Wolf Vanwymeersch : The Early Years

 

The Early Years is niet een verzamelalbum, maar het solodebuut van singer-songwriter Wolf(gang) Vanwymeersch. In 2019 stopte zijn band The Van Jets na vijftien jaar op haar hoogtepunt met twee afscheidsconcerten in de AB. De oorspronkelijk uit Aalter afkomstige Vanwymeersch is nog steeds frontman van Elefant, maar het werd ook tijd voor een solocarrière.

Het debuut bevat songs die hij in zijn jeugd schreef, maar ook recente songs waarin hij terugblikt op zijn jeugd. Van kinds af aan was en is hij behoorlijk introvert en dat hoor je dan ook af en toe terug in dromerige popsongs.

Het album opent met The Hog, wat een idyllische terugblik is op zijn jeugd met fictieve karakters. Het nummer geeft het gevoel dat de tijd in je jeugd eindeloos leek te duren. Het album werd afgerond een maand na het overlijden van zijn vader en dat heeft duidelijk zijn sporen nagelaten. “Vooral I’m Wide Awake is een soort afscheid voor mijn vader geworden, je hoort meeuwen omdat mijn vader aan de zee woonde en kraaien als symbool des doods. Daarbij zit er ook een stukje van het liedje Besser van mijn eerste band Waldorf, wat ook een nummer was over mijn vader.”, aldus Vanwymeersch.

Normaal gesproken bedient Vanwymeersch zich voornamelijk van elektrische gitaarmuziek. Op The Early Years wordt het gebruik van die elektrische gitaar zoveel mogelijk beperkt. Hij leerde gitaar spelen zonder plectrum. De inkleuring van de liedjes is vooral een combinatie van akoestische gitaren en niet bepaald doorsnee inzet van elektronica. Hiermee weet hij de songs een bijzondere sfeer mee te geven, gekoppeld aan persoonlijke teksten gezongen met zijn warme stem (denk aan iemand als Sivert Høyem (Madrugada)). Daarnaast zitten zijn songs vaak melodisch uitstekend in elkaar.

De opvallende hoesfoto van dochter Marie-Lou werd genomen door Vanwymeersch’ vriendin. Het album wordt geleverd met een eigenhandig geschreven tekstboekje  en artwork. Zowel op het album als live krijgt Vanwymeersch hulp van Stijn Vanmarsenille (Future Old People Are Wizards, Elefant) en Roeland Vandemoortele (Too Tangled, Rick de Leeuw). The Early Years is een ijzersterk en niet bepaald alledaags debuut.   

 Theo Volk

Releasedatum : 6 mei 2022 9000 Records/Consouling Sounds

Website : https://wolfvanwymeersch.bandcamp.com/

Wolf Vanwymeersch live:

19-05 ANTWERPEN : Kiebooms

21-05 BREDA : MEZZ, Ik zie U graag festival  

09-06 GENT : Charlatan

18-06 DRONGEN : Petit kapel (solo)

19-06 TBC

15-07 GENT : De Loge

24-07 TBC

13-08 EEKLO : Herbakkersfestival

Replay : Eleanor Rigby

 

Paul McCartney’s origineel handgeschreven tekst van “Eleanor Rigby,” uit 1966.“Eleanor Rigby” © Sony Music Publishing L.L.C.; Photograph courtesy Northwestern University

Afgelopen maandag zag ik film “Yesterday”, over een onsuccesvolle singer-songwriter, die op een gegeven moment beseft dat hij de enige persoon op aarde is, die zich The Beatles nog kan herinneren. In de film brengt hij een bezoek aan het graf van Eleanor Rigby, die model gestaan zou hebben voor de gelijknamige klassieker.

Sinds jaar en dag is het droevige Eleanor Rigby mijn favoriete liedje van The Beatles. Overigens nipt gevolgd door Dear Prudence, een liefdesliedje van John Lennon voor ene Prudence, zus van de bekende actrice Mia Farrow.  En nog een prachtsong van McCartney, Blackbird. Meest oubollige song van Macca is voor mij Mull of Kintyre.  

Uiteraard wist ik dat Eleanor Rigby over eenzaamheid en depressie gaat, maar nooit  had ik mij echt verdiept in de geschiedenis van het liedje. Wellicht heeft Paul McCartney het graf van Rigby tijdens zijn vele wandelingen samen met John Lennon over  de begraafplaats  van St. Peter’s Church in de Liverpoolse wijk Woolton wel gezien, maar naar eigen zeggen niet bewust. Volgens Paul komt Eleanor van Eleanor Bron, de actrice met wie The Beatles samenwerkten in de film “Help!”. Rigby zag Paul op een etalageruit in Bristol staan.

Oorspronkelijk zou het liedje eigenlijk Daisy Hawkins gaan heten. Ook werd er behoorlijk geschaafd aan de tekst. Father McKenzie heette aanvankelijk Father McCartney. Lennon vond dat cool, maar uiteindelijk voelde Paul zich er toch niet zo comfortabel bij. Ringo Starr leverde uiteindelijk de regel  “writing the words of a sermon that no one will hear".

De vrouw die echt model gestaan heeft voor Eleanor Rigby kende Paul uit zijn jeugd, toen hij nog bij de Scouting zat. In het kader van Bob-a-Job Week deed hij frequent boodschappen en andere karweitjes voor de oude vrouw. Hij kwam er graag, want ze was een geboren verteller. Zij zou later veel inspiratie opleveren voor de nodige songs.

Overigens neemt Eleanor Rigby een speciale plaats in het repertoire van The Beatles in. Het is de enige song waarop ze geen van allen op een instrument te horen zijn. Alleen Paul als leadzanger en achtergrondzang van John en George.

Vijfde Beatle George Martin voegde al eens voor Eleanor Rigby in Yesterday op succesvolle wijze strijkers toe. Aanvankelijk verzette Paul zich tegen dit idee, maar ging uiteindelijk overstag. Voor Eleanor Rigby liet Martin zich inspireren door muziek van Bernard Herrmann gebruikt voor de Hitchcock film “Psycho”.

Veel van bovenstaande informatie haalde ik uit een essay van Paul geplaatst in “The New Yorker” vorig jaar oktober. Het artikel is eventueel hier terug te lezen. Het essay is ook terug te vinden in de twee boeken onder de naam “The Lyrics: 1956 to the Present”, vorig jaar november verschenen. Absolute aanrader!     

Theo Volk

Dietrich Strause : You and I Must Be Out of My Mind

 

Vandaag verschijnt You and I Must Be Out of My Mind, het vijfde album van de Amerikaanse singer-songwriter Dietrich Strause op Blueblade Records, het label van Jeffrey Foucault. Strause vergaarde vooral een bak aan muzikale ervaring als sessiemuzikant en deelde hij als begeleider onder andere het podium met  Anais Mitchell, Sarah Jarosz, Darlingside and Lake Street Dive. Hij is een veteraan in de indie Americana. Overigens verdient hij tevens de kost als illustrator, timmerman en leerling gitaarbouwer.

Het nieuwe album produceerde hij samen met geluidsman Brian Joseph (Bon Iver, Sufjan Stevens), Sam Kassirer (Josh Ritter, Lake Street Dive) and Shane Leonard (Anna Tivel). Opnamelocatie was Great North Sound, de uit de negentiende eeuw stammende boerderij, die door Brian Joseph werd omgetoverd in een studio vol analoge apparatuur.

De keuze voor Joseph lag voor de hand, regelmatig heeft de muziek dezelfde warme, relaxte  en dromerige vibe die regelmatig de muziek van Sufjan Stevens ook kenmerkt (vooral in Call to Me). Die sfeer wordt nog eens versterkt door het gebruik van onder andere de marimba, vibrafoon en trompet. De muziek is zowel speels als experimenteel, maar ook open en warm. Voor de achtergrondzang deed Strause een beroep  op Rose Polenzani, Jocie Adams en last but not least Rose Cousins.

Het zou me niet verbazen als het dromerige, speelse en wat experimentele You and I Must Be Out of My Mind in de smaak zal gaan vallen bij fans van Sufjan Stevens.

Theo Volk

Releasedatum : 29 april 2022 Blueblade Records

Website : http://www.dietrichstrause.com/

Handkerchief : Ghosts of This Town

 

“Handkerchief brengt Waits, Cave en Deville samen rond de tafel.”, zo omschreef Humo de band uit Antwerpen al eens kernachtig. Maar Handkerchief is meer dan dat, het brengt een onweerstaanbare mengeling van Europese rootsmuziek, rock ‘n roll, ska, gypsy, surf, calypso en rumba.

In hun onmiskenbare zeemansblues volgen ze telkens weer de lokroep van de oceaan. Zanger en liedjesschrijver Christof Annaert stelt zichzelf bij het componeren altijd de vraag “Hoe zou rock 'n’ roll geklonken hebben, moest Elvis een zeeman geweest zijn?”.

Het nieuwe album Ghosts of This Town verschijnt net als Mutiny Ballads & Fishguarding Songs wederom op het uitstekende Starman Records label. Andermaal maakt de band een donkere trip langs grote steden, havens en romantiek. Op zijn donkerst en het meest vervreemdend is dat in de twee afsluitende nummers Hold On en Coming Home. Vooral Hold On herinnert aan Tom Waits ten tijde van Swordfishtrombones en Rain Dogs.

Bij de overige nummers is het vooral heerlijk meewiegen op het ritme. Luisteraars kregen vorig jaar al een uitstekend voorproefje in de groovende single Lucky Day. De bijzondere band bestaat naast Annaert uit Nele Paelinck (viool, accordeon),  Simon Beeckaert (contrabas), Tijs Bonner (toetsen, gitaar en zang), Floris De Smet (bassax), Tom De Wilde (drums en percussie) Sebastian Fischer (baritonsax), Reinout Reggers (tenorsax), Lies Vandeburie (trompet, zang).

De afgelopen jaren bouwde de band een uitstekende livereputatie op, ze toerden onder andere met C.W.Stoneking. Helaas telt het album slechts zeven nummers en duurt maar 29 minuten. Daar staat tegenover dat er geen mindere songs op staan en ze een verslavende uitwerking op de luisteraar hebben. Binnenkort gelukkig live te zien in Nederland en België.

Theo Volk

Releasedatum :  29 april 2022 Starman Records

Website : https://handkerchiefmusic.com

 

Handkerchief live (more to follow soon) :

03-06: WEBBEKOM : ‘t Stamineeke

18-06: KORTGENE (NL) : Eindeloos Eiland Festival

25-06: EKEREN : Buskruid Festival

01-07: WESTMALLE : Pop in Malle

10-07 t/m 16-07: On Tour By Boat met Vrijbuiter Zeilen

10-07: VLISSINGEN (NL) : TBA

12-07 + 13-07: ANTWERPEN : TBA

15-07: TERNEUZEN (NL) : TBA

16-07: GENT : TBA

17-07: DORDRECHT (NL) : Big Rivers Festival

27-08: HERSELT : Gevarenwinkel Festival

04-09: AARSCHOT : Arts & Roots in the Woods

16-09: MORTSEL : Kaleidoscoop

17-09: GORINCHEM (NL) : De Lievelinge

Moss : HX

 

De titel HX van het nieuwe album van de Nederlandse rockband Moss is minder mysterieus dan ik in eerste instantie dacht. Het album werd grotendeels opgenomen in het voormalige klooster Hoogcruts (gelegen in Zuid-Limburg pal aan de Belgische grens). Diverse malen werd het door brand verwoest, maar evenzo vaak herrees het als een feniks uit zijn as.

In 2011 kreeg het dankzij Stichting het Limburgs Landschap een nieuwe bestemming. Het gebouw dient nu voor reflectie en verbinding door kunst, cultuur, natuur en technologie. Meer over de nieuwe bestemming en de interessante geschiedenis van het klooster is hier te lezen.

De inspirerende omgeving zowel binnen als buiten de muren van het voormalige klooster heeft duidelijk het beste bij de heren naar boven gehaald. Wederom is Arne van Petegem de producer en is Bob Gibson na acht jaar teruggekeerd als gitarist op het oude nest.

HX is een album geworden met een behoorlijk melancholische inslag. Het is een album geworden over verlies, tegenslag, afscheid, maar uiteindelijk ook acceptatie. Het existentiële Beginning lijkt me typisch een song, die ontstaan is tijdens de Coronapandemie.

Sommige songs, waaronder Before It’s  Gone en Around, hebben dezelfde ritmische vibe, wat The Cure kenmerkte ten tijde van Seventeen Seconds. Een song die regelmatig bij mij vanuit het onderbewuste naar boven borrelt is Everything You Do Is Right. Het refrein hiervan doet aan als een mantra. Dik kippenvel bezorgen de emotionele zang van Marien Dorleijn en de akoestische gitaar in afsluiter Goodbye.

De heren beschouwen HX als hun beste album tot nu toe, volgens mij hebben ze gelijk.

Theo Volk

Releasedatum : 29 april 2022 Excelsior

Website : https://mosstheband.com

 

Moss live :

28-04 BREDA : Mezz

29-04 ZWOLLE : Hedon

06-05 EINDHOVEN : Effenaar

12-05 GRONINGEN : VERA

13-05 DEN HAAG : Paard

14-05 UTRECHT : TivoliVredenburg

20-05 NIJMEGEN : Doornroosje

21-05 ROTTERDAM : Rotown

27-05 HELLENDOORN  : Dauwpop

04-06 AMSTERDAM : Paradiso Noord

Bonnie Raitt : Just Like That…

 

Haar intussen eenentwintigste album Just Like That… ligt in het verlengde van de prachtige, relaxte voorgangers Slipstream en Dig in Deep. Zij is en blijft een meesteres in het naar haar hand zetten van andermans songs. Een wat vreemde eend in de bijt op het album is Love So Strong van Toots and the Maytals. Oorspronkelijk bedoeld als een duet met haar goede vriend en reggaelegende Toots Hibbert. Helaas overleed Hibbert in 2020.

In de teksten klinkt regelmatig door dat Raitt zich steeds meer bewust wordt van haar sterfelijkheid. Kan ook bijna niet anders, want Raitt was jarenlang mantelzorger van haar broer. In de muziek, die af en toe akoestisch is, is daar gelukkig weinig van te merken. Regelmatig wordt die bijzonder subtiel en relaxt ingekleurd. Naast een geweldige gitariste blijft Raitt een uitstekende zangeres (bijvoorbeeld het prachtige, ingetogen titelnummer).

Diegenen die beide voorgangers omarmden zullen dit waarschijnlijk nog meer doen bij Just Like That… . Helaas zitten er voorlopig geen Europese concerten in het vat. De komende tijd gaat ze in Amerika op tournee met eerst Lucinda Williams als speciale gast en vervolgens Mavis Staples en als laatste Marc Cohn.

Theo Volk

Releasedatum : 22 april 2022 Redwing Records

Website : https://www.bonnieraitt.com/

Oumou Sangaré : Timbuktu

 

Zoals altijd vermengt de Malinese diva Oumou Sangaré de traditionele Wassoulou-muziek met blues, folk en rock. Met haar vorige succesalbum Mogoya wist ze zelfs populariteit bij jongeren te vergaren. Voor haar nieuwste album Timbuktu keert ze terug op het oude nest, World Circuit. Uiteraard wordt ze andermaal terzijde gestaan door  Ngoni bespeler Mamadou Sidibé, met wie ze al sinds 1990 samenwerkt. Ook schreef hij weer mee aan de nodige composities.

Vanaf opener Wassulu Don wordt de luisteraar getrakteerd op een mix van zinderende, opwindende, hypnotiserende en soms ingetogen, wonderschone nummers. Naast de nodige toetseninstrumenten wordt ook op subtiele wijze gebruik gemaakt van slidegitaar en dobro, maar bijvoorbeeld ook van een fluit in het schitterende Degui N'Kelena.

Alhoewel Sangaré meestentijds buiten Mali verblijft, gaan de problemen in haar geboorteland (oa burgeroorlog en corruptie) haar na aan het hart. Ze speelt nog steeds een belangrijke voortrekkersrol in het zelfbewustwordingsproces van de Afrikaanse vrouw. Al deze thema’s bezorgen Sangaré tot op de dag van vandaag uitermate veel inspiratie.

Het tekstboekje is keurig verzorgd, naast de teksten wordt zowel in het Frans en in het Engels de strekking van de liedjes uitgelegd. Dat Timbuktu haar populariteit behoorlijk zal gaan vergroten is voor mij een zekerheidje. Gelukkig komt ze binnenkort naar de lage landen voor optredens, absolute aanrader voor liefhebbers van hypnotiserende en zinderende muziek.     

Theo Volk

Releasedatum : 29 april 2022 World Circuit

Website : https://oumousangareofficial.com/en/home/

Oumou Sangaré live :

14-06 BRUSSEL : AB

06-07 AMSTERDAM : Concertgebouw

Old Crow Medicine Show : Paint This Town

 

Het veelzijdige, populaire en tweevoudig Grammy winnaar Old Crow Medicine Show behoeft natuurlijk allang geen nadere introductie meer. Paint This Town is inmiddels hun zevende album waarvoor alle registers werden opengetrokken. Het album bevat een gevarieerde mix van Americana, old-time, mountain, bluegrass, country, folk en rock ‘n’ roll. De liedjes worden bevolkt door kleurrijke figuren. De titel is een verwijzing naar graffiti artiest Old Crow, waarnaar de band zich vernoemde. Werk van Old Crow siert de buitenkant van het tekstboekje. Niets werd aan het toeval overgelaten, het album werd mede geproduceerd door Matt Ross Spang (John Prine, Jason Isbell).  Voor het componeren deed frontman Ketch Secor af en toe een beroep op niet de minsten. Met Jim Lauerdale schreef hij de titelsong en Painkiller. De talentvolle Molly Tuttle schreef mee aan Deford Rides Again en Willie Watson aan Lord Willing and the Creek Don’t Rise. In het persbericht worden nogal wat invloeden genoemd, maar niet Van Morrison. Het prachtige, door Secor alleen geschreven New Mississippi Flag is vintage Van Morrison. Het gevarieerde Paint This Town is misschien wel het fraaiste album uit hun oeuvre. Hopelijk komen ze snel naar Nederland voor concerten.

Theo Volk

Releasedatum : 22 april 2022 ATO Records/Integral Music

Website : https://www.crowmedicine.com

Lucky Blue : Dog Days

 

De vierkoppige Rotterdamse indie-rockband Lucky Blue dankt hun groepsnaam aan bandlid Marcus. Sinds groep acht van de lagere school is Marcus’ favoriete kleur blauw en noemt hij die kleur sindsdien lucky blue. De groep bestaat intussen ruim drie jaar en in eerste instantie was het slechts de bedoeling om te jammen. De klik onderling was echter zo groot dat men ook graag podia onveilig wilde gaan maken.

In 2020 debuteerde de band succesvol met de single Alone en de EP Addictive Minds. Dat ze intussen een stuk verder gegroeid zijn, bewijst hun debuutalbum Dog Days. De titel van het album is afgeleid van het Engelse gezegde “Every dog has its day” en staat voor alles wat een mens in z'n leven meemaakt. Van liefde en verlies tot dromen en angsten.

Het album is vooral gevuld met feelgood indie songs. Als invloeden worden genoemd The Strokes, Twin Peaks, Lou Reed, Mac DeMarco, Velvet Underground, Wavves en Pavement. Vooral de mentaliteit van laatstgenoemde groep is van toepassing van Lucky Blue. Bij beide groepen staat voor alles het spelplezier voorop. Ze zijn erg blij weer de podia op te kunnen.

Aanstekelijke en goed in het gehoor liggende liedjes als Daydreaming en Remember Me zullen ongetwijfeld uitgroeien tot publiekslievelingen. Laatstgenoemde song lijkt me de ideale afsluiter van concerten. Mijn favoriete song is echter het bijzonder fraai opgebouwde Cigarette Daycare, met heerlijk gitaarspel. De zang doet me hier trouwens denken aan Chef’Special. Dog Days is een relaxt debuut, dat doet verlangen naar meer, véél meer.  

Theo Volk

Releasedatum : 22 april 2022

Website : https://www.facebook.com/luckyblizzo

 

Lucky Blue live :

21-04 ROTTERDAM : V11 Album release party

05-05 ROTTERDAM : Bevrijdingsfestival  

Steven Troch Band : The Call

 

In 2016 werd de Steven Troch Band geformeerd door de ervaren Belgische mondharmonicaspeler Steven Troch. De band bestaat verder uit de Nederlandse bassiste Liesbeth Sprangers (Herman Brock & The Brockettes), gitarist Matt T Mahony (aka Matti De Rijcke, Les Bandits) en drummer Bernd Coene (Raman, Reena Riot).

Net als op het uitstekende debuutalbum Nice 'n' Greasy werken ze samen met de bekende producer Kid Andersen, deze keer in de rol van mixer. Het toepasselijke getitelde tweede album Rhymes for Mellow Minds was een feelgood album van het zuiverste water.

Door de nodige Caribische invloeden klinkt het nieuwe album The Call ook weer regelmatig relaxt. De roots van Troch liggen in de blues maar zijn muziek is doorspekt door allerhande invloeden (zelfs Spaanse), wat de gevarieerdheid ten goede komt. Het ademt een duidelijke livesfeer uit. Het grootste deel werd dan ook live opgenomen door Pieterjan Coppejans in de Robot Studios in Gent (Eefje De Visser, Lester’s Blues, Tiny Legs Tim ).

Ook deze keer kreeg het viertal weer assistentie; Luk Vermeir (piano), Bart Vervaeck (pedal steel) John Halbleib (trompet) and Luigi De Gaspari (trombone).  The Call is andermaal een uitstekende uitbreiding van het reeds fraaie oeuvre van de band.

Theo Volk

Releasedatum : 15 april 2022 Independent

Website : http://www.steventroch.com/