vasthouden. Muziek waarin hij fantaseerde over ontsnappen. Wellicht nog eerder van gemaakte fouten, dan van een bestaan achter tralies. Een geïnspireerde plaat werd het resultaat. In 2015 was hij onder invloed van drank en pillen, en veroorzaakte daarbij een verkeersongeluk waarbij iemand het leven liet. Geen levensles die je op je conto wenst te schrijven.

Hij kwam op 02-02-2022 op vrije voeten. Hij gelooft dat hij een tweede kans heeft gekregen, en is tot het bot geïnspireerd om niet opnieuw zijn mogelijkheden te verkloten. Daarvoor hadden drank en drugs hem in de greep. Hij is dankbaar voor zijn periode in gevangenis en de ervaring die hij daar opdeed. Deze plaat werd live opgenomen in het historische Orpheum Theater te Phoenix, Arizona. Verscheen eind vorig jaar. Ik heb het vermoeden dat nog een combi (CD/DVD) uitvoering gaat volgen, want er zijn bovendien video opnames gemaakt. Begin december werden tevens de opnames beëindigd van een komende studio-album getiteld; A Round of Rust. Het wordt een album waar ik gretig naar uitkijk. Staat gepland voor april 2023. Het kwam tot stand met behulp van Neilson Hubbard en Ryan Culwell. Jammer dat we eerst Rock Bottom moeten gaan om een vernieuwd perspectief te krijgen. Blinded by the Glory of His Throne doet qua tekst wellicht enigszins klef aan, maar zo sober als vertolkt door Jerry Graham geloof ik dat hij oprecht en eerlijk is. Jerry zingt en speelt gitaar. John Richard en Jesse Weston vullen de stilte verder met pedal steel en toetsen, zodat Palace West Live een mooie basale plaat is geworden.

Rein van den Berg

Releasedatum : 2 december 2022 Independent

Website : https://thejdgraham.com/home

Iris DeMent : Workin’ on a World

 

Acht jaar wachten op een nieuw album van Iris DeMent is niet ongebruikelijk, het gebeurde al twee keer eerder. De stilte werd de afgelopen jaren eigenlijk alleen verbroken door haar medewerking aan het fantastische Come Hell or High Water van Malcolm Holcombe, waarop ze een aantal beklijvende duetten met hem zong.

John Prine wist het al, Iris DeMent is een van Amerika’s beste liedjesschrijvers, wat andermaal wordt bewezen op Workin’ on a World. Haar nieuwste album, begon met de zorg die DeMent wakker schudde na de verkiezingen van 2016: hoe kunnen we dit overleven? "Elke dag werd er een nieuw trauma toegevoegd aan de oude die zich bleven herhalen, en net als iedereen probeerde ik het gewoon te verdragen", herinnert ze zich.

Ze keerde terug naar een waarheid die ze al sinds haar kindertijd kende: muziek is medicijn. “Mijn moeder had altijd een manier om het nummer te vinden dat geschikt zou blijken te zijn voor elke situatie waarmee we werden geconfronteerd. Mijn hele leven hebben liedjes me een handje geholpen. Liedjes schrijven, liedjes zingen, ze op platen zetten, is voor mij een manier geweest om die hand naar anderen uit te steken.”.

Een goed voorbeeld van een ijzersterke song is het geëngageerde acht minuten durende Goin' Down to Sing in Texas, waarin ze van haar hart geen moordkuil maakt :

“I’m goin’ down to sing in Texas

Where anybody can carry a gun

But we will all be so much safer there

The biggest lie under the sun

Go ahead and shoot me

If it floats your little boat

I’ll live by my conscience

Even if that’s all she wrote

I’m goin’ down to sing in Texas

Where anybody can carry a gun

 

It’s been way too long comin’

But I wanna thank The Chicks

They found out what it’s like to be a women

And defy the Establishment

Merle Haggard, Willie Nelson

Any guy in a cowboy hat

Would’ve walked away unscathed

Takin’ a stand like that

It’s been too long coming

But I wanna thank The Chicks”

The Chicks zijn The Dixie Chicks die ooit weigerde voor aanvang van een concert het Amerikaanse volkslied te laten spelen en toen een deel van de natie over zich heen kreeg. Bij The Cherry Orchard kreeg ik associaties met de McGarrigle Sisters. De meeste songs schreef Iris alleen. The Sacred Now en I Won’t Ask You Why met Pieta Brown en I Won’t Ask You Why met Greg Brown. Walkin’ Daddy en Waycross, Georgia zijn geschreven door Greg Brown. Zoals altijd is de gospel nooit ver weg in haar rootsmuziek. Vier jaar Trump heeft het beste in Iris naar boven gehaald, prachtplaat!

Theo Volk

Releasedatum : 24 februari 2023 FlariElla

Website : https://www.irisdement.com/

Pitou : Big Tear

 

De eigenzinnige Amsterdamse singer-songwriter Pitou Nicolaes behoort tot de grootste muzikale talenten van ons land. Ook iemand niet die over een nacht ijs gaat. Na de twee wonderschone EP’s Pitou en I Fall Asleep So Fast was het vijf jaar wachten op haar debuut Big Tear.

De interesse in muziek begon al vroege leeftijd bij Pitou met een voorliefde voor klassieke muziek. Haar ouders vonden haar regelmatig bij de radio op zoek naar klassieke zenders. Van haar tiende tot haar vijftiende zong ze in het Nationaal Kinderkoor, waarmee ze onder andere zong bij de doop van prinses van Amalia. Pas na de middelbare school pakte ze de muziek weer op en deed ze auditie voor het Conservatorium van Amsterdam, de popopleiding. Solo ging ze vooral de popkant op met het Kobra Ensemble de klassieke en in beide zijn de scheidslijnen dun getrokken en lopen genres in elkaar over. Emotie gaat bij Pitou altijd boven techniek.

Big Tear is een verzameling songs met onverwachte harmonieën en songstructuren, vocale gelaagdheid, loops, weemoedige melodieën daarbij gebruikmakend op een stijlvolle en slimme manier van klassieke instrumenten. Bij het componeren ging ze dit keer niet uit van de gitaar, maar verkende ze andere sonische werelden. Ze omarmde de creatieve mogelijkheden van verschillende instrumenten - piano, harp, synthesizers - en gebruikte ze computerprogramma's om haar muziek op te bouwen en te verfijnen; sommige nummers zijn volledig op piano of met software geschreven.

Pitou legde deze ideeën vervolgens voor aan drummer Mischa Porte en percussionist Frank Wienk van Binkbeats, het trio dat de ritmische ruggengraat van de nummers neerlegde. Zelf geproduceerd, schakelde Pitou ook een verscheidenheid aan muzikanten in om verschillende delen toe te voegen, waardoor de nummers werden verrijkt op een manier die Pitou van tevoren niet had kunnen voorspellen. Ook bandleden Marc Alberto (saxofoon), Lieke Heusinkveld (toetsen) en Jasja Offermans (bas) voegden zoveel toe. Na een reeks concerten te hebben gedaan met barokensemble Baroque Orchestration X, wilde Pitou hen ook erbij betrekken.

Producer PJ Maertens - die co-produceerde - hielp mee met het opnemen van de barokinstrumenten en de strijkers, gespeeld door het SunSunSun String Orchestra (oa Eriksson &Delcroix), terwijl de vocale harmonieën werden opgenomen in haar huis in Antwerpen, waardoor de plaat een intiem gevoel kreeg. Big Tear is een bijzonder intrigerend album met internationale allure geworden, waarbij Animal mij het dikste kippenvel bezorgt.

Theo Volk

Releasedatum : 24 maart 2023

Website : https://www.pitoumusic.com/

 

Big Tear Tour:

09-03 LUIK : Reflektor

10-03 KORTRIJK : Wilde Westen

11-03 BRUSSEL : AB

12-03 SCHEEMDA : Grasnapolsky

25-03 MAASTRICHT : Muziekgieterij

28-03 AMSTERDAM : Paradiso

29-03 ANTWERPEN : De Roma

30-03 GENT : Handelsbeurs

13-04 ROTTERDAM : Motel Mozaique

14-04 AMSTERDAM :  Bitterzoet

28-04 BRUSSEL : Les Nuits Botanique

29-04 NIJMEGEN : Merleyn

05-05 ANTWERPEN : Trix

09 t/m 11-06 HILVARENBEEK : Best Kept Secret

Rosemary & Garlic : A Room of One’s Own

 

De reeds vrijgegeven songs Midlands en Summer maakten me al erg enthousiast. Dat enthousiasme wordt niet geschaad op het tweede album A Room of One’s Own van het duo Rosemary & Garlic. Vijf jaar terug was hun eponieme debuutalbum Rosemary & Garlic al een aangename verrassing. Mijn bevindingen toen :  “De hemelse, heldere stem van Anne van den Hoogen wordt vaak door fraaie piano- of elektronicabijdragen van Dolf Smolenaers begeleid. Soms hoor je wat invloeden terug, zoals de subtiele verandering van akkoorden (Nick Drake), vervreemdende ritmes (Patrick Watson) en soms de invloed van Sufjan Stevens. Rosemary & Garlic is sprankelend, lichtvoetig, maar heeft daarnaast diepgang en zal daarom een zeer grote groep muziekliefhebbers gaan aanspreken.”.

Nog steeds wordt haar intieme, dromerige indiefolk beïnvloed door artiesten als Patrick Watson, Bon Iver en Sufjan Stevens. De titel is een verwijzing naar een essay van Virginia Woolf uit 1929 waarin die uitlegde dat een vrouw geld en een eigen kamer moet hebben als ze fictie wil schrijven: twee dingen die nog steeds meer een voorrecht dan een gegeven zijn. Bijna een eeuw later vond Anne van den Hoogen van Rosemary & Garlic een nieuwe start voor zichzelf op het Nederlandse platteland, en voor het eerst had ook zij een ruimte van rust en stilte: een eigen ruimte om in te werken.

Anne over het ontstaansproces : “Het was hoog zomer toen we alle vocale nummers van het nieuwe Rosemary & Garlic-album opnamen. Mijn buik was dik omdat ik zwanger was van mijn eerste zoon. Ik herinner me dat ik me kalm en zelfverzekerd voelde; Gewoon werken aan liedjes, in de tuin en het voorbereiden op de bevalling ons kind.”. Dat zelfverzekerde gevoel heeft geleid tot een prachtplaat. De liedjes die ze samen met Dolf Smolenaers (tevens producer) schreef zijn zonder uitzondering prachtig en subtiel gearrangeerd, vooral het vaak sprankelende pianospel is een lust voor het oor, net als natuurlijk de heldere zang van Anne. Het populaire duo is duidelijk gegroeid op absolute aanrader A Room of One’s Own.   

Theo Volk

Releasedatum : 17 maart 2023 Nettwerk/V2

Website : https://www.rosemaryandgarlic.com