Rachael Dadd : Kaleidoscope

 

Kadeidoscope is het tweede album van de creatieve free-form singer-songwriter Rachael Dadd uit Bristol voor Memphis Industries. De opvolger van het bijzonder positief ontvangen Flux uit 2019.

De titel van het album doet zijn naam alle eer aan, Rachael Dadd is niet echt in een hokje te stoppen. Dadd groeide als jonge tiener op met de muziek van Kate Bush en Joni Mitchell, maar kreeg wat later ook interesse in de muziek van John Cage, Steve Reich and John Tavner.

Op Alton College kwam ze in aanraking met WARP artiesten als Aphex Twin, Boards of Canada, Plaid and Broadcast en wat recenter Elsa Hewitt. Ook klinken zeer recente invloeden door op Kaleidoscope van Bristol’s moderne  jazz scene en van Ishmael Ensemble en Waldo's Gift. Gooi alle genoemde invloeden in een blender en voilà je hebt Kaleidoscope.

Rachael over Kaleidoscope : "The image of the sky appears many times on the album, representing boundless freedom from the mundanity and struggles of being human. Music, too, provides escapism and freedom, and I like that while both music and the sky can be boundless, they are also containers to preserve all the very best things.

Here on Kaleidoscope they are vessels for truth and love. Music for me usually comes from a place where I’m in a state of flow and free-child: playful and explorative and sparked by the infinite possibilities that creating it can bring,” she continues, “so kaleidoscope, a toy with infinite possibilities of shape, colour and pattern, seemed like a really good title.".

Vooral speels zijn en op zoek zijn naar nieuwe muzikale wegen is van toepassing op Kaleidoscope.

Theo Volk

Releasedatum : 14 oktober 2022 Memphis Industries

Website : https://rachaeldadd.bandcamp.com/

Ellie Gowers : Dwelling by the Weir

 

Het repertoire van de jonge Engelse zangeres Ellie Gowers bestaat zowel uit zelf geschreven songs als traditionals, waaronder bekende composities als Arthur McBride en Auld Lang Syne. Laatstgenoemde coverde ze op haar vorig jaar verschenen tweede EP Parting Breath. Haar debuutalbum Dwelling by the Weir it kwam op natuurlijke wijze tot stand tijdens de lockdown toen Ellie tijd over had om de regio te verkennen waar ze was opgegroeid.

Na zo lang van huis te zijn geweest, was het leuk om terug te keren  en om in de geschiedenis van Warwickshire te duiken, op zoek naar verhalen die Warwickshire gemaakt hebben tot wat het vandaag de dag is. De thema’s op het album zijn liefde, verlies, nostalgie en ergens bij horen.

Ze put niet alleen uit de historie, maar ook uit persoonlijke ervaringen zoals in Poor Old Horse. Sinds haar dertiende verzorgt Ellie in het weekend paarden. Ze heeft vooral een speciale band met Thomas, een nors en koppig achtendertigjarig paard, dat altijd om eten schooiert. Een song over zelfmedelijden en ouderdomskwetsbaarheid bij paarden. Ze kwam op het idee voor de song, door een door Cecil Sharpe aan de begin van twintigste eeuw verzameld lied tijdens zijn bezoek aan Ilmington.

Niet alle liedjes zijn van luchtige aard. A Letter to the Dead Husband of Mary Ball gaat over Mary Ball, die haar ongelukkige huwelijk beëindigde door haar man te vergiftigen. Ze was op 9 augustus 1849 de laatste persoon die in Coventry werd opgehangen. Ellie schreef alle songs zelf op The Last Warwickshire Miner van Pete Grassby (op de melodie van de traditional Wayfairing Stranger) na.  

Ellie’s heldere stem is de kers op de taart in haar interessante verhalen. Voor een uitgebreidere recensie op Folkradio UK, zie hier. Dwelling by the Weir is een subliem debuutalbum en gaat hoge ogen gooien in mijn eindejaarslijst.  

Theo Volk

Releasedatum : 30 september 2022 Independent

Website : https://elliegowers.godaddysites.com/

Collapsing Stars : Chapter

 

Vijf jaar geleden zegde Justin Wayne Nelson, frontman van Collapsing Stars, zijn baan op, verkocht zijn zeer praktische Honda Civic, kocht een minibusje en begon door het land te toeren met drummer Mike Langhoff. Na tien jaar een uitzichtloze baan te hebben gehad, wat Nelson nu zijn “verloren decennium” noemt, was het tijd voor verandering.

Debuutalbum 2012 kwam niet zonder slag of sloot tot stand. Een artistiek proces dat ongeveer vier jaar heeft geduurd. "Voor het eerst in mijn leven ervoer ik een soort creatief blokkade terwijl ik probeerde teksten te componeren. Ik dacht dat het na verloop van tijd voorbij zou gaan, maar na bijna een jaar zonder enige tastbare vooruitgang op ons palmares, wist ik dat ik hulp nodig had."

Nelson besloot contact op te nemen met Jeremy Messersmith.” Jeremy is op zichzelf buitengewoon bekwaam, maar wat mensen misschien niet weten, is dat hij een discipel van Dan Wilson is. Dus ik was de begunstigde van de wijsheid en ervaring van twee ongelooflijke songwriters. Hij leidde me door zijn creatieve proces en liet me enkele woordoefeningen zien die me uit mijn artistieke verlamming hielpen breken.”, aldus Nelson.

Hun debuut werd vervolgens bijzonder goed ontvangen. Ze werden onder andere door NPR Music uitgeroepen tot top 100 SXSW-artiest. Collapsing Stars verwerkt op inventieve wijze  folk-, blues- en Americana invloeden met prachtig verweven, subtiele cello- en vocale harmonieën.  De vijfkoppige groep wordt vergeleken met Iron & Wine en The Lumineers tot  aan Black Keys en Ben Harper. Vooral de vergelijking met eerstgenoemde snijdt hout door de ingetogen zang.

Chapter duurt slechts een half uur maar maakt me nodige indruk op mij. Het wordt tijd dat Nederland deze band gaat ontdekken. Overigens had ik Chapter niet ontdekt, als mijn trouwe tipgever Henk (wederom bedankt!) mij niet op deze groep had gewezen.  

Theo Volk

Releasedatum : 7 oktober 2022 Independent

Website : https://collapsingstarsmusic.com/

Bruno Bavota & Chantal Acda : A Closer Distance

 

Napolitaan Bruno Bavota is een jonge Neoklassieke componist en multi-instrumentalist. Sinds zijn debuut in 2010 met Il Pozzo d'Amor, maakt zijn muziek een gestage ontwikkeling door van redelijk conventioneel naar meer avontuurlijk. In 2019 recenseerde ik van hem het uitstekende, dubbelzinnig getitelde album Get Lost.

De van oorsprong Nederlandse, maar al lang in Antwerpen woonachtige Chantal Acda maakte al een aantal prachtige soloalbums. Daarnaast werkte ze samen met muzikanten van divers pluimage. Vooral haar albums Gold Coast en Casting Nets met Distance, Light & Sky zijn me erg dierbaar. Dit trio bestaat trouwens verder uit levenspartner Eric Thielemans en Chris Eckman.

Toen de Italiaanse componist Bruno Bavota en de Nederlandse songwriter Chantal Acda elkaar enkele jaren geleden voor het eerst ontmoetten, wisten ze vrijwel meteen dat ze samen muziek wilden maken. Bavota was al een fan van Acda's dromerige, orkestrale folk, en in Bavota's intieme, pittoreske pianocomposities zag Acda een potentieel voor samenwerking dat smeekte om onderzocht te worden.

De kans tot samenwerking ontstond tijdens de Coronapandemie. Oorspronkelijk was het de bedoeling om slechts een EP met twee of drie nummers op te nemen. Ondanks dat beiden van huis uit werkten verliep de samenwerking veel gesmeerder dan gehoopt. Ook Chantal was erg verrast door het gemak en het tempo waarmee A Closer Distance binnen slechts een maand tot stand kwam: "Dit alles kwam zo vreemd natuurlijk. Het maakte een deel van mij wakker dat al een tijdje sliep.”.

De composities doen heel organisch aan, de kenmerkende etherische, ingetogen zang van Chantal wordt praktisch alleen vergezeld door de piano van Bavota. Het prachtige A Closer Distance kruipt ondanks het ingetogen karakter diep onder de huid. Hopelijk krijgt deze samenwerking snel een vervolg.

Theo Volk

Releasedatum : 7 oktober 2022 Temporary Residence

Website : https://brunobavota.bandcamp.com/

Bruno Bavota & Chantal Acda live:

12-10 GENT : Handelbeurs concertzaal

13-10 ANTWERPEN : De Studio

14-10 UTRECHT : TivoliVredenburg

15-10 LEUVEN : 30CC/Wagehuys

Replay : Gil Scott-Heron : The Revolution Begins

 

Voor de eerste keer dat muziek van Gil Scott-Heron serieus bij mij binnenkwam, was toen zijn album I’m New Here verscheen (2010). Het was een kort album, maar het sprak mij meteen aan. En die kennismaking met zijn muziek stond op dat moment nog los van enig historisch besef mijnerzijds. Dat hij van een ongelooflijke betekenis was geweest voor een groot gedeelte van de Amerikaanse samenleving kwam binnen omdat ik onder de indruk raakte van, wat later bleek, zijn zwaanzang. I’m New Here heeft alweer zijn tienjarige jubileum uitgave gekend. Toen ik verder terug dook in de muzikale geschiedenis van deze Amerikaan kwam ik midden in een periode waarin de zwarte Amerikaanse gemeenschap probeerde uit de knel te komen, en niet alleen via muziek. Slechts een handjevol artiesten wisten via hun talent, charme of doorzettingsvermogen een groter publiek te bereiken. In geval van Gil Scott-Heron gaan we terug naar de periode 1970-71. Ook hier leek een gunfactor aan ten grondslag te liggen. Het was Bob Thiele’s label the Flying Dutchman die Scott-Heron een platform bood zichzelf te laten horen. Sterker, tijdens de sessies was er bij Thiele meteen het besef dat Scott-Heron een generatie vertegenwoordigde met de dingen die hij zei, en dat deze muziek aandacht verdiende. Middels het boxje The Revolution Begins kun je kennismaken met die eerste sessies. Het zijn niet alleen de onversneden teksten, ook muzikaal is er een ongekende geïmproviseerde interactie en dynamiek. Er gebeurt iets unieks. Gil Scott-Heron had een podium gevonden om zijn hart te laten spreken, en het resoneerde met, en in de samenleving.

Tijdens deze sessies werd de basis van Gil’s carrière gelegd. Op deze drie schijfjes vind je de inmiddels klassieke nummers. Zeker ook vanuit een historisch besef zijn deze opnamen uitermate belangrijk. Het bevat de gesproken woord sessies, met en zonder band van songs die nog steeds relevant en uitermate herkenbaar blijken te zijn. Nummers als Revolution will not be Televised, Home is Where the Hatred Is, Lady Day and John Coltrane, Pieces of a Man, Whitey on the Moon vind je allemaal op deze oorspronkelijke tapes. De kwaliteit van het geluid was nooit beter dan op dat boxje. Ook is er meer aandacht ingeruimd voor Gil’s song-schrijvende partner Brian Jackson. (Jackson maakte na jaren stilte in 2022 een zeer gevarieerde (soul)plaat) De sessies vastgelegd op The Revolution Begins bleken bepalend voor het verder verloop van Gil’s bestaan, en ongetwijfeld voor velen die zijn muziek leerden kennen. Het is anno nu weliswaar terugkijken op een wereld van meer dan vijftig jaren geleden. We kunnen er enerzijds van leren, en helaas constateren dat onevenredige verdeling nog steeds een alledaags thema is. De wereld blijkt nog steeds vol problemen, waarbij je zou denken dat kleurverschil een te verwaarlozen element zou moeten zijn. Schijnbaar zijn we beter in het maken van problemen dan ze op te lossen. Gil stierf relatief jong. Hij was niet in staat om orde de scheppen in zijn eigen chaotische bestaan. Zijn leven met drugs, en alles wat daarmee samengaat, werd hem uiteindelijk noodlottig. Zijn muziek blijft echter inspirerend.

Rein van den Berg 

Releasedatum : 4 oktober 2012 Ace Records/Flying Dutchmen Masters

Website : https://nl.wikipedia.org/wiki/Gil_Scott-Heron

Maartje Teussink : Only Lightyears

 

De meeste tijd spendeert Maartje Teussink aan het componeren van muziek in opdracht. Ze is intussen een grote naam op het gebied van muziek voor het theater, ze schreef voor een groot aantal gezelschappen, zowel nationaal als internationaal. Daaronder bevinden zich klinkende namen als Orkater, Ro Theater, de Bloeiende Maagden en Theater Bremen. Ook op dit moment heeft ze weer een drietal projecten lopen, waaronder deze bij Theater Bremen over Patti Smith.

Toch vond Maartje tijd om ook nog eens een album met eigen werk te komen. Only Lightyears is de opvolger van het intrigerende en atmosferische Organic Cities. Een album dat nogal wat voeten in aarde had, omdat ze alle 22 instrumenten in haar thuisstudio in Schiebroek zelf inspeelde.  Haar vaak gelaagde composities hebben even tijd nodig om doorgrond te worden, dat geldt voor mij in iets mindere mate voor haar nieuwe album Only Lightyears.

Nieuw werk, in dit 'verzamel' concept, wordt gecombineerd met ouder werk dat tot nu toe niet is uitgebracht op streaming diensten, of op cd of vinyl. Voornamelijk nieuwe songs die worden samengebracht met ouder - niet eerder uitgebracht - werk. De oorsprong van de titel, waar Only Lightyears vandaan komt; een reis door de tijd, waar op zoek naar momenten als muzikale herinneringen die worden vastgehouden en aan elkaar gebonden, om een ​​afstand in de tijd te overbruggen.

Door haar werk voor het theater is Maartje geen doorsnee singer-songwriter. Elektronica speelt vaak een rol in haar muziek, luister bijvoorbeeld maar het hypnotiserende, inventief opgebouwde Voices. Maar er is ook ruimte voor een sober conventioneel ingetogen, in het Nederlands gezongen liedje  als Swiete Bern. Ook Eenmaal Onderkoeld is gezongen in het Nederlands en dat gaat Maartje goed af. Hopelijk in de toekomst meer liedjes in het Nederlands. Organic Cities was al een gevarieerde prachtplaat, Only Lightyears voldoet ook aan die kwalificaties.   

 Theo Volk

Releasedatum : 23 september 2022 Thoughtrecords

Website : http://maartjeteussink.nl/

The Dream Syndicate : What Can I Say? No Regrets …

 

In 1986 werd ik opgeslokt door mijn werk. Intensieve werktijden plus de beginjaren van een jong gezin zorgden ervoor dat ik mij slechts matig om muziek bekommerde tijdens die periode van mijn leven. Muziek van The Dream Syndicate daarmee ben ik, tot mijn spijt, pas vele jaren later in aanraking gekomen. 2017 om precies te zijn. Ze trokken aandacht met hun comeback album How Did I Find Myself Here? Een dusdanige openbaring dat ik daarna verschillende eerdere albums kocht. Het solo repertoire van Steve Wynn kon daarna evenmin achterwege blijven. Dat deze opnames van toen (Out of the Grey), inclusief live vertolkingen, demo’s en out-takes nu na jaren weer beschikbaar komen is werkelijk optimaal genieten geblazen. Sterker, je gaat voor je gevoel 35 jaar terug in de tijd. De dynamiek is superieur. The Dream Syndicate is niets anders dan een zeer hechte band. Liefhebbers van het eerste uur vertel ik daarmee niets nieuws. Een geoliede basale band ……. Stuwende drums en bas, terwijl Wynn met zijn gitaar voor de broodnodige (ont)spanning zorgt. De rauwe dynamiek van de live opnames doen daar nog een ferme schep bovenop.

Alsof een emmer leeg gekieperd wordt, ruim drie-en-een-half uur aan muziek! Ondanks de overvloed aan opnames voelt het niet aan als te veel. Behalve eigen nummers zijn de meest uiteenlopende covers bijgevoegd. Ze komen uitstekend uit de verf met een voorstelbare uitvoering van Neil Young’s Cinnamon Girl. Voorstelbaar aangezien die vroege Neil Young plaat affiniteit heeft met het rauwe materiaal van The Dream Syndicate. Minder voorstelbaar, maar niet minder interessant zijn bewerkingen van Papa Was a Rolling Stone (Temptations) of Jeannie’s Afraid of the Dark (Dolly Parton). Covers van Santana, Green on Red of Cream zijn bij de heren in vertrouwde handen, maar het meest aansprekend blijft toch hun eigen materiaal. Ik kan eenieder aanraden om het jaar fris te openen door luistertijd te besteden aan de aanstekelijke Rock van The Dream Syndicate. Ze geven indirect energie! Een betere mix tussen Pop uit California aan de ene kant, en de brute directheid van een band als The Velvet Underground is niet denkbaar. Markant dat het zo lang heeft geduurd voordat ik deze licht ontvlambare band op waarde wist te schatten.

Rein van den Berg

Releasedatum : 14 januari 2022 Fire Records

Website : https://www.stevewynn.net/band_dream_syndicate.php

Dieter van der Westen Band : Honesty of the Hopeful

 

De zeskoppige formatie Dieter van der Westen Band bestaat uit ervaren muzikanten. Frontman Dieter van der Westen begon zijn muzikale carrière met zijn Nederlands-Marokkaanse band Kasba en speelde hiermee over de hele globe met diens Noord-Afrikaanse wereldmuziek.  In Nederland werkte hij samen met artiesten als BLØF, The Lau, Frank Boeijen, Gerard van Maasakkers en het Metropole Orkest.

Dieters broer Eric werkte onder andere als bassist bij de Turkse poplegende Sezen Aksu, Martin Fondse en de Braziliaanse topartiest Lenine. Gitarist Aron Raams speelde onder andere bij Gare du Nord en Paul de Leeuw. Drummer Gijs Anders van Straalen is ook te vinden in de band van Wouter Hamel en bij Iris Hond. Joost Abbel schrijft zijn eigen liedjes onder het pseudoniem Johnny, speelt banjo en dobro en is daarnaast ook bandlid van Zorita en Juan Juan. Violiste Mirte de Graaff speelt onder andere bij Last Thursday en Jasper Schalks. Ervaring te over dus.

In de Dieter van der Westen Band wordt de liefde voor americana en folk gecombineerd met het ritme en de energie van wereldmuziek. Honesty of the Hopeful is de opvolger van het uit 2018 stammende You and Me, een album met veelal catchy nummers, variërend van verstilde folkparels tot groovende americana.

Het nieuwe album is een ode geworden aan iedereen die er op een eerlijke manier het beste van maakt, vooruitkijkt en de moed niet opgeeft. Liedjes met uptempo folkritmes worden afgewisseld door trage Tom Waits-achtige ballads en folk-/soulsongs. De voorliefde voor Tom Waits-achtige ballads stamt nog uit de jeugd van Dieter, die opgroeide met de muziek van Waits.

Tekstueel is het gebodene ook erg gevarieerd. Zo wordt bijvoorbeeld het optimistische The Sun Will Rise Again op het album gevolgd door Bittersweet. Bittersweet is autobiografisch lied over de vier Van der Westen broers, die opgroeien met hun liefhebbende ouders, maar ook geconfronteerd worden met de bittere en moeilijke periodes waarin hun vader zwaar manisch depressief werd.

From Dusk Till Dawn heeft een duidelijke politieke boodschap, een lied over vluchtelingen die de wereld over blijven reizen op zoek naar veiligheid op de vlucht voor politici die geen idee hebben van het persoonlijke leed dat ze veroorzaken met hun oorlogvoering. Favoriete track is het ingetogen  Still Crazy een lied over een oude liefde.

Het album had eerlijk gezegd bij mij enige tijd nodig om in te dalen. Honesty of the Hopeful is vooral een album met een positieve kijk op het leven, iets waar we in deze op alle vlakken moeilijke tijden, behoefte aan hebben.   

Theo Volk

Releasedatum : 14 oktober 2022 Independent

Website : https://dietervanderwesten.com/

Bill Callahan : YTI⅃AƎЯ

 

Elf jaar geleden zag ik Bill Callahan en zijn band in Amsterdam. Nabij de Utrechtse straat, in een voormalige kerk; De Duif. Een bevlogen concert die mij deed beseffen dat we hier van doen hebben met een opmerkelijk artiest. Niet alles wat hij aanraakt veranderde wat mij betreft sindsdien in goud, maar op zijn beste momenten, zoals tijdens dit concert, is het ultiem genieten. Ook het publiek week qua uiterlijk af van concerten waar ik gebruikelijk kwam. Iets minder grijs getint, aanzienlijk meer vrouwen. Ik had een paar Smog cd’s, en ook verschillende solo-cd’s kocht ik van hem. Ik bleef selectief. Op zijn coverplaat (met Bonnie “Prince” Billy) zat ik niet nadrukkelijk te wachten, ondanks de uiteenlopende keuzes die hij en Bonnie voor hun rekening hadden genomen. Ik ben geïntrigeerd door zijn absurde humor en muzikale vindingrijkheid. Soms ogenschijnlijk simplistisch, terwijl hij tegelijkertijd een repeterend element geweldig kan doen laten escaleren, en intens kan musiceren. Zijn nieuwste album, YTI⅃AƎЯ, is voor mij het resultaat van een optelsom aan talent en ervaring. Alles cumuleert in deze ene plaat, ook productioneel. Nergens gaat hij wat mij betreft over de top, en vestigt, wanneer dat nog nodig zou zijn, zijn naam. Deze nieuwe nummers gaat hij, zonder al te veel moeite, ook live kunnen uitvoeren. Benieuwd of er nog een concert wordt aangekondigd.

Qua tekst blijkt opnieuw dat Bill Callahan uitermate vindrijk en geïnspireerd is. Alsof hij zijn fantasie de vrije loop heeft gelaten na het bekijken van een aantal uitzinnige filmfragmenten, of iets vergelijkbaars. De realiteit wordt angstvallig buiten het zicht gelaten, en de absurditeit, de gekte, die Bill ten toon spreidt doet je op zijn minst verwonderen, eerder lachen wellicht. Alhoewel, mijn dagelijkse werkkring weet op momenten ook het abstractieniveau naar boven te krikken. En dan is het huiveren, terwijl je bij Bill Callahan hooguit beland bent in een plezierige droom. Bill Callahan heeft zo zijn eigen unieke stijl, en die beheerst hij tot in den treure. YTI⅃AƎЯ (reality = van achter naar voren) is niets anders dan een nieuw hoogtepunt in het oeuvre van deze eigenzinnige Amerikaan. Ook instrumentaal is het album fenomenaal. Enerzijds veelzijdig, maar tegelijkertijd vooral een bron van en een aaneenschakeling aan eenvoud. Productioneel loopt het geolied, en is de muziek uitgewerkt tot in de puntjes. Mocht je een aankoop wensen in de vorm van een LP dat wordt helaas wachten tot februari 2023. Aansluiten in de rij. Officieel verschijnt deze plaat op de geboortedag van mijn moeder, vooralsnog als digitale upload in verschillende formaten, en ook de CD verwacht ik dat die spoedig beschikbaar komt. Mocht je altijd getwijfeld hebben omtrent Bill Callahan, dan wordt dit het moment om in te stappen. YTI⅃AƎЯ is zonder voorbehoud zijn meest coherente album. Tot nu!

Rein van den Berg

Releasedatum : 14 oktober 2022 Drag City

Website : https://www.dragcity.com/products/ytilaer

Little Kim : Moederland

 

De afspraak stond al heel lang. Tien jaar geleden beloofde Guido Belcanto aan Kimberly Claeys dat ze ooit samen een countryplaat zouden gaan maken. Moederland is geproduceerd door Belcanto, die ook zijn voortreffelijke begeleidingsband “Het Broederschap” meenam naar de studio.  

De nog jeugdig ogende Kimberly heeft toch al een muzikale carrière, die intussen twee decennia duurt. Ze kreeg vooral bekendheid met de Western Swing band  Little Kim and The Alley Apple 3, waarin ook een voorname rol was weggelegd voor Tom De Poorter. Maar hiernaast had en heeft Kimberly talloze nevenprojecten, waaronder als zangeres van de bekende folkgroep Kadril. Van deze groep had eigenlijk op 1 oktober het album Jolie Flamande moeten verschijnen, maar de releasedatum is opgeschoven omdat de persing niet op tijd klaar was.

Om maar met de deur in huis te vallen, Moederland is een fraai en verslavend debuut geworden. Haar platenbaas Felix Huybrechts van  Starman Records omschreef het album reeds als “Country geboetseerd uit Vlaamse klei”.

Het titel- en sleutelnummer Moederland is het op schitterende wijze vertaald lied Motherland van Natalie Merchant door Lieven Tavernier. Een lied over vier jaar zinloos geweld, de afschuwelijke Eerste Wereldoorlog, berucht om zijn loopgravengevechten. Kimberly komt uit Kruisem niet zo heel ver vandaan, waar dit oorlogsgeweld woedde. Kimberly zong al eerder over de waanzin van oorlog, zoals bijvoorbeeld op We Still Know How to Love van Sera Smolen en Tom Mank.

De eerst twee vrijgegeven singles zijn beiden geschreven door Bruno DeNeckere. De eerste, Laura, is een catchy ode aan dochters en moeders. Opvolger De Tweede Kus is net zo aanstekelijk. In de video van Laura figureert trouwens dochter Emmylou, inderdaad vernoemd naar Emmylou Harris, een van haar grote voorbeelden.

Lieven Tavernier vertaalde ook twee liedjes van Gillian Welch naar het Nederlands. Fair September heet hier In April en Orphan Girl kreeg hier de titel Weeskind. Ze behoren, samen met het titelnummer, tot de songs met een zwaardere thematiek. Ze doen verlangen naar een nieuw, regulier album van Welch.

Vijf vertalingen zijn van de hand van Belcanto, twee nummers van Jack Clement, een van Daniel Norgren, en zoals al eerder gebeurde voor eigen albums, twee van Bob Dylan. Neem Maar Mee werd geschreven door Tavernier, die ook nog Queen of the Silver Dollar van Shel Silverstein vertaalde.

Muzikaal gezien vormt Moederland een fijne mix van aanstekelijke en ingetogen nummers. Naast country getinte songs hoor je ook invloeden uit de folkmuziek. Zo is er in Moederland en Weeskind de tin whistle van Heather Grabham te horen. In het laatstgenoemde nummer zing trouwens Eva De Roovere mee, ooit zangeres van Kadril.

Het artwork is buitengewoon fraai verzorgd. Kimberly is een uitstekende zangeres, die zelfs voor Hollanders van boven de Moerdijk, gemakkelijk te verstaan zal zijn. De albumvoorstelling van Moederland met volledige band en Guido Belcanto zal op 10 november in het Leietheater in Deinze plaatsvinden. Voor overige optredens zie hier. De afgelopen weken was Moederland zodanig verslavend voor mij, dat ik inmiddels het tekstboekje al niet meer nodig heb.

Theo Volk

Releasedatum : 14 oktober 2022 Starman Records

Website : https://www.littlekim.be/