Jack Francis : Jack Francis

 

Vanaf zijn vijftiende speelde de uit Southampton afkomstige Jack Francis in allerhande bands. Zijn muzikale genen erfde hij van zijn Ierse ouders, net als zijn voorliefde voor Guinness. Muzikaal succes bleef echter in eerste instantie uit en Francis zocht zijn toevlucht in een saaie kantoorbaan. Zijn interesse in muziek werd opnieuw aangewakkerd na een bezoek aan New York en een langer verblijf in de Nashville muziekindustrie.

Bij terugkomst pakte hij de gitaar weer op en begon opnieuw liedjes te schrijven. Tevens begon hij weer op te treden in Ierland en Engeland in kelders, achterkamers, clubs en bars, en verbeterde zijn vaardigheden als zanger en artiest. Hij had het geluk dat hij toen Jade Bird leerde kennen.  Via haar maakte Francis kennis met Rafael Pesce, eigenaar van de Spiritual Bar in Camden, wat wordt gezien als de thuisbasis van een groep invloedrijke Britse artiesten uit de Americana-traditie. Rafael gaf Jack een optreden en hij werd al snel een vaste attractie in de Spiritual.

Sindsdien ging alles in een stroomversnelling. Zijn eerste single A Little Love verscheen in oktober 2020 en werd meteen door de Engelse radio opgepikt. De volgende drie singles Helena, Wild Eyes  en Silver Lining vergrootten zijn naamsbekendheid. Zijn debuutalbum Jack Francis is opgenomen met Spiritual Bar-kameraden Ferris & Sylvester. Van dit duo verschijnt trouwens op 11 maart hun debuutalbum Superhuman.

Het persbericht beschrijft zijn muziek treffend als : “Francis combineert de stijl van Levon Helm met The Band met Noel Gallagher's onstuitbare gevoel voor popmelodie.”. Daarnaast heb ik bij Silver Lining associaties met Van Morrison op zijn meest opgewekt. Mijn favoriete track is de aanstekelijke afsluiter Cold Hearted Little Man.

Het zou me niet verbazen als zijn debuutalbum Jack Francis ook snel door de Nederlandse radio zal worden opgepikt. In Nederland zal het album hier te bestellen zijn bij het onafhankelijke Rotterdamse label Gentlemen Recordings.

Theo Volk

Releasedatum : 4 februari 2022 Good Deeds Music/Gentlemen Recordings

Website : https://www.facebook.com/Jfrancissongs

Mandy Marylane : Blues Shack

 

Begin 2020 werd ik compleet van mijn sokken geblazen door de power house stem van Mandy Marylane (echte naam Ammanda Marie Pardiñas). Deze singer-songwriter is intussen achter in de twintig en woonachtig in Miami, Florida. Ze heeft meer dan tien jaar ervaring in diverse genres, variërend van Americana, folk, soul tot aan blues.

Haar met eigen geschreven songs gevulde debuutep Mandy Marylane maakte veel indruk en niet alleen door haar stem. Mandy is een jonge vrouw met een oude ziel en met een voorliefde voor oude muziek. Opvallendste nummer en een wat vreemde eend in de bijt op dat debuut was Summer Lovin’ Blues. Een overtuigend bewijs dat haar imposante stem bijzonder geschikt is voor de blues.

Half januari dat jaar was ze in Amsterdam om zich te laten informeren op de open dag van het Amsterdams Conservatorium voor een vervolgopleiding klassieke gitaar. De bedoeling was hiermee in april te gaan beginnen, maar helaas gooide Corona roet in het eten. Sinds maart van afgelopen jaar studeert ze Music Business aan Florida International University.

De naam van haar nieuwe EP Blues Shack ontleende Mandy aan de naam van de studio waar de opnames plaatsvonden, The Shack North Studios. De keuzes van de songs werden geadviseerd door musicoloog Drew Weaver. Mandy zingt alleen, de ervaren producer Fernando Perdomo speelde op meesterlijke wijze alle instrumenten in.

Opener is een heerlijk lome versie van Devil ’s Got the Blues van Lonnie Johnson. Volledig op Mandy’s lijf geschreven is de country ballade High & Dry uit 1991 van de voor mij volledig onbekende Marty Brown. Overbekend is Blues on the Ceiling van Fred Neil. Onze Bintangs coverde dat nummer al op hun gelijknamige album in 1969. Op Mandy’s label verscheen een paar jaar geleden nog een  respectvol en smaakvol eerbetoon aan Fred Neil : Everybody's Talkin', vernoemd naar Neil’s grootste hit.

Een traantje wordt weggepinkt in het trieste Drunkard’s Blues, een nummer uit de jaren dertig van Bob Wills. Het handelt over de dood en de begrafenis van een geliefde en is hier omgetoverd tot een langzame blues. Afsluiter is Dragnet for Jesus, de bekendste song van gospelzangeres Wynona Carr.

Mandy voelt zich als een vis in het water in het opgenomen repertoire. Zeer benieuwd waarmee Mandy de volgende keer op de proppen gaat komen, een album gevuld met eigen werk, een klassiek album of toch weer eentje, die door de blues doordrenkt is. Blues Shack werd slechts in een gelimiteerde en gesigneerde oplage van vijfhonderd stuks uitgebracht.  

Theo Volk

Releasedatum : 29 oktober 2021 Y & T Music

Website : https://www.mandy.com/us/music-professional/mandymarylane

Los Bitchos : Let The Festivities Begin!

 

Het nieuwe dameskwartet Los Bitchos is afkomstig uit Londen, maar de dames hebben totaal verschillende achtergronden. Gitariste Serra Petale komt uit West-Australië, keytar speelster Agustina Ruiz uit Uruguay, bassiste Josefine Jonsson uit Zweden en drumster Nic Crawshaw uit Zuid-Londen. Ze leerden elkaar kennen via huisfeestjes die de hele nacht door gaan. De verschillende muzikale voorkeuren van de dames zorgden voor genoeg inspiratie en ideeën voor hun debuutalbum Let The Festivities Begin!. Een van de grootste inspiratiebronnen vormt de platencollectie van Agustina, die grotendeels uit Latijns-Amerikaanse muziek bestaat, waaronder Peruviaanse chica en  Argentijnse cumbia. Daarnaast zijn de songs regelmatig doorspekt met surfgitaren en hoor je Turkse psychedelica doorklinken. Deze unieke mix levert een redelijk eigen geluid en vaak swingende instrumentale muziek op, waarbij je moeilijk kunt stilzitten. Het album werd uitstekend geproduceerd door Franz Ferdinand-zanger Alex Kapranos. “Het gaat om samen zijn en een hele leuke tijd hebben", zegt Los Bitchos. Ik had en heb nog steeds een leuke tijd bij het beluisteren van dit debuutalbum Let The Festivities Begin!.   

Theo Volk

Releasedatum : 4 februari 2022 City Slang/De Konkurrent

Website : https://losbitchos.com

Los Bitchos live :

07-04 NIJMEGEN : Merleyn

08-04 AMSTERDAM : Paradiso kl.z.

03-05 BRUSSEL : Botanique - Grand salon

Ht Roberts : Under the Weather

 

De hoes van Herman’s nieuwe album Under the Weather lijkt als twee druppels water op de prachtige voorganger The Open Hum of Things. Niet zonder reden. Het nieuwe album kwam op zeer gelijkaardige manier tot stand: geschreven in de winter en de lente, opgenomen in de zomer, in het inspirerende kasteel van Laclaireau. Op diezelfde locatie werkte Herman ook al mee aan het fraaie album It Takes a Believer van Sara Desmedt en Nils de Caster.

Ook deze keer ontbrak het niet aan inspiratie. Herman nam Under the Weather met dezelfde collega’s op als de voorganger. Sara Desmedt op piano en zang, Pascale Michiels op percussie en zang en Nils De Caster op mandoline, dobro, lapsteel en viool. Muzikanten die met elkaar kunnen lezen en schrijven, ze werken op diverse manieren met elkaar samen. Michiels en De Caster spelen bijvoorbeeld samen in de Roots Rielemans Family. Michiels werkte onlangs nog met Herman samen aan het fraaie album Here and Beyond van LenA, wat Herman trouwens ook produceerde.

Zoals gebruikelijk zingt Herman met zijn doorleefde stem zijn interessante, gevoelige, met levenswijsheid doorspekte verhalen. De titel werd ontleend aan sleutelsong Little Wisdom, een niet al te vrolijke kijk op de mensheid. De slotregel is veelzeggend : “I was brought up with religion, but I don’t know what to believe”. Ontroerend vind ik These Hands ; “These hands held a new born baby, these hands have closed my fathers eyes”. Ook toont hij zich een belezen man in Before the Rain, waar hij Hemingway citeert : “Old man don’t grow wise, they grow careful”. Hoe goed Herman’s begeleiders zijn valt vooral op in de instrumentale composities Travellers Joy/Old Man’s Beard.

Ook deze keer weer uit de losse pols geschreven aantekeningen van Herman bij de liedjes :

Baikonur

Het verhaal van het schrijven van het verhaal: 's ochtends, aan de keukentafel en het hele huis houdt de adem in. Gedachten zwerven naar overal, van vertrekken op ontdekking tot eindigen in een ziekenhuisbed. En de song blijft net buiten bereik...

Mirror, Mirror

Helemaal eerlijk in een spiegel kijken, voelt niet altijd even geruststellend. Daar kan de stiefmoeder van Sneeuwwitje van meespreken. Maar er blijven van wegkijken, kan ook niet.

Eight More Hours

Dromen en onderweg zijn: het ene leidt vaak tot het andere. We weten vaak niet waar het naar toe gaat. Maar we blijven het wel doen. Wat moeten we anders?

Little Wisdom

Er is door de eeuwen heen ontzettend veel ontdekt en gevonden en geleerd. Maar dat zou je niet altijd zeggen. En daar word je dus niet vrolijk van.

In From the Cold

Ook al lijkt het soms van niet: er overkomt ons heel veel goeds. Gelukkig.

These Hands

Mijn vader was tekenaar en hij heeft me vaak gezegd: het moeilijkste om te tekenen, is handen. Omdat ze zoveel zeggen?

Warmer Hemispheres

Waren de zomers van onze jeugd warmer dan die van nu (alle opwarming van de aarde ten spijt)? En smaakte de liefde toen ook zoeter? Het zal wel niet. Maar het voelt wel zo.

Traveller's Joy/Old Man's Beard

Het moeilijkste aan instrumentale nummers is een titel vinden. Traveller's Joy en Old Man's Beard zijn de engelse namen voor 'bosrank'... maar het zou dus wel eens meer kunnen zijn.

Before the Rain

Als we onderweg zijn, hopen we allemaal van voor de regen thuis te zijn. En hoe ouder we worden, hoe belangrijker dat wordt. Maar we worden zelden wijzer...

Compass Needle

Een kompas wijst altijd naar het noorden. Dat is een zekerheid. En in de stilte vind je de richting.

Under the Weather bevalt me nog beter dan de voorganger. Het album is reeds bij Herman te koop, het vinyl wordt in maart verwacht, maar is volgens mij al te bestellen.  

Theo Volk

Releasedatum :  cd januari 2022 vinyl maart 2022 Eigen Beheer

Website : https://www.facebook.com/profile.php?id=100002279979634

Margot Merah : Take Heart

 

Door Corona kwam het vele toeren met het succesvolle folkduo The Lasses tot stilstand. Vervolgens doodde Margot de tijd met een online solo concert en zong daarbij voornamelijk eigen nummers. De reacties waren enthousiast en ontstond een niet eerder gekoesterde wens om een solo album te maken. Eigenlijk wel opvallend, Margot bracht in de afgelopen twee decennia al acht albums uit in samenwerking met anderen.

Binnen enkele minuten had ze een longlist met meer dan twintig nummers die in aanmerking kwamen om opgenomen te worden. Ze vroeg haar goede Schotse vriend Alan McLachlan om samen te werken. Deze multi-instrumentalist en producer maakte furore met The Scene, Sjakoo en B-movie Orchestra. Gewapend met uiteindelijk een lijst van dertien songs trok het tweetal naar Studio Snackbar Diemen van Hector Wijnbergen. In slechts enkele dagen tijd werden hier de basistracks opgenomen.

Helaas sloeg in oktober 2020 het noodlot toe voor Margot. Bij haar werd een zeldzame vorm van kanker gediagnosticeerd. Het gevolg was een noodzakelijke, succesvol verlopen operatie. Terwijl Margot volop aan het herstellen was, werkte Alan in zijn thuisstudio vele dagen en soms ook nachten aan de basistracks. Hij probeerde vele sounds, solo’s  en fills uit. De meeste instrumenten werden door hem ingespeeld. Waaronder gitaar, banjo, accordeon, mandoline, piano, dobro en slide gitaar. Toen Margot’s energieniveau na acht maanden weer op peil was, werden de songs verder afgewerkt.

Haar debuutalbum Take Heart is op originele wijze verpakt, in een soort cadeauverpakking met daarop hartjes afgebeeld. Op de binnenzijde zijn de teksten, credits en een uitvoerig verslag van het ontstaan te lezen. De titel van haar album is ontleend aan het Amerikaanse naslagwerk Merriam-Webster. Volgens dit naslagwerk is de betekenis van take heart : “To gain courage or confidence, to begin to feel better and more hopeful”. Zeer toepasselijk op Margot de afgelopen periode, ze had wat mij betreft geen betere titel kunnen bedenken.

Het is een prachtig album geworden, waar Margot en Alan hun volledige hart en ziel in gestopt hebben. Het was me trouwens al langer bekend dat Margot prachtige nummers kon schrijven. Het schitterende Hunter Moon was in 2019 al terug te vinden op Undone van The Lasses. Een maand daarvoor had mijn blog trouwens al het genoegen gehad van de singleprimeur van Hunter Moon.

Uiteindelijk belandden er een negental eigen nummers op Take Heart. Veelal folk getint, soms met de nodige Americana invloeden en Know Me doet zelfs wat jazzy aan. Bij het schrijven van teksten heeft ze vaak vrienden in gedachten en soms zichzelf. Vaak bestaan ze uit een combinatie van gevoelens en observaties. Ook bevatten ze ruimte voor meerdere interpretaties, zodat veel luisteraars er zich in kunnen herkennen. Victory Girl is een bijzonder fraaie, nooit eerder uitgebrachte song van haar vriend Timothy Hull,met wie ze ook het duo Rona vormt. Aan de andere cover If I Go schreef de bekende singer-songwriter Gregory Alan Isakov mee.

Naast de muzikale bijdrages van Alan zijn verder Gerco Aerts op contrabas en Eilidh Martin op cello te horen. Op Hunter Moon wordt de contrabas bespeeld door Allen Hunter van Eels. Verder kreeg Margot nuttige, muzikale adviezen van multi-instrumentalist Janos Koolen. Persoonlijke favoriet is het melancholische Bowley’s Dance, wat mij het meeste kippenvel bezorgt. Op 13 februari wordt het album m.m.v. Alan McLachlan en Gerco Aerts tijdens twee voorstellingen voorgesteld in De Roode Bioscoop.

Al meer dan twintig jaar bewijst Margot tot de beste zangeressen van Nederland te behoren en blijkt nu ook een excellente songschrijver te zijn.

Theo Volk

Releasedatum : 13 februari 2022 Eigen beheer

Website : https://margotmerah.bandcamp.com/releases

Margot Merah live :

13-02 AMSTERDAM : De Roode Bioscoop  Releasehows 16: 00 en 20.00 uur

Erin Rae : Lighten Up

 

Helaas bezorgden haar eerste twee albums Soon Enough en Putting on Airs Erin Rae McKaskle niet de doorbraak, die ik verwachtte. Erin Rae’s prachtige, melancholische stem wist mij van meet af aan te bekoren. Die eerste twee albums bevatten een mix van traditionele folk, indie-folk en af en toe indie-rock.

Haar nieuwe album Lighten Up is een stuk ambitieuzer van opzet en gaat ze hier een samenwerking aan met de bekende producer Jonathan Wilson. Iemand die erg beïnvloed is door late jaren zestig West Coast psychedelica en door de Laurel Canyon singer-songwriter scene van de jaren zeventig. Bovendien is Wilson niet vies van vaak rijkelijk georkestreerde muziek. Al die ingrediënten zijn hier zeker terug te horen in de amalgaam van pop, kosmische country en indie rock.

Af en toe is haar muziek nu zelfs aanstekelijk te noemen, zoals het heerlijk voort meanderende Can’t See Stars, een duet met Kevin Morby. Ook erg aanstekelijk is Modern Woman, niet voor niets gekozen als eerste single. Soms ook zwelgt ze in nostalgie en melancholie, Cosmic Sigh is voorzien van een strijkersarrangement uit de jaren vijftig. Maar in True Love’s Face klinkt ze buitengewoon opgewekt. Opvallend, want van huis uit is Erin Rae bepaald geen lachebekje.  

Op Lighten Up wordt ze omringd door uitstekende muzikanten als Drew Erickson op toetsen, Jake Blanton (bas), Meg Duffy (Hand Habits) en Ny Oh. Lighten Up is iets gevarieerder dan de voorgangers en zal waarschijnlijk  meer luisteraars aanspreken.    

Theo Volk

Releasedatum : 4 februari 2022 Good Memory

Website : https://www.erinraemusic.com

Sofie Livebrant : Weep The Time Away : Emily Brontë

 

Na bijna twee eeuwen hebben Emily Brontë’s gedichten en haar wereldberoemde boek “Wuthering Heights” nog niets aan aantrekkingskracht ingeboet. Uiteraard was haar werk, mede door haar dramatische levensloop, verplichte kost voor mij op de middelbare school. Voor een enorme boost van Brontë’s populariteit zorgde een piepjonge Kate Bush met haar gigantische hit Wuthering Heights (met een bijzondere choreografie).

Ook Sofie Livebrant is een groot liefhebber van poëzie. In 2012 bracht ze al Emily and I uit, een album met op muziek gezette gedichten van Emily Dickinson. Overigens zette ook al onder andere werk van Sylvia Plath en Charles Baudelair op muziek. In Corona-isolatie herlas Livebrant in alle rust de gedichten van Brontë.

Weep The Time Away : Emily Brontë bevat acht op muziek gezette gedichten van Brontë. De muziek voor zes songs schreef ze alleen. Awaking Morning Laughs en The Night Is Darkening schreef ze samen met producer Johan Lindström. Hij is ook verantwoordelijk voor de wonderschone arrangementen. Daarnaast speelt gitaar, pedal steel, bas, synthesizer en piano en verzorgt hij de achtergrondzang op het album.

Het is een album geworden diep geworteld in de Britse en Amerikaanse folktraditie. In opener Mayflower hoor je in de voordracht heel erg sterk de invloed van de Canadese troubadour Leonard Cohen. De inbreng van producer Lindström is erg groot, hij weet precies wat de songs nodig hebben. Vooral zijn akoestische gitaarspel is fabuleus.

Het meeste kippenvel bezorgde me Awaking Morning Laughs, mede door haar stem, waarmee ze me keer op keer weet te raken. Favoriete track is echter There Was a Time, vanwege het uiterst swingende karakter.

Weep The Time Away : Emily Brontë verscheen 26 juli vorig jaar al digitaal, waarna op 3 december de fysieke Zweedse release volgde. Volgende week volgt heel terecht een Nederlandse release. Dit bloedmooie album zal ongetwijfeld ook een boost geven aan de populariteit van Emily Brontë.        

Theo Volk

Nederlandse releasedatum : 4 februari 2022 Rootsy/ Bertus V2

Website : http://sofielivebrant.com/

The Waltz : Looking-Glass Self

 

Gent is een bruisende stad, met vooral een grote aantrekkingskracht op studenten, die er na hun studie vaak blijven wonen. Ook op muzikaal gebied gebeurt er veel, naast bluesartiesten huisvest het ook veel jonge, talentvolle singer-songwriters als Meskerem Mees, Wanthanee, Jan Verstraten en Brent Beukelaer.

Daarnaast barst het er van de platenlabels, waaronder het eigenzinnige Unday Records. Gelukkig is nu ook het label Labelman heropgericht. Het streeft ernaar opnieuw het label in België te worden op het gebied van alternatieve muziek, zowel nationaal als internationaal.

De eerste act die op het muziekminnende publiek wordt losgelaten is de nieuwe vierkoppige post-punk/noise band The Waltz. Hun debuut heet Looking-Glass Self, een soort oerknal. De roots van het viertal liggen in Kortrijk, Roeselare en Gent. Ze deden al met succes mee aan muziekconcoursen, waaronder HUMO’s Rock Rally en De Nieuwe Lichting. Ze traden al veel op in België en op enkele Europese podia. In oktober betraden ze nog het podium van het Left of the Dial Festival in Rotterdam.

Hun muzikale mosterd verkregen ze tijdens hun studie aan de befaamde Hasseltse PXL. In alle rust werd tijdens de Coronapandemie de songs voor hun debuut gecomponeerd. Vervolgens doken ze samen met geluidstechnicus/producer Cis van Robaeys de DUNK-studio in.

De vaak onheilspellende, energieke en schurende muziek zit vol met catchy hooks. Maar de luisteraar wordt gelukkig niet het hele album omver geblazen. Dat ze ook uit een ingetogen vaatje kunnen tappen bewijzen de bijzonder fraaie songs Necessary Evil en Prying Eyes, maar ook het wat meer melodieuze Flowers.

The Waltz bestaat uit Kevin Anne (zang, gitaren), Benoit Lafaut (gitaren en synthesizers), Arne Vanhoutteghem (bas) en Sybe Versluys (drums). Looking-Glass Self is een overtuigend debuut en bewijst dat op dit moment niet alleen in Londen interessante alternatieve rockbands rondlopen.

Theo Volk

Releasedatum : 28 januari 2022 Labelman

Website : https://www.facebook.com/thewaltz8500

Elena Setién : Unfamiliar Minds

 

Regelmatig krijg ik van de webshop van De Konkurrent onbekende, maar o zo interessante muziek toegestuurd. Hiertoe kan zeker de Baskische singer-songwriter en multi-instrumentalist Elena Setién gerekend worden. Lange tijd was ze woonachtig in Kopenhagen, maar is intussen toch weer teruggekeerd naar haar geboortegrond.

Naast dat ze al eens samenwerkte met bekende, avontuurlijke artiesten als Steve Gunn en Mary Lattimore (Op Wreckage of the Hunt), werkt ze veelvuldig samen met Xabier Erkizia. Samen componeerden ze de muziek voor de tv-serie Altsasu, maar maakte ze ook samen haar Baskische album Mirande.  

Ook deze keer is hij de producer van Unfamiliar Minds, bovendien assisteerde hij Setién bij de arrangementen en was hij verantwoordelijk voor de sfeer verhogende elektronica. Maar was hij ook een inspiratiebron, net als de muziek van Gyan en Terry Riley.

Tijdens de lockdown had Setién problemen om de basistracks verder af te maken, gelukkig zorgde de poëzie van Emily Dickinson voor nieuwe inspiratie. Ze zette uiteindelijk Dickinson’s gedichten “I Dwell in Possibility” en “In This Short Life That Only Lasts an Hour” op muziek, de overige songs schreef ze volledig zelf. Setién’s zelfverzekerde voordracht gecombineerd met de gevarieerde, sfeerrijke muziek zorgen ervoor dat Unfamiliar Minds zeer snel onder de huid kruipt.    

Theo Volk

Releasedatum : 28 januari 2022 Thrill Jockey/De Konkurrent

Website : http://www.elenasetien.com

Maverick Sabre : Don't Forget to Look Up

 

Drie jaar terug verscheen Matthew Stafford’s derde album When I Wake Up. Het was mijn eerste prettige kennismaking met zijn muziek en bovendien het eerste album waarop Matthew volledige artistieke vrijheid kreeg.  Het gevolg was een bijzonder gevarieerd en avontuurlijk album. Naast de nodige hiphopinvloeden van bijvoorbeeld Guru, ook de nodige R&B en gospelinvloeden. En Into Nirvana associeerde ik meteen met de singer-songwriter Bahamas.

Matthew is gezegend met een van de fraaiste soulstemmen, die ik ken. Hij maakt regelmatig gebruik van zijn hemelse kopstem. Op Don't Forget to Look Up wordt de ingeslagen weg op meer dan voortreffelijke wijze voorgezet. Andermaal avontuurlijk en gevarieerd. Ook rapt hij weer, maar het belangrijkste ingrediënt is toch wel moderne R&B.

In zijn twaalf liedjes regeert de liefde. Naast songs over zijn vorige liefdesrelaties, ook liefdesliedjes met een interessantere invalshoek, zoals de sociale druk op verliefde koppels. Bovendien bezorgde Corona Matthew het besef, dat vaak de simpele dingen in het leven het belangrijkst zijn.

Ondanks dat Matthew uiterst succesvol is (tweemaal platina), gaat hij muzikaal zeker niet voor de automatische piloot. In de pijplijn zitten op korte termijn een rap- en een folkalbum. Don’t Forget to Look Up is een overtuigend bewijs dat commercieel succes en artistieke vooruitgang hand in hand kunnen gaan.     

Theo Volk

Releasedatum : 28 januari 2022 Famm

Website : https://www.mavericksabre.com